Οι προβολείς στη Θεσσαλονίκη και μετά τη… συναυλία

Το βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου, στη Νέα Παραλία το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν στάθηκε ως διακοσμητικό φόντο μιας μεγάλης συναυλίας. “Λούστηκε” με στοχευμένα επαγγελματικά φώτα και σύγχρονα οπτικά συστήματα και “διαβάστηκε” ως φωτεινό σύμβολο. Όχι ως σκηνικό. Η υπερπαραγωγή της συναυλίας έδειξε στην πράξη πόσο διαφορετικά μπορεί να «μιλήσει» ένα τοπόσημο όταν το αντιμετωπίζεις ως αρχιτεκτονικό και ιστορικό στοιχείο και όχι ως φόντο. Αυτό δεν είναι θέμα προτιμήσεων για τον καλλιτέχνη είναι θέμα ποιότητας δημόσιου χώρου.

Η Θεσσαλονίκη το είδε για μία νύχτα. Και το είδε ακριβώς εκεί όπου στο παρελθόν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι είχαν πλημμυρίσει την ίδια πλατεία για την ιστορία και την ταυτότητα της πόλης. Όταν διαμαρτυρήθηκαν για τη Συμφωνία των Πρεσπών επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ο εφήμερος φωτισμός έκανε το άγαλμα να σταθεί επιβλητικά μέσα σε ένα θέαμα διεθνών προδιαγραφών και ο συνηθισμένος δημοτικός φωτισμός δεν το κάνει. Κι αυτό είναι το πιο χρήσιμο μάθημα μιας βραδιάς που κουβάλησε αντιδράσεις, καθυστερήσεις, βροχή και επικρίσεις, το φως δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ο πιο άμεσος και σχετικά οικονομικός τρόπος να αναδείξεις την ιστορία χωρίς να χτίσεις κάτι καινούργιο τεραστίων διαστάσεων. Τώρα η πόλη περιμένει το μόνιμο αντίβαρο. Όχι άλλη μία παραγωγή μιας νύχτας, αλλά τη φωτιστική ανάδειξη των Βυζαντινών Τειχών, έργο δωρητη προς το υπουργείο πολιτισμού που περιμένουμε να παραδοθει τέλος του χρονου. Στόχος δεν είναι μια ωραία φωτογραφία στο Επταπύργιο για τα social. Είναι η ενοποίηση του βυζαντινού οχυρωματικού συνόλου ως τοπόσημου UNESCO, σε μήκος περίπου 4,5 χιλιομέτρων που ακόμη ορίζουν τη σιλουέτα της πόλης.

Χωρίς επέμβαση πάνω στο ίδιο το τείχος. Χωρίς να ενοχλεί τους κατοίκους. Με λογική μνημείου, όχι σκηνής. Αν η συναυλία απέδειξε τι μπορεί να κάνει ένα βράδυ επαγγελματικού φωτός σε ένα σύμβολο, τα Τείχη είναι το στοίχημα της πόλης να μην μείνει αυτό το επίπεδο στο… show. Να περάσει στην καθημερινή εικόνα της. Η Θεσσαλονίκη έχει ήδη κάνει βήματα με προβολείς και λαμπτήρες. Το επίπεδο της 12ης Σεπτεμβρίου έδειξε πόσο μεγάλη παραμένει η απόσταση. Αν το έργο των Τειχών παραδοθεί στο τέλος της χρονιάς όπως έχει ανακοινωθεί, δεν θα αλλάξει μόνο ένα μνημείο. Θα αλλάξει τον τρόπο που η πόλη φωτίζει τον εαυτό της. Και μ αυτό, δύσκολα θα βρεθούν πολλοί να… διαφωνήσουν.

Δεν είναι η συναυλία, η προπαγάνδα είναι το… θέμα