Στον… τάκο η ΕΕ για τους αγρότες, την Mercosur και όχι μόνο…

Μέσα στο κτήριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κόντεψαν να μπουν (με το ζόρι φυσικά) οι αγρότες στις Βρυξέλλες. Τα τηλεοπτικά πλάνα με τα τρακτέρ να σπάνε τους φραγμούς της Αστυνομίας και τους εξοργισμένους αγρότες να πετάνε πέτρες, μπουκάλια και άλλα αντικείμενα εναντίον των κτηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς ταξίδευαν σε όλον τον πλανήτη, θα δημιούργησαν πολλές και διαφορετικές εντυπώσεις στους πολίτες. Σε εμάς εδώ σίγουρα μας έκαναν να δούμε τα δικά μας αγροτικά μπλόκα με διαφορετικό μάτι, ίσως με μεγαλύτερη συμπάθεια.

Μέχρι και οι πλέον αδαείς συνειδητοποίησαν χτες ότι το πρόβλημα της αγροτιάς είναι πανευρωπαϊκό!

Οι αγρότες, οι αλιείς, οι κτηνοτρόφοι, οι μελισσοκόμοι πιέζονται ασφυκτικά από πολλές και διάφορες συνθήκες.

Μερικοί εγχώριοι εξυπνάκηδες που έχουν εύκολο το ανάθεμα για τους Έλληνες αγρότες, ότι δήθεν δεν έδειξαν τη σύνεση των Ευρωπαίων συναδέλφων τους και δεν προετοιμάστηκαν σαν το μυρμήγκι του αισωπικού μύθου, πήραν χτες αποστομωτικές απαντήσεις.

Οι άνθρωποι της πρωτογενούς παραγωγής στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχουν πολλά από τα προβλήματα τα δικά μας!

Έχουν πετύχει (σε αντίθεση με τους δικούς μας), οικονομίες κλίμακος, έχουν σαφέστατα μεγαλύτερο κλήρο, καλύτερη τεχνογνωσία, υγιέστερο δίκτυο απορρόφησης της παραγωγής τους, καλύτερη πιστωτική γραμμή, συνεταιριστικό κίνημα και κοινωνική αναγνώριση, αλλά πάλι διαμαρτύρονται εντόνως!

Αυτό που τους βγάζει στους δρόμους ακούει στο όνομα “Συμφωνία με τις χώρες Mercosur”, που έπρεπε να εγκριθεί χτες αλλά προφανώς λόγω των επεισοδίων και του κλίματος που αυτά δημιούργησαν αναβλήθηκε για τον Ιανουάριο.

Πρόκειται για τις χώρες της Νότιας Αμερικής που έχουν φτιάξει την δική τους Ενιαία Αγορά και κατάφεραν να πετύχουν κοινό έδαφος με την ΕΕ πάνω στην διάθεση των αγροτικών προϊόντων τους. Η συμφωνία προβλέπει κατάργηση των δασμών, νέα περιβαλλοντικά και ποιοτικά πρότυπα και διακίνηση χωρίς γραφειοκρατία.

Η εμπορική συμφωνία με το μπλοκ Mercosur (Αργεντική, Παραγουάη, Ουρουγουάη και Βολιβία), βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εδώ και 25 χρόνια περίπου, η οποία θα δημιουργήσει μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου, που θα καλύπτει 800 εκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με τους υποστηρικτές της.

Σύμφωνα με επικριτές της θα οδηγήσει σε αφανισμό τους Ευρωπαίους αγρότες, επειδή αυτοί, σε αντίθεση με τους νοτιοαμερικανούς, υποχρεούνται να ακολουθούν αυστηρότατα (και ακριβότερα) στάνταρτς. Κάτι που θα τους καταστήσει μη ανταγωνιστικούς.

Πρώτα θύματα, σύμφωνα με αναλυτές, θα είναι οι επιχειρήσεις παραγωγής βοδινού κρέατος, πουλερικών,  ζάχαρης και  ρυζιού, εξ ου και τα μπλόκα στα Μάλγαρα! Οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί αδυνατούν να πείσουν ότι πρόκειται για μία καλή συμφωνία.

Πολλοί μιλούν για τα θετικά που αφορούν τους καταναλωτές αλλά ακόμη περισσότεροι ανησυχούν για τις επιπτώσεις στους ανθρώπους της πρωτογενούς παραγωγής. Η συζήτηση πέφτει πάνω στην αναγκαιότητα περιστολής των αγροτικών επιδοτήσεων, κάτι που κάνει την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη!

Ιδού η Ρόδος λοιπόν!

Η Ευρώπη, που δεν έχει δείξει και αξιόλογες ικανότητες στη διαχείριση κρίσεων καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πυλώνες: την κάλυψη των καταναλωτικών αναγκών με καλά και φθηνά προϊόντα, που όμως θα παράγονται εκτός των εδαφών της και σε αυτόν της διατήρησης των παραγωγικών της δυνάμεων, που αν και ακριβή συνθήκη είναι απολύτως αναγκαία!

Γιατί άραγε οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιλέγουν να αγοράζουν φθηνά ψάρια από το να μάθουν τα παιδιά να ψαρεύουν (κατά την παλιά, γνωστή παροιμία);

Και στα δικά μας τώρα!

Παρακολούθησα μεγάλο μέρος της σύσκεψης, χτες στο Λευκώνα Σερρών! Άκουσα με προσοχή τους περισσότερους ομιλητές να περιγράφουν οργισμένοι, με τα μελανώτερα χρώματα την κατάσταση στον τομέα τους! Αλλά κανείς δεν δικαιούται να αρνείται ότι χτες οι αγρότες έκαναν ένα σαφές βήμα υποχώρησης: ανακοίνωσαν ότι θα ανοίξουν τα μπλόκα για τους εκδρομείς των Χριστουγέννων. Πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα θετικό βήμα, το οποίο δεν θα πρέπει να μείνει αναπάντητο. Η κυβέρνηση πρέπει να πάρει την πάσα και να φερθεί ανάλογα.

Μία στρατηγική εξόδου από την κρίση πρέπει να βρεθεί! Και για τις δύο πλευρές! Χωρίς αυτήν υπάρχει ο κίνδυνος παρεκτροπών!

Τόσο η κυβέρνηση όσο και οι αγρότες θα πρέπει να προετοιμαστούν για τις κόκκινες γραμμές τους, να δώσουν το στίγμα των προθέσεων τους και να αρχίσουν τα φαντάζονται πως θα ήταν εάν κάθονταν στο ίδιο τραπέζι.

Αυτό επιβάλλει η σύνεση και η υπευθυνότητα!

ΥΓ: Συγγνώμη  για το μακροσκελές του κειμένου αλλά, όπως είχε γράψει κάποτε ο Μαρκ Τουέιν, “δεν είχα το χρόνο να είμαι πιο σύντομος”…