Στον… τάκο τα αγροτικά μπλόκα (άντε και του χρόνου)

• Το παρασκήνιο πίσω από τη διαφαινόμενη διάλυση των φετινών μπλόκων!
• Κέρδη και ζημιές για αγρότες, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, κοινωνία.
• Ο (καθοριστικός) ρόλος των εισαγγελέων και αστυνομίας που ήταν όμως μόνο παρασκηνιακός!
• Πώς οι σκληροί των μπλόκων έκαναν πίσω και από το “δεν έχουμε τι να πούμε με τον πρωθυπουργό” πέρασαν στο “αποδεχόμαστε την πρόσκληση για διάλογο”!

Καταθέτω τις προσωπικές μου εκτιμήσεις αλλά και πληροφορίες από το δικό μου ρεπορτάζ για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στα αγροτικά μπλόκα και, όπως όλα δείχνουν, οδηγεί στη διάλυση τους μέσα στις επόμενες ημέρες.

1. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η παρέμβαση της Δικαιοσύνης, που ήταν όμως παρασκηνιακή και κρατήθηκε μυστική! Μετά τη δεύτερη εγκύκλιο του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου οι κατά τόπους εισαγγελείς, σύμφωνα με ακριβείς πληροφορίες, τηλεφώνησαν σε αγρότες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για να τους επισημάνουν ότι έχουν ταυτοποιηθεί για παρανομίες (παρακώλυση συγκοινωνιών, παράνομη κατάληψη οδοστρώματος, παραβίαση Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και άλλα).
2. Την ίδια ενημέρωση έλαβαν και από την Αστυνομία, με την υποσημείωση ότι υπάρχει υλικό για τον σχηματισμό δικογραφίας σε βάρος τους. Οι παρασκηνιακές αυτές παρεμβάσεις συνετέλεσαν ώστε οι αγρότες να κάνουν πιο εγκρατείς σκέψεις για τις κινητοποιήσεις τους, καθώς αντιλήφθηκαν ότι οι ίδιοι, σε προσωπική βάση, θα πληρώσουν το τίμημα του αγώνα, με πρόστιμα ή ακόμη και δικαστικές καταδίκες.
3. Η παρασκηνιακή αυτή επικοινωνία συνέπεσε και ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την βούληση κάποιων εκπροσώπων μπλόκων να αναζητήσουν συνάντηση με τον πρωθυπουργό, αφού έβλεπαν ότι, 40 μέρες μετά το στήσιμο των μπλόκων, το αγωνιστικό κλίμα εξέπνεε σιγά- σιγά! Και είναι λογικό! Οι απλοί αγρότες κουράστηκαν, πολλοί έμειναν ικανοποιημένοι από τα έξι μέτρα της κυβέρνησης, άλλοι αντιλαμβάνονταν σταδιακά ότι ένας αγώνας, όσο δίκαιος κι αν είναι δεν μπορεί να συνεχίζεται για μήνες, ενώ δεν έλλειπαν και εκείνοι που έβλεπαν κομματικές επιδιώξεις στην πλάτη τους.
4. Στις τάξεις των αγροτών δεν είναι μυστικό ότι οι σκληρότεροι αγροτοσυνδικαλιστές προέρχονται από το ΚΚΕ και έχουν κατηγορηθεί κατά καιρούς ότι περισσότερο τους ενδιαφέρει να προκαλέσουν αντιπολιτευτικό θόρυβο αλλά και την άποψη ότι μόνο το κόμμα τους στέκεται εμπράκτως στο πλευρό τους, παρά να προωθήσουν κάποια αιτήματα τους.
5. Έτσι, δεν προκαλεί καμία εντύπωση η μεγαλοπρεπής κωλοτούμπα των “Σκληρών της Θεσσαλίας”. Εκεί που 40 μέρες επαναλάμβαναν σταθερά ότι δεν έχουν τίποτε να συζητήσουν με τον πρωθυπουργό, ότι αρνούνται πεισματικά να τον συναντήσουν γιατί δεν τον εμπιστεύονται, ότι περιμένουν πρώτα λύσεις και μετά ραντεβού, πέρασαν με μαεστρία γνωστή από φοιτητικές συνελεύσεις, στο ότι αποδέχονται την πρόσκληση.
6. Τα στελέχη του ΚΚΕ είναι “μανούλες” στο να αντιλαμβάνονται πότε τους παίρνει να κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις και αφού κατάλαβαν ότι προκύπτει κόπωση, το… γύρισαν και είπαν ναι στο ραντεβού!
7. Βέβαια πρόσκληση από τον πρωθυπουργό δεν υπήρξε. Υπήρξε ως αφορμή η επιστολή των 18 μπλόκων, με πρωτοβουλία των εκπροσώπων των “Πράσινων Φαναριών” λόγω της οποίας κλείστηκε το ραντεβού. Και οι “Σκληροί της Θεσσαλίας” μαζί με άλλους, εκεί που λοιδορούσαν τους συναδέλφους τους γιατί ήθελαν τη συνάντηση, εκεί που καλικάντζαρους τους ανέβαζαν, προσκυνημένους τους κατέβαζαν, τώρα εμφανίζονται ανακουφισμένοι από το αποτέλεσμα των πράξεων τους!
8. Το Μέγαρο Μαξίμου από την άλλη, που περίμενε εδώ και εβδομάδες τη συνάντηση, έβαλε δύο (περίπου αυτονόητες) προϋποθέσεις: τους ανοιχτούς δρόμους (ως έμπρακτη υποχώρηση, που φέρνει σιγά-σιγά τη διάλυση) και την εκπροσώπηση όλων ανεξαιρέτως των μπλόκων (για να αποφύγει σχόλια ότι συζητά μόνο με τους… “καλικάντζαρους”).

Έτσι, λοιπόν από χτες έχουμε μία κλιμάκωση ως Grande Finale μίας πολυήμερης κινητοποίησης για να πάμε στο ραντεβού του Μεγάρου Μαξίμου και από εκεί στη διάλυση των μπλόκων. Που όμως δεν έρχεται ανέφελα! Οι αγρότες μπορούν να επιστρέψουν στα χωράφια τους με ψηλά το κεφάλι, αφού κέρδισαν αρκετά. Όχι όλα, αλλά πολλά. Ο παλιό τσιτάτο της Αριστεράς ότι “Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος” εδώ έχει εφαρμογή! Οι αγρότες έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν την στήριξη της ελληνικής πολιτείας γιατί είναι μέγεθος κρίσιμο για λειτουργικούς αλλά και εθνικούς λόγους!

Η δε κυβέρνηση ολοκληρώνει μία ακόμη κρίση με το να τσαλακώνεται ελαφρά αλλά όχι να πληγώνεται βαθιά!

Σίγουρα θα έχει κάποιες εκλογικές απώλειες στον αγροτικό κόσμο αλλά μπορεί να υπολογίζει σε πολιτικά οφέλη από την υπόλοιπη κοινωνία που είδε έναν πρωθυπουργό και μία κυβέρνηση να χειρίζεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα μία ακόμη κρίση, να μην καταφεύγει σε βίαιες ή άλλες ακραίες κινήσεις, να ανέχεται την ορμή τους, να δείχνει υποστηρικτική αλλά όχι παραδομένη στη συμπαθή τάξη των αγροτών, κάνοντας ό,τι μπορεί για τα προβλήματα τους, αφού έδωσε κάτι, αλλά ταυτόχρονα δεν υποτάχθηκε σε λογικές “όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά”.

Όσο για την αντιπολίτευση; Όσοι παραμένουν εραστές της αφελούς άποψης πως οι κυβερνήσεις πέφτουν από το… πεζοδρόμιο θα πρέπει να βρουν την επόμενη κρίση… Ή να αναθεωρήσουν, να αφήσουν τις νεανικές, ενθουσιώδεις και αφελείς πολιτικές συμπεριφορές και να κάνουν επιτέλους σοβαρή, εποικοδομητική και καλά προετοιμασμένη, ουσιώδη αντιπολίτευση…