Το «στοίχημα» της αξιοποίησης των διατηρητέων κτιρίων στη Θεσσαλονίκη

Κτίρια με ιδιαίτερη ιστορική αξία παραμένουν σφραγισμένα

Το «στοίχημα» της αξιοποίησης των διατηρητέων κτιρίων στη Θεσσαλονίκη
ΑΕΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ(ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ)

Παρά την ιστορική και αρχιτεκτονική τους αξία πολλά διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη παραμένουν αναξιοποίητα κλειστά και εγκαταλελειμμένα.

Σε λίγους μήνες ένα από τα πιο εμβληματικά  φιλέτα της Θεσσαλονίκης, το κτίριο της Λέσχης Θεσσαλονίκης στη Λεωφόρο Νίκης, βγαίνει σε πλειστηριασμό κι αφορά τον 2ο όροφο της οικοδομής, με καθαρό εμβαδόν 317,87 τ.μ. Το κτίριο, που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο από το 1983, παραμένει αναξιοποίητο για πολλά χρόνια. Η εκποίηση έχει προγραμματιστεί για τις 4 Απριλίου, με τιμή πρώτης προσφοράς τα 2,5 εκατ ευρώ.

«Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία του παραλιακού μετώπου και βγαίνει ξανά στο προσκήνιο. Παρά τις δυσκολίες και τους επαναληπτικούς πλειστηριασμούς, το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο. Τέτοια ακίνητα σπάνια μένουν ανεκμετάλλευτα, καθώς προσφέρουν απόλυτη προβολή και κύρος», σχολιάζει μιλώντας στο TheOpinion, ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Μεσιτών Θεσσαλονίκης, Φίλιππος Προγιόπουλος. «Κάθε κτίριο που ξαναζωντανεύει προσφέρει στην πόλη ένα κομμάτι του εαυτού της πίσω. Πρόκειται για μια επένδυση που δεν αφορά μόνο την οικονομία, αλλά και τον πολιτισμό και την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης», σημειώνει.

«Η Θεσσαλονίκη σε κρίσιμο σταυροδρόμι»

«Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι», τονίζει χαρακτηριστικά ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Μεσιτών Θεσσαλονίκης. «Η πόλη, που για χρόνια έμοιαζε εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ιστορική της αίγλη και την οικονομική στασιμότητα, παρουσιάζει σήμερα μια πρωτοφανή κινητικότητα στον τομέα του real estate. Υπάρχει έντονο ενδιαφέρον, τόσο από εγχώριους όσο και από διεθνείς επενδυτές, από το Ισραήλ μέχρι την Κεντρική Ευρώπη», εξηγεί ο κ.Προγιόπουλος

Αυξημένη ζήτηση για τα διατηρητέα κτίρια

Σύμφωνα με τον ίδιο, η αυξημένη ζήτηση για διατηρητέα κτίρια βασίζεται σε τρεις πυλώνες την τοποθεσία, τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα, αλλά και τα χρηματοδοτικά εργαλεία. «Η εγγύτητα στο λιμάνι και τις νέες συγκοινωνιακές υποδομές αυξάνει κατακόρυφα την αξία κάθε τετραγωνικού στο κέντρο, καθιστώντας αυτά τα κτίρια κομβικά σημεία για την ανάπτυξη της πόλης. Παράλληλα, η διαμονή ή η εργασία σε ένα ιστορικό κτίριο προσφέρει κύρος και μοναδική εμπειρία που κανένα νεόδμητο δεν μπορεί να ανταγωνιστεί και τα χρηματοδοτικά εργαλεία για την αναπαλαίωση καθιστούν τις επενδύσεις πιο προσιτές και βιώσιμες», εξηγεί.

«Η Θεσσαλονίκη έχει την ευκαιρία να μην γίνει μια μουσειακή πόλη, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός όπου το παλιό συναντά το νέο. Κάθε φορά που ένα ξεχασμένο διατηρητέο αποκτά νέο ιδιοκτήτη, η πόλη κερδίζει ένα κομμάτι του εαυτού της πίσω», υπογραμμίζει και συμπληρώνει ότι, «το ερώτημα δεν είναι αν θα γίνουν οι επενδύσεις, αλλά το πόσο γρήγορα η πολιτεία και οι φορείς θα στηρίξουν αυτή τη μετάβαση, διασφαλίζοντας ότι η ανάπτυξη θα έχει πρόσημο ποιότητας και σεβασμού στην ιστορία. Η εκμετάλλευση των κτιρίων αυτών δεν πρέπει να ιδωθεί μόνο ως κερδοφόρα κίνηση, αλλά ως πράξη αστικής αναζωογόνησης».

7/52: Μία πρόταση για τα διατηρητέα με πολυϊδιοκτησία