«Εύχομαι να μην ξανακουστούν από νέους ανθρώπους φράσεις όπως “δεν θέλω πια να ζω”»

«Η ευθύνη είναι συλλογική και αφορά όλους μας», γράφει μεταξύ άλλων μια 16χρονη μαθήτρια λυκείου, η Ελπίδα Αθανασιάδου, με αφορμή το τραγικό περιστατικό στην Ηλιούπολη με τις δύο μαθήτριες που έπεσαν στο κενό, λόγω άγχους. «Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που θα καλλιεργεί την προσωπικότητα, θα ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και θα στηρίζει ουσιαστικά τους μαθητές, δίνοντας έμφαση στην ψυχική τους υγεία και στην ισορροπημένη ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους», επισημαίνει.

Το κείμενο που έγραψε για το TheOpinion έχει ως εξής:

«Η τραγική υπόθεση στην Ηλιούπολη προκαλεί βαθιά θλίψη και ταυτόχρονα αναδεικνύει με τον πιο εμφατικό τρόπο την ανάγκη ουσιαστικής προστασίας της ψυχικής υγείας των νέων ανθρώπων.

Οι Πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν μια απαιτητική και δύσκολη διαδικασία, ωστόσο καμία εξέταση και κανένας βαθμός δεν μπορεί να υπερισχύει της ανθρώπινης ζωής και της ψυχικής ισορροπίας ενός παιδιού.

Ως μαθήτρια Λυκείου που σε λίγους μήνες θα συμμετάσχω στις Πανελλήνιες εξετάσεις, διαπιστώνω καθημερινά το έντονο άγχος, την πίεση και τον φόβο αποτυχίας που βιώνουν πολλοί μαθητές.

Νέοι άνθρωποι που συχνά αισθάνονται ότι η αξία τους καθορίζεται αποκλειστικά από έναν βαθμό, μια σχολή ή ένα αποτέλεσμα εξετάσεων. Έχει εδραιωθεί μια λανθασμένη αντίληψη ότι το μέλλον ενός νέου ανθρώπου εξαρτάται αποκλειστικά από μια εξεταστική διαδικασία, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ζωή δεν περιορίζεται στις Πανελλήνιες και κανένα αποτέλεσμα δεν μπορεί να ορίσει την αξία, τα όνειρα και τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.

Η ψυχική υγεία των μαθητών οφείλει να αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα της πολιτείας και της εκπαιδευτικής κοινότητας. Απαιτείται ένα σύγχρονο, ανθρώπινο και υποστηρικτικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο θα ενισχύει ουσιαστικά τη γνώση και τις δεξιότητες, περιορίζοντας τη μονοδιάστατη λογική της βαθμοθηρίας και του υπερβολικού ανταγωνισμού.

Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που θα καλλιεργεί την προσωπικότητα, θα ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και θα στηρίζει ουσιαστικά τους μαθητές, δίνοντας έμφαση στην ψυχική τους υγεία και στην ισορροπημένη ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους.

Εύχομαι να μη ξανακουστούν από νέους ανθρώπους φράσεις όπως «δεν θέλω πια να ζω» ή «αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα». Η νέα γενιά έχει ανάγκη από στήριξη, ελπίδα και προοπτική.

Η ευθύνη για αυτό είναι συλλογική και αφορά όλους μας.

Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια προς την οικογένεια της πρώτης εκ των δύο ανήλικων κοριτσιών για την ανείπωτη απώλεια, καθώς και τη βαθιά μου συμπαράσταση προς την οικογένεια της δεύτερης μαθήτριας, με την ευχή να καταφέρει να  ξεπεράσει τη δύσκολη αυτή δοκιμασία και να επιστρέψει υγιής κοντά στους δικούς της.

Σε τέτοιες στιγμές, ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση και η ανθρώπινη αλληλεγγύη αποτελούν το ελάχιστο χρέος όλων μας»

Ελπίδα Αθανασιάδου 16 ετών Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Νέων Κορδελιού – Ευόσμου Μαθήτρια Λυκείου