Στον… τάκο όσοι (κάνουν ότι) δεν βλέπουν τι γίνεται στο Ιράν

Βλέποντας τα δεκάδες δημοσιεύματα για επικείμενη επιχείρηση των Αμερικανών στο Ιράν, το μυαλό μου πάει τα λόγια του Τσίπρα, όταν ως πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Ντόναλντ Τραμπ στην Ουάσιγκτον.

Τότε, στις κοινές τους δηλώσεις, δημοσιογράφος θύμισε στον Έλληνα πρωθυπουργό τα λόγια του για την ενδεχόμενη τότε εκλογή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

«Η προσέγγισή του στα πράγματα και ο τρόπος που αντιμετωπίζει την πολιτική μπορεί να μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για καλό”, είχε πει τότε.

Λέτε να είχε δίκιο;

Λέτε να είχε καταφέρει ο Αλέξης Τσίπρας να εμβαθύνει με ακρίβεια στο “φαινόμενο Τραμπ” και να είχε προβλέψει το ουσιαστικό περιεχόμενο της πολιτικής του Πλανητάρχη;

Γιατί σήμερα, που η ειδησεογραφία κατακλύζεται από πληροφορίες και φήμες για επικείμενη αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν, τέτοιες προσεγγίσεις έρχονται στην επιφάνεια.

Όντως, εάν πέσει το καθεστώς των Μουλάδων θα είναι κάτι το εξαιρετικό για τις ΗΠΑ. Συνεπώς, εάν βάλει ο Τραμπ το χεράκι του και βοηθήσει την πτώση, αυτό εκ πρώτης όψεως θα μοιάζει διαβολικό! Γιατί θα αφορά τα συμφέροντα της υπερδύναμης αλλά και την καταδικαστέα συνήθεια της να χώνει την μούρη της σε όποια γωνιά του πλανήτη παίζονται τα συμφέροντα της.

Ωστόσο, εάν όντως υπάρχει τώρα μία επέμβαση στο Ιράν, όσο κι αν μοιάζει διαβολική θα είναι για καλό, όπως είχε πει τότε ο Αλέξης Τσίπρας!

Πέρα από την πλάκα όμως! Η λαϊκή εξέγερση στο Ιράν έφτασε στα άκρα. Το καθεστώς στριμώχνεται. Και δεν υπάρχει χειρότερο στοιχείο από ένα καλοταϊσμένο καθεστώς που αισθάνεται ότι πέφτει και δεν έχει οδό διαφυγής. Τα στελέχη του ξέρουν ότι τους περιμένει η αγχόνη, εάν η εξέγερση πετύχει. Συνεπώς θα σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν!

Πώς σταματιέται αυτό το απόλυτο κακό;

Πώς θα σωθούν χιλιάδες άνθρωποι από τα νύχια των μουλάδων, που βγήκαν πια στους δρόμους αρματωμένοι;

Αν λοιπόν, το μόνο που θα μπορούσε να βάλει τέλος στην αιματοχυσία θα ήταν ένα χτύπημα των ΗΠΑ, ας είναι!

Αν είναι να γλυτώσουν από τα πυρά των πραιτωριανών χιλιάδες άνθρωποι και από τις αγχόνες εκατοντάδες άλλοι, ας αποδεχθούμε στον Τραμπ αυτόν τον ρόλο του “Παγκόσμιου Χωροφύλακα” που τόσο του αρέσει.

Οι ενστάσεις είναι πολλές. Και βάσιμες.

Αρχικά, οι ΗΠΑ αν επέμβουν θα επέμβουν παράνομα, τα Ηνωμένα Έθνη, που είναι ένας αργός, γραφειοκρατικός και εξαρτημένος στις ισορροπίες οργανισμός δεν μπορεί να επιτρέψει να γίνει κάτι τέτοιο με την άδεια του και χρόνος δεν υπάρχει!

Επίσης: Σίγουρα, ο Τραμπ θα προωθήσει μέσα από ένα τέτοιο χτύπημα τα συμφέροντα των ΗΠΑ και πολλοί θα σχολιάσουν ότι δεν δίνει δεκάρα για τις ζωές των Ιρανών…

Αλλά πολύ περισσότεροι θα πουν ότι ακόμη κι έτσι ένα στυγνό καθεστώς θα πέσει και χιλιάδες ζωές θα σωθούν!

Οπότε, ας προτιμήσουμε την τρέλα του Τραμπ…

Όσο για τους δικούς μας ευαίσθητους και προοδευτικούς; Μάλλον φώναξαν πολύ και εξαντλήθηκαν στο περπάτημα στις πορείες για την Παλαιστίνη και τη Βενεζουέλα και είναι πλέον πολύ κουρασμένοι για να κινητοποιηθούν για το λαό του Ιράν! Δεν είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται πως ενδιαφέρονται για την ανθρώπινη ζωή και τα λαϊκά δικαιώματα επιλεκτικά και αποσπασματικά! Εξεγείρονται μόνο εκεί που υπάρχουν θύματα της Δύσης! Όταν θύτης είναι άλλος η Αριστερή ευαισθησία πάει περίπατο…