Στον… τάκο οι (υπερβολικές) ευαισθησίες

Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω! Γιατί δεν φορτώνουμε πολύ τα παιδιά μας! Τα φορτώνουμε λάθος!

Στον… τάκο οι (υπερβολικές) ευαισθησίες
PIXABAY
  • Η συγκλονιστική είδηση για την αυτοκτονία δύο 17χρονων κοριτσιών μας καθηλώνει!
  • Πάλι θ΄ ακούσουμε τα γνωστά λόγια για το πόσο πιέζουμε τα παιδιά και πόσο κακή είναι η συσσώρευση υποχρεώσεων!
  • Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω! Γιατί δεν φορτώνουμε πολύ τα παιδιά μας! Τα φορτώνουμε λάθος!
  • Πλέον το πρόβλημα δεν είναι η πίεση αλλά η αποφυγή!

Εδώ και καιρό έχει αναπτυχθεί μία κοινωνική θεωρία την οποία βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα! Αυτή λέει ότι η κοινωνία μας “θηλυκοποιείται” σταθερά! Διαρκώς προβάλλονται οι “θηλυκές” αξίες, αρχές και αρετές ως πρώτιστες και με βάση τους διαμορφωτές κοινής γνώμης και τα πρότυπα που κυριαρχούν καλός και σωστός είναι ο άνθρωπος που τις διατηρεί σε υψηλό βαθμό! Αυτός είναι της μόδας! Ο ευαίσθητος, που έχει ενσυναίσθηση, δεν ντρέπεται να κλάψει, να καταρρεύσει, να παραδοθεί στα συναισθήματα του! Αυτός που δίνει μεγαλύτερη σημασία στο συναίσθημα παρά στη λογική! Έτσι, παραδοσιακές “αρσενικές” αρετές όπως η τιμή, το χρέος, η υποβολή σε ταλαιπωρία προς επίτευξη ενός υψηλότερου σκοπού, η αιματηρή προσπάθεια, ακόμη και τα χοντροκομμένα αστεία, οι φάρσες, η ανάληψη ευθύνης, η μοιραία πληρωμή του κόστους για λάθη, οι επιπτώσεις κακών επιλογών έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα.

Η στροφή προς την θηλυκοποίηση άρχισε με την αισθητική, αφού εδώ και χρόνια η αρρενωπότητα, το αντριλίκι θεωρούνται ξεπερασμένα! Εδώ και δεκαετίες ο όμορφος νέος θα πρέπει να είναι άτριχος στο σώμα, με λεπτά χαρακτηριστικά, σίγουρα με λεπτούς τρόπους, κινήσεις, συμπεριφορά και λόγο. Τα αγορίστικα δεν περνάνε πια, είναι πασέ!

Το “νιώθω” έγινε πρώτιστη αρχή. Όπως και το “επιθυμώ” που σταδιακά αντικαταστάθηκε από το “δικαιούμαι”, λες και δεν τα χωρίζει άβυσσος.

Η έννοια του “κυνηγώ” υποχώρησε. Αυτό ήρθε και κούμπωσε με μία σειρά από παθογένειες της δυτικής κοινωνίας. Συνδυάστηκε με την αποφυγή της κόπωσης, την θεοποίηση του “εγώ” και την αναγωγή της καλοπέρασης σε σκοπό ζωής!

Βέβαια, η στροφή αυτή κάθε άλλο παρά τυχαία είναι και νομοτελειακή! Αποδίδεται στην πανίσχυρη βιομηχανία των καταναλωτικών αγαθών που έχει τη δύναμη να διαμορφώνει καταναλωτικές συμπεριφορές! Σ’ αυτήν βέβαια κυριαρχεί η προσπάθεια να προσελκυστεί η γυναίκα!

Όχι μόνο γιατί έχει σοβαρή καταναλωτική δύναμη, αλλά επειδή είναι σε θέση να αποφασίζει για την κατανάλωση πολλών προϊόντων αλλά και να επηρεάζει τον άνδρα καταναλωτή (όπως όλοι μας πολύ καλά γνωρίζουμε)…

Με την οπτική αυτή θα διαφωνήσω κάθετα με τα όσα ακούω και διαβάζω, με αφορμή το τραγικό περιστατικό με τις δύο 17χρονες, ότι σήμερα φορτώνουμε πολύ τα παιδιά μας με άγχος, υποχρεώσεις και βάρη (ψυχολογικά και καθημερινότητας) που δεν μπορούν να σηκώσουν!

Δεν τα φορτώνουμε πολύ! Τα φορτώνουμε λάθος!

Επηρεασμένοι από τα κοινωνικά πρότυπα μένουμε στο πώς νιώθει το παιδί μας και όχι πώς θα το θωρακίσουμε ώστε να γίνει δυνατότερο για να αντέχει τις δυσκολίες και τις υποχρεώσεις της ζωής.

Η δυτική “φλώρικη” κοινωνία παραχαϊδεύει διαρκώς τα μέλη της, τα καθιστά μαλθακά και αδύναμα να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής που μοιραία θα έρθουν αφού έχει απαξιώσει την προσπάθεια, την αγώνα, την επικράτηση, την αποτελεσματικότητα για να βάλει στη θέση τους τον δικαιωματισμό, την ευαισθησία, την ευκολία και το συναίσθημα…

Η τραγωδία της Ηλιούπολης θα πρέπει να μας παραδειγματίσει, αλλά προς τη σωστή κατεύθυνση…