«Λουκέτο» στο Εθνικό Κολυμβητήριο: Ένα πλήγμα για το μέλλον του υγρού στίβου

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Γιώργος Μιχελής, προπονητής Κολύμβησης Α.Σ. ΠΑΟΚ

Από την 1η Μαρτίου 2025, η καρδιά του υγρού στίβου στη Θεσσαλονίκη έχει υποστεί ανακοπή με άγνωστο αν τελικά θα καταφέρει να επιβιώσει.

Το κλείσιμο του Εθνικού κολυμβητηρίου αποδείχθηκε πως δεν ήταν απλώς μια γραφειοκρατική απόφαση ή ένα προσωρινό τεχνικό πρόβλημα αλλά ανέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη χρόνια απαξίωση των αθλητικών υποδομών της πόλης. Ως προπονητής κολύμβησης του Α.Σ. ΠΑΟΚ, που εργαζόμουν καθημερινά στις πισίνες του Εθνικού, νιώθω την ανάγκη να μιλήσω με ειλικρίνεια για την πραγματικότητα που βιώνει η κολυμβητική κοινότητα της Θεσσαλονίκης.

Θα πέσει στο «τραπέζι» το Εθνικό κολυμβητήριο;

Η απώλεια του Εθνικού Κολυμβητηρίου αποκάλυψε σχεδόν αμέσως το μέγεθος του προβλήματος. Εκτός από την απώλεια της 50αρας πισίνας  η Θεσσαλονίκη έχασε τη μοναδική κλειστή πισίνα 25 μέτρων και, κυρίως, μια βασική υποδομή για την εκμάθηση και την ανάπτυξη των πιο νέων κολυμβητών. Σήμερα, για τα τμήματα εκμάθησης λειτουργούν ουσιαστικά μόνο δύο 15αρες πισίνες σε ολόκληρη την πόλη. Η μία από αυτές, στη Νεάπολη, είναι ανοιχτή, γεγονός που καθιστά τη λειτουργία της ιδιαίτερα δύσκολη τους χειμερινούς μήνες λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών. Έτσι, μια πόλη που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο κατοίκους μένει ουσιαστικά με μία μόνο κλειστή πισίνα εκμάθησης για τα παιδιά της.

Οι συνέπειες για την παραγωγή αθλητών και το μέλλον του αθλήματος φαίνεται να είναι ανεπανόρθωτες. Χωρίς πισίνες εκμάθησης, δεν υπάρχουν νέες ακαδημίες. Χωρίς ακαδημίες, δεν υπάρχουν νέοι αθλητές. Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, η κολύμβηση ,ένα από τα αθλήματα που προσφέρουν τα περισσότερα οφέλη στη σωματική και ψυχική υγεία αλλά και την ασφάλεια  των παιδιών θα αρχίσει σταδιακά να εκλείπει στην πόλη μας. Διώχνουμε τα παιδιά από το νερό, τα στερούμε από μια πολύτιμη διέξοδο άθλησης, υγείας και παιδείας, και καταδικάζουμε τα σωματεία μας σε μαρασμό και παρακμή.

Το Εθνικό Κολυμβητήριο έκλεισε για λόγους ασφαλείας. Όμως η ασφάλεια δεν αφορά μόνο τις υποδομές . Αφορά και τα παιδιά που μένουν μακριά από το νερό , σταματούν να μαθαίνουν , σταματούν και να είναι ασφαλή στη θάλασσα το καλοκαίρι. Αφορά τα σωματεία που παλεύουν να επιβιώσουν. Αφορά συνολικά το μέλλον του υγρού στίβου στη Θεσσαλονίκη.

Η ανάγκη για οριστική λύση είναι πλέον επιτακτική. Το Εθνικό Κολυμβητήριο πρέπει να αποδοθεί ξανά, άμεσα και με ασφάλεια, στην κοινωνία, στα παιδιά και στην αθλητική κοινότητα της πόλης.