Πόλεμος πατέρας πάντων. Από τον ΠΙΣ, μέχρι το LNG…

Μια πολύ περίεργη συγκυρία έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στον χώρο των γιατρών και, όπως λένε στη Θεσσαλονίκη, καλό είναι να κρατάμε μικρό καλάθι όταν ξαφνικά όλες οι κάμερες ψάχνουν το ίδιο πρόσωπο.

Η υπόθεση της ιδιωτικής κλινικής, όπου εντοπίστηκε να λειτουργεί παράνομα Ογκολογικό Τμήμα και να πραγματοποιούνται χημειοθεραπείες χωρίς την απαιτούμενη άδεια, είναι εξαιρετικά σοβαρή. Και εδώ πρέπει να δοθούν τα εύσημα στις υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που είχαν προχωρήσει σε ελέγχους, είχαν διαπιστώσει προβλήματα και είχαν φτάσει μέχρι την εισήγηση για διακοπή της λειτουργίας της κλινικής.

Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, βέβαια, εντόπισε στη συνέχεια ακόμη περισσότερα και σοβαρότερα ζητήματα, αλλά τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη υπήρχε ήδη κινητοποίηση.

Το ενδιαφέρον παρασκήνιο, όμως, αρχίζει αλλού. Γιατί κάποιοι βλέπουν ήδη να επιχειρείται η μεταφορά της συζήτησης προς τον Αθανάσιο Εξαδάκτυλο, έναν άνθρωπο που εδώ και χρόνια αποτελεί έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους εκπροσώπους του ιατρικού κόσμου και βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πολύ σκληρού εσωτερικού πολέμου στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.

Και ο πόλεμος αυτός μόνο τελειωμένος δεν είναι. Οι εκλογές του ΠΙΣ μπλέχτηκαν με αποφάσεις του ΣτΕ, νέες αρχαιρεσίες, αμφισβητήσεις, μη επικύρωση αποτελεσμάτων και τελικά τον διορισμό προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής με πρόεδρο τη Ματίνα Παγώνη από τον υπουργό Υγείας. Ο Εξαδάκτυλος, που είχε βρεθεί για χρόνια στην κορυφή του Συλλόγου, έμεινε έτσι εκτός διοίκησης μέσα σε ένα κλίμα που μόνο ήρεμο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Γι’ αυτό και στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν εκείνοι που αναρωτιούνται μήπως η νέα υπόθεση προσφέρει σε παλιούς αντιπάλους μια βολική ευκαιρία να τον ξαναβάλουν στο κάδρο. Όχι επειδή μέχρι σήμερα υπάρχει κάποιο στοιχείο που να τον συνδέει προσωπικά με την παράνομη λειτουργία της κλινικής. Τέτοιο στοιχείο δεν έχει παρουσιαστεί. Αλλά επειδή στο παρασκήνιο των ιατρικών συλλόγων έχουν ανοίξει λογαριασμοί που ακόμη δεν έχουν κλείσει.

Και σαν να μην έφθανε αυτό, έχει προηγηθεί η πολύκροτη υπόθεση Μαζωνάκη, που άνοιξε τεράστια κουβέντα για το ποιος ελέγχει τα ιδιωτικά ιατρεία, τι γνωρίζουν οι Ιατρικοί Σύλλογοι και πότε μια υπόθεση φτάνει στα πειθαρχικά όργανα. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών βρέθηκε μάλιστα να απαντά δημοσίως για προηγούμενους ελέγχους στο συγκεκριμένο ιατρείο, ενώ δήλωσε και παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας. Με δυο λόγια, οι γιατροί βρίσκονται αυτή την περίοδο με τα μαχαίρια πάνω στο τραπέζι.

Υπάρχει ένας ΠΙΣ σε μεταβατική διοίκηση, παλιές αντιπαλότητες, εκλογές που πρέπει να ξαναγίνουν και μια επικαιρότητα που έχει κάνει τους ελέγχους στις ιδιωτικές δομές πρώτη είδηση.

Οπότε, όταν μια υπόθεση σκάει στη Θεσσαλονίκη και μέσα σε χρόνο μηδέν κάποιοι ψάχνουν πώς θα χωρέσει στην εικόνα ο Εξαδάκτυλος, η απορία είναι μάλλον εύλογη: ψάχνουμε τις πραγματικές ευθύνες ή κάποιοι συνεχίζουν έναν παλιό πόλεμο με καινούργια πυρομαχικά;

Ο πόλεμος του LNG και το δέντρο που ψηλώνει…

Όσο περισσότερο ανοίγει το επιχειρηματικό και επικοινωνιακό παιχνίδι του Αλέξανδρου Εξάρχου, τόσο θ’ αρχίσουν και οι επιθέσεις γύρω από το όνομά του. Και στην αγορά αρχίζουν πλέον να συνδέουν πράγματα που, αν εξεταστούν χωριστά, μπορεί να φαίνονται ασύνδετα: τις φήμες για την οικονομική κατάσταση της AKTOR, την αιφνίδια ένταση γύρω από την παρουσία της στον ενεργειακό χάρτη, αλλά και τη συζήτηση που άνοιξε διεθνώς για τις σχέσεις του λομπίστα της εταιρείας Χρήστου Μαραφάτσου με την Αμερικανίδα πρέσβειρα Κίμπερλι Γκιλφόιλ.

Το τελευταίο επεισόδιο ήρθε απ έξω και μάλιστα από τη Wall Street Journal, η οποία έβαλε στο μικροσκόπιο την παρουσία του Μαραφάτσου σε επαφές της Γκιλφόιλ στα Βαλκάνια. Ο Μαραφάτσος είναι καταγεγραμμένος στις ΗΠΑ ως λομπίστας της AKTOR και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχει βρεθεί κατ’ επανάληψη δίπλα στην πρέσβειρα σε συναντήσεις για την ενεργειακή ατζέντα. Τόσο η πλευρά της Γκιλφόιλ όσο και η AKTOR απορρίπτουν ότι υπάρχει οποιαδήποτε αθέμιτη προνομιακή μεταχείριση, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει δημοσιοποιηθεί στοιχείο που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού. Ο Εξάρχου μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα έχει μετατρέψει την AKTOR από έναν όμιλο που η αγορά αναγνώριζε κυρίως για τις ,κατασκευές σε παίκτη που διεκδικεί θέση στον νέο ενεργειακό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η Atlantic SEE LNG Trade, με συμμετοχή 60% της AKTOR και 40% της ΔΕΠΑ Εμπορίας, έχει διπλασιάσει στα 1 εκατ. τόνους ετησίως τη μακροχρόνια Μπρομήθεια αμερικανικού LNG από τη Venture Global από το 2030. Την ίδια ώρα αναζητεί συμφωνίες διάθεσης του αερίου στις αγορές της Ανατολικής Ευρώπης μέσω του Κάθετου Διαδρόμου. Παράλληλα, το προηγουμενο διαστημα, συγκεκριμενα ΜΜΕ οχι μονο αναπαρήγαγαν συστηματικα τα υπονοούμενα για χαμηλή επΆρκεια LNG, αλλά επίσης χτυπούσαν με διαφορες αφορμες τον αμροιδιο υφυπουργο Τσάφο.

Όποιος κινείται τόσο γρήγορα, όμως, αναπόφευκτα μπαίνει και σε χωράφια όπου υπάρχουν ήδη ισχυρά συμφέροντα. Τα LNG terminals, η εμπορία φυσικού αερίου, οι διασυνδέσεις, η αποθήκευση ενέργειας και τα μεγάλα έργα υποδομών αποτελούν πεδία στα οποία δραστηριοποιούνται οι μεγαλύτεροι ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι. Οι συμμαχίες μάλιστα τέμνονται και μεταβάλλονται, γεγονός που δεν επιτρέπει μια απλοϊκή εικόνα δύο σταθερών «στρατοπέδων».

Υπάρχει, ωστόσο, ακόμη μία σύμπτωση που δεν περνά απαρατήρητη. Λίγες ημέρες πριν από το διεθνές δημοσίευμα για Γκιλφόιλ και Μαραφάτσο, ο ίδιος ο Εξάρχου είχε αναγκαστεί να απαντήσει δημόσια σε φήμες περί υπερδανεισμού της AKTOR, καθυστερήσεων έργων και προβλημάτων στις πληρωμές υπεργολάβων. Παρουσίασε στοιχεία για καθαρό δανεισμό 429 εκατ. ευρώ σε pro forma βάση, ρευστότητα περίπου 1 δισ. ευρώ και υποστήριξε ότι οι σχετικές φημολογίες είναι «κατευθυνόμενες» και διακινούνται με σκοπιμότητα, αφήνοντας αιχμές για ανταγωνιστικά και πολιτικά συμφέροντα. Η ύπαρξη οργανωμένου σχεδίου εναντίον του δεν έχει βεβαίως αποδειχθεί. Αυτό ακριβώς κάνει το παρασκήνιο ενδιαφέρον.

Ο Εξάρχου εμφανίζεται σήμερα περισσότερο κινητικός από αρκετούς παραδοσιακούς παίκτες, αναζητώντας ταυτόχρονα χώρο στις κατασκευές, στο LNG, στον Κάθετο Διάδρομο και στην αποθήκευση ενέργειας, ενώ δεν διστάζει να συγκρουστεί δημοσίως ακόμη και με κυβερνητικούς χειρισμούς όταν θεωρεί ότι καθυστερούν επενδύσεις.

Ίσως λοιπόν το πραγματικό ερώτημα για το επόμενο διάστημα να μην είναι μόνο τι συμβαίνει γύρω από τον Μαραφάτσο και την Γκιλφόιλ, αλλά ποιοι ενοχλούνται από την ταχύτητα με την οποία ο Εξάρχου επιχειρεί να μεγαλώσει το αποτύπωμά του. Διότιστον επιχειρηματικό κόσμο οι νέες ισορροπίες σπάνια δημιουργούνται χωρίς αντιδράσεις. Και, όπως συνηθίζουν να λένε όσοι γνωρίζουν πως σε τέτοιες περιπτώσεις, «όλοι πετροβολούν τα ψηλά δέντρα».