Στον… τάκο οι ανεξέλεγκτοι ψυχάκηδες εκπαιδευτικοί

Επιτρέψτε μου την παράθεση ενός προσωπικού βιώματος: πρόσφατα συναντήθηκα σε κοινωνική εκδήλωση με παιδικό μου φίλο. Μέσα στα συνήθη λόγια για το “πώς τα πας με την δουλειά, τι κάνει η σύζυγος τα παιδιά κλπ κλπ” ο φίλος μου συννεφιάζει και με εμφανή πόνο και ανησυχία στον τόνο του αρχίζει να μου διηγείται σκηνές για την άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η μαθήτρια γυμνασίου κόρη του από την συμπεριφορά μίας καθηγήτριας σε σχολείο της Ανατολικής Θεσσαλονίκης.

Τα μάτια του κοκκίνισαν από θυμό καθώς αράδιαζε προσβολές της εκπαιδευτικού προς το βλαστάρι του, αναίτιες  λεκτικές επιθέσεις μέσα στην τάξη μπροστά σε όλα τα παιδιά, χαμηλές βαθμολογίες ως τιμωρία και άλλες εφαρμογές του μπούλινγκ.

Το παιδί αρνείται να πάει σχολείο, έχει μαραζώσει και έχει χάσει κάθε κέφι για κάθε δραστηριότητα.

Ακούγοντάς τον συνειδητοποίησα ότι την ίδια ακριβώς ιστορία την είχα ξανακούσει!

Άλλος φίλος μου, πριν περίπου δέκα χρόνια περνούσε ακριβώς τα ίδια με τον γιο του που πήγαινε στο ίδιο σχολείο με την κόρη του άλλου φίλου μου!

Θυμάμαι ότι είχε ζητήσει να κάνω ρεπορτάζ για τη δράση της εκπαιδευτικού. Πίστευε ότι εάν θα την… κρεμούσαμε στα δημοσιογραφικά “μανταλάκια” θα την συνεφέρναμε.

Λίγες μέρες αργότερα μου τηλεφώνησε γιατί αποφάσισε να της δώσει αναστολή ποινής, καθώς είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τον Γυμνασιάρχη και τον Σύλλογο Γονέων ότι η καθηγήτρια θα συνετιστεί. Η καημένη, του είπαν,, είχε περάσει την κακιά αρρώστια, ένας στενός συγγενής της είχε πρόσφατα μία ακραία δοκιμασία υγείας, ίσως η συμπεριφορά της να οφειλόταν σ αυτά τα χαστούκια της ζωής και είναι κρίμα σ αυτήν την κατάσταση  να έχει να αντιμετωπίσει και διοικητικές κυρώσεις στη δουλειά της. Άλλωστε στο τέλος της χρονιάς θα συνταξιοδοτούνταν, οπότε… λίγη υπομονή!

Οι διηγήσεις των δύο φίλων είχαν εκπληκτικές ομοιότητες!

Έτσι ζήτησα από τον πρώτο το όνομα της εκπαιδευτικού και τηλεφώνησα στον δεύτερο για να τον ρωτήσω τι απέγιναν οι προ δεκαετίας καταγγελίες του!

Σωστά καταλάβατε…

Τα παιδιά των δύο φίλων μου είχαν τον ίδιο βασανιστή στο ίδιο γυμνάσιο της Ανατολικής Θεσσαλονίκης με διαφορά δέκα χρόνων!

Η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός με εμφανή τα ψυχολογικά της προβλήματα παραμένει στη θέση της αφού το γραφειοκρατικό, συντεχνιακό και πλήρως αδιαφανές κύκλωμα των συναδέλφων της την κρατά μέσα στην αίθουσα, να παίζει ανεμπόδιστα με τις ψυχούλες των μαθητών της!

Παρά τα παράπονα και τις καταγγελίες επί τουλάχιστον μία δεκαετία!

Στις τάξεις των εκπαιδευτικών είναι κοινό μυστικό ότι ανάμεσά τους υπηρετούν ακατάλληλα και επικίνδυνα πρόσωπα αλλά κανείς δεν τα πειράζει γιατί δεν μπορεί, δεν θέλει να ασχοληθεί, βαριέται ή τα λυπάται! Θυμάστε ότι αυτός είναι ο κλάδος  που αντιστάθηκε όσο κανένας άλλος στην εφαρμογή μέτρων αξιολόγησης. Και η κυβέρνηση που υποτίθεται ότι τα επέβαλε μοιάζει σήμερα να παρακολουθεί αμήχανη περιστατικά σαν αυτό της Γυμνασιάρχισσας που, σύμφωνα με τον σύζυγο της, αρνείται να πάρει τα χάπια που της έδωσε ο ψυχίατρος της…

ΥΓ: Τα στοιχεία των γονέων, του σχολείου και της booly καθηγήτριας είναι στη διάθεση κάθε αρμοδίου.