Ο έρωτας ξεκινά από τον εαυτό μας

Γράφει η Σοφία Κουτρίδου, διαιτολόγος-διατροφολόγος

Όταν μιλάμε για τον έρωτα, συνήθως σκεφτόμαστε ένα βλέμμα που συναντά ένα άλλο βλέμμα, δύο ανθρώπους που συνδέονται, μια σχέση που γεννιέται και εξελίσσεται. Ο έρωτας, όμως, δεν είναι μόνο η συνάντηση δύο ανθρώπων. Είναι πρωτίστως η σχέση που διατηρεί ο καθένας από εμάς με τον ίδιο του τον εαυτό.

Στην επαγγελματική μου πορεία ως διαιτολόγος, έχω γνωρίσει ανθρώπους που αναζητούν την αλλαγή. Άλλοι θέλουν να χάσουν βάρος, άλλοι να βελτιώσουν την υγεία τους, άλλοι να αισθανθούν καλύτερα μέσα στο σώμα τους. Πίσω από κάθε στόχο, όμως, συχνά κρύβεται μια βαθύτερη ανάγκη: η ανάγκη για αποδοχή. Και πολλές φορές η σχέση που έχουν με το σώμα τους χαρακτηρίζεται από αυστηρότητα, κριτική και ενοχές.

Η διατροφή, ωστόσο, δεν θα έπρεπε να αποτελεί πεδίο σύγκρουσης. Δεν είναι μια διαρκής μάχη με τη ζυγαριά ούτε μια διαδικασία στέρησης. Είναι μια καθημερινή πράξη φροντίδας. Κάθε γεύμα αποτελεί μια ευκαιρία να δείξουμε σεβασμό στον οργανισμό μας, να του προσφέρουμε τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται και να αναγνωρίσουμε την αξία του.

Ο αληθινός έρωτας προς τον εαυτό μας εκφράζεται μέσα από μικρές, καθημερινές επιλογές. Μέσα από την απόφαση να ξεκουραστούμε όταν έχουμε ανάγκη, να κινηθούμε γιατί αγαπάμε το σώμα μας και όχι γιατί το τιμωρούμε, να τραφούμε σωστά όχι από φόβο, αλλά από ενδιαφέρον για την υγεία και την ποιότητα ζωής μας.

Η επιστήμη σήμερα γνωρίζει καλά ότι η διατροφή επηρεάζει όχι μόνο τη σωματική αλλά και την ψυχική μας υγεία. Η ισορροπημένη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών συμβάλλει στη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου και στην παραγωγή νευροδιαβιβαστών που σχετίζονται με τη διάθεση, την ευεξία και τη συναισθηματική ισορροπία. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν φροντίζουμε καλύτερα το σώμα μας, αισθανόμαστε καλύτερα και με τον εαυτό μας.

Και όταν η σχέση με τον εαυτό μας γίνεται πιο υγιής, αλλάζουν και οι σχέσεις μας με τους άλλους. Γινόμαστε πιο αυθεντικοί, πιο διαθέσιμοι να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Γιατί η αγάπη που δεν έχουμε προσφέρει πρώτα στον εαυτό μας δύσκολα μπορεί να ανθίσει ολοκληρωμένα στις σχέσεις μας.

Σε μια εποχή που συχνά μας καλεί να κυνηγάμε την τελειότητα, ίσως η μεγαλύτερη πράξη αγάπης είναι να επιλέξουμε τη φροντίδα αντί της αυστηρής κριτικής, την αποδοχή αντί της απόρριψης και τον σεβασμό αντί της διαρκούς απαίτησης για περισσότερα.

Γιατί ο πιο ουσιαστικός και διαρκής έρωτας της ζωής μας δεν είναι εκείνος που κάποτε θα συναντήσουμε. Είναι εκείνος που καλλιεργούμε καθημερινά με τον άνθρωπο που αντικρίζουμε κάθε πρωί στον καθρέφτη.