Στον… τάκο η κουβέντα για την Καρυστιανού!

• Η αξιοσημείωτη πολιτική πορεία της Μαρίας – μητέρας της Μάρθης, είναι μία ακόμη απόδειξη της κατάστασης στην οποία έχει φτάσει η πολιτική σε όλη τη Δύση!
• Ο πολιτισμένος κόσμος απλώς βαρέθηκε τα ίδια και τα ίδια και μοιάζει έτοιμος να καλύψει αυτήν του την βαρεμάρα με την δοκιμή “απολίτικων- πολιτικών” στην “Κορεσμένη” πια Δημοκρατία μας!
• Ίσως να είναι η φύση του ανθρώπου αυτή! Να μην ανέχεται να περνά την ζωή του στα ίδια και τα ίδια και να ρέπει προς την αμφισβήτηση, ακόμη κι όταν αυτά που ζει είναι αναμφισβήτητα καλύτερα από που μπορεί να προκύψουν εάν η αμφισβήτηση επικρατήσει.

Ο μέσος δυτικός πολίτης δεν αντιλαμβάνεται σήμερα ότι ζει στο υψηλότερο βιοτικό επίπεδο που κατάφερε να φτιάξει άνθρωπος, από την εμφάνιση της ανθρωπότητας! Προσωπικά το ονομάζω “Κορεσμένη Δημοκρατία”. Βαρέθηκε ο κόσμος να ζει σε έναν κόσμο με τους ίδιους θεσμούς, λειτουργίες και πολιτικό, επιχειρηματικό, μιντιακό και πολιτειακό κατεστημένο.

Ίσως να είναι η φύση του ανθρώπου αυτή! Να μην ανέχεται να περνά την ζωή του στα ίδια και τα ίδια και να ρέπει προς την αμφισβήτηση, ακόμη κι όταν αυτά που ζει είναι αναμφισβήτητα καλύτερα από που μπορεί να προκύψουν εάν η αμφισβήτηση επικρατήσει.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τα στοιχειώδη: σε όλη τη Δύση ο δείκτης της παιδικής θνησιμότητας, που αποτελούσε για αιώνες τον βασικό δείκτη ευημερίας ενός λαού, έχει μηδενιστεί, το προσδόκιμο ζωής ανεβαίνει διαρκώς, τα συστήματα παροχής ιατρικών υπηρεσιών και συνταξιοδότησης είναι τα καλύτερα που είχαμε ποτέ, η ειρήνη κερδίζει σε διάρκεια, ένταση και γεωγραφική εξάπλωση τους πολέμους, ο τομέας παροχής υπηρεσιών όλο και εξαπλώνεται και βελτιώνεται σε όλους τους τομείς, η ανεργία είναι χαμηλή, η επιστημονική έρευνα, οι ιδέες, οι απόψεις, η τεχνολογία, η πληροφόρηση, η καλλιτεχνική δημιουργία, η γνώση, η πρόσβαση στα πανεπιστήμια και τη μόρφωση γενικότερα, ο αθλητισμός και οι επιδόσεις αλλά και η ψυχαγωγία που παράγει, δεν αποτελούν προνόμια κάποιας κάστας, όπως παλιά, αλλά διανέμονται σε όλους, με τους πιο δημοκρατικούς και διαφανείς τρόπους, που προσφέρει η τεχνολογία, ειδικά το Διαδίκτυο! Όλα αυτά “κατασκευάζουν” ένα βιοτικό επίπεδο ζηλευτό, ιδίως εάν συγκριθεί με άλλες εποχές αλλά και άλλες περιοχές του πλανήτη!

Σίγουρα, υπάρχουν και παθογένειες, προβλήματα, δυσλειτουργίες και στεγανά!

Η διαφθορά αποτελεί σε κάποιες περιπτώσεις παρακράτος. Τα επιχειρηματικά τραστ συχνά καταδυναστεύουν τους πολίτες, ιδίως τους ασθενέστερους. Οι ελίτ φτιάχνουν τείχη και διαχειρίζονται καταστάσεις χωρίς εμάς για εμάς!

Τέτοιες και άλλες τόσες παθογένειες υπάρχουν! Αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι περισσότερες και χειρότερες από τα θετικά της σημερινής κατάστασης μέσα στην οποία ζει η Δύση. Τα μειονεκτήματα αυτά που αφορούν το καπιταλιστικό σύστημα είναι σοβαρά αλλά ταυτόχρονα έχουν το στοιχείο της δυναμικής! Δηλαδή μία κοινωνία μπορεί να τα παλέψει, δεν είναι πυλώνες του συστήματος αλλά παρενέργειες του.

Το πιο σοβαρό είναι ότι σε όλη τη Δύση τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ένα ισχυρότατο συναίσθημα “θυματοποίησης”.

Παρά τα επιτεύγματα της η Δυτική Κοινωνία μοιάζει να ηδονίζεται όταν κάνει τα μέλη της να αισθάνονται από δυναμικές παραγωγικές μονάδες, γεμάτες ενέργεια, επιλογές και ορμή, που ήταν κάποτε ψηλά ως αξιακό σύστημα σε άβουλα, παθητικά θύματα, μονίμως σε προβληματισμό και αδιέξοδα! Και όταν αφαιρεί από κάθε δημόσια συζήτηση την έννοια της προσωπικής ευθύνης!

Η άποψη που είναι εξαιρετικά της μόδας σε όλη την Δύση ορίζει ότι δεν φταις εσύ που είσαι φτωχός, περιθωριακός ή αποτυχημένος, ή όχι αρκετά καλός, εργατικός, έξυπνος και αποτελεσματικός. Επίσης, όσα απολαμβάνεις τα δικαιούσαι και είναι αυτονόητα και οι επιθυμίες σου, τις οποίες αντιγράφεις μιμούμενος άλλους, είναι δικαιώματα σου τα οποία όμως κάποιοι σου τα στερούν.

Δεν είναι δική σου ευθύνη το γεγονός ότι δεν τα καταφέρνεις ή είσαι δυστυχισμένος. Φταίει το σύστημα, η ελίτ, το διεφθαρμένο κατεστημένο, ποτέ το πρόσωπο και οι επιλογές του.

Αυτή η ζοφερή νοοτροπία, που έχει κατακλύσει κάθε δυτική κοινωνία αναγάγει σε υπέρτατη πολιτική αναγκαιότητα την έννοια της ανατροπής. Ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο είναι η πιο τρανταχτή εφαρμογή αυτής.

Ο κόσμος θέλει να τα ανατρέψει όλα γιατί τα θεωρεί δεδομένα, γνωστά (τόσο γνωστά που τα έχει βαρεθεί) αλλά και αρνητικά!

Και κάνει μία αβάσιμη όσο και επικίνδυνη αναγωγή: ότι το άλλο, το νέο, το ανατρεπτικό θα είναι σίγουρα πολύ καλύτερο από το σημερινό!

Ας ανατρέψουμε το κατεστημένο και μετά θα δούμε με τι θα το αντικαταστήσουμε! Ας γκρεμίσουμε την κοινωνία και μετά θα σκεφτούμε τι θα χτίσουμε!

Βέβαια, εμείς στην Ελλάδα έχουμε δοκιμάσει στα… ντουζένια του τον Αλέξη Τσίπρα, που καβάλησε αυτό το κύμα και μας οδήγησε στα γνωστά οικτρά αποτελέσματα, αλλά πάλι δεν βάζουμε μυαλό.

Σ’ αυτό λοιπόν το κλίμα παίζει η Μαρία Καρυστιανού, μία απολίτικη πολιτικός. Είναι λογικό μέσα στην εθνική τραγωδία των Τεμπών να βαθαίνουν και να απλώνουν τα αντικείμενα της ανατροπής. Η ίδια, μία συμπαθής περσόνα, με καλό λόγο και παρουσία και κυρίως με το συναισθηματικό φόρτο του ανείπωτου πόνου με τον οποίο έχει ταυτιστεί, έχει κάτι να πει στις ψυχές όσων βρίσκονται μέσα στο κλίμα της “Κορεσμένης Δημοκρατίας”.

Ο κόσμος αυτός δεν ξέρει και ούτε θέλει να μάθει ότι για να ασκείς την ύψιστη για μία κοινωνία λειτουργία της πολιτικής πρέπει να έχεις και άλλα ταλέντα αλλά και πείρα, γνώσεις, τριβή, ευαισθησία και εξοικίωση με όλες τις κοινωνικές ομάδες αλλά και με τους τρόπους που αυτές δρουν.

Δεν αρκεί να θέλεις να είσαι τίμιος, αποτελεσματικός και ανατρεπτικός πολιτικός. Πρέπει να μπορείς κιόλας.

Η στήλη θεωρούσε εδώ και πολύ καιρό βέβαια την ίδρυση κόμματος από την κ. Καρυστιανού, το έχει γράψει άλλωστε από μηνών.

Σήμερα καταθέτει μία επιφύλαξη: ίσως η πολεμική που θα αναπτυχθεί αλλά και η απειρία της κ. Καρυστιανού και των συνεργατών της την αποτρέψουν ώστε να φτάσει ως την κάλπη.