Γιατί ο σκύλος δεν τρώει την τροφή του
Οι συνήθειες που επηρεάζουν την όρεξή του και τα λάθη που κάνουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε
Επιμέλεια - Νικολέτα Τσορμπατζόγλου 
Η άρνηση φαγητού δεν σημαίνει πάντα ιδιοτροπία. Από τη ρουτίνα και το περιβάλλον μέχρι το στρες και τις δικές μας αντιδράσεις, υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορούν να κάνουν έναν σκύλο να χάσει το ενδιαφέρον του για το γεύμα του.
Πολλοί κηδεμόνες σκύλων έχουν βρεθεί μπροστά στο ίδιο σκηνικό: το μπολ γεμίζει με τροφή, ο σκύλος πλησιάζει, τη μυρίζει για λίγα δευτερόλεπτα και τελικά απομακρύνεται χωρίς να φάει. Η πρώτη σκέψη συνήθως είναι ότι το ζώο έγινε επιλεκτικό ή «κακομαθημένο». Στην πραγματικότητα όμως, η άρνηση τροφής συχνά κρύβει πολύ περισσότερα από μια απλή ιδιοτροπία.
Ο καθοριστικός παράγοντας
Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι σκύλοι αντιλαμβάνονται το φαγητό με διαφορετικό τρόπο από τους ανθρώπους. Η όσφρηση παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή τροφής, πολύ περισσότερο από τη γεύση. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μια ποιοτική ή ακριβή τροφή μπορεί να μην θεωρείται ελκυστική αν το άρωμά της δεν διεγείρει το ενδιαφέρον του ζώου.
Σημαντικός παράγοντας θεωρείται και η μονοτονία. Ένας σκύλος που καταναλώνει καθημερινά την ίδια τροφή για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί σταδιακά να χάσει τον ενθουσιασμό του για το γεύμα του. Η επαναλαμβανόμενη εμπειρία επηρεάζει την όρεξη, όπως συμβαίνει και στους ανθρώπους.
Παράλληλα, πολλές φορές οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες ενισχύουν άθελά τους αυτή τη συμπεριφορά. Όταν ο σκύλος αρνείται την τροφή του και τελικά λαμβάνει λιχουδιές ή φαγητό από το τραπέζι, μαθαίνει ότι η άρνηση μπορεί να του αποφέρει κάτι πιο γευστικό. Οι εκπαιδευτές σκύλων επισημαίνουν ότι πρόκειται για μαθημένη συμπεριφορά και όχι για πείσμα.
Καθοριστικό ρόλο μπορεί να παίξει ακόμη και το περιβάλλον όπου τρώει το ζώο. Έντονοι θόρυβοι, συνεχείς διακοπές ή ένα αγχωτικό περιβάλλον μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την αίσθηση ασφάλειας που χρειάζεται ένας σκύλος για να φάει ήρεμα. Ακόμη και μικρές αλλαγές στη ρουτίνα του σπιτιού ενδέχεται να επηρεάσουν την όρεξή του.
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν επίσης ότι η ξαφνική άρνηση τροφής δεν πρέπει να αγνοείται, καθώς μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα υγείας. Οδοντικοί πόνοι, γαστρεντερικές διαταραχές ή άλλες ενοχλήσεις συχνά μειώνουν την επιθυμία για φαγητό. Αν η μειωμένη όρεξη συνοδεύεται από λήθαργο, απώλεια βάρους ή εμετούς, η επικοινωνία με κτηνίατρο θεωρείται απαραίτητη.
Το στρες αποτελεί επίσης έναν συχνό αλλά υποτιμημένο παράγοντα. Μετακομίσεις, αλλαγές στο οικογενειακό περιβάλλον, έντονοι ήχοι ή η έλλειψη δραστηριότητας μπορούν να επηρεάσουν ψυχολογικά έναν σκύλο και να εκφραστούν ακόμη και μέσα από την απομάκρυνση από το φαγητό.
Υπάρχουν πάντως αρκετοί τρόποι για να γίνει ξανά το γεύμα πιο ελκυστικό. Μία από τις πιο απλές κινήσεις είναι η ελαφριά θέρμανση της τροφής, καθώς η θερμότητα ενισχύει τα αρώματα και κάνει το φαγητό πιο δελεαστικό για τον σκύλο. Παράλληλα, μικρές ποσότητες ζωμού χωρίς αλάτι ή λίγο γιαούρτι μπορούν να δώσουν επιπλέον γευστικό ενδιαφέρον χωρίς να αλλοιώνουν τη βασική διατροφή.
Βόλτα με τον σκύλο: Πώς να κερδίσετε την προσοχή του χωρίς πίεση
Αρκετοί ιδιοκτήτες επιλέγουν επίσης να αλλάξουν την υφή της τροφής, μουλιάζοντας την ξηρά τροφή με λίγο νερό ή συνδυάζοντάς τη με μικρή ποσότητα υγρής τροφής. Αυτή η διαφοροποίηση συχνά βοηθά σκύλους που έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για το φαγητό.
Θετικά αποτελέσματα φαίνεται να έχουν και τα διαδραστικά παιχνίδια τροφής, γνωστά ως food puzzles, τα οποία μετατρέπουν το γεύμα σε δραστηριότητα και ενεργοποιούν τα φυσικά ένστικτα αναζήτησης τροφής του ζώου.
Οι εκπαιδευτές επιμένουν ακόμη στη σημασία της σταθερής ρουτίνας. Όταν το φαγητό παραμένει διαθέσιμο όλη την ημέρα, αρκετοί σκύλοι χάνουν το ενδιαφέρον τους. Αντίθετα, η παροχή γεύματος σε συγκεκριμένες ώρες και για περιορισμένο χρονικό διάστημα βοηθά στη δημιουργία πιο σταθερής διατροφικής συμπεριφοράς.
Τέλος, σημαντική θεωρείται και η στάση του ίδιου του ιδιοκτήτη. Οι σκύλοι αντιλαμβάνονται εύκολα το άγχος και την ένταση των ανθρώπων γύρω τους. Η υπερβολική ανησυχία ή πίεση την ώρα του φαγητού μπορεί να κάνει την κατάσταση πιο δύσκολη, ενώ μια πιο ήρεμη και ουδέτερη προσέγγιση συχνά βοηθά το ζώο να αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια.
Η μειωμένη όρεξη δεν σημαίνει πάντα ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει, αλλά αποτελεί ένα σημάδι που αξίζει προσοχή. Συνήθως πίσω από αυτήν κρύβεται ένας συνδυασμός συνηθειών, περιβάλλοντος και καθημερινών ερεθισμάτων που επηρεάζουν τη σχέση του σκύλου με το φαγητό του.