Αξίζει μια εξέδρα τόση φαγωμάρα;

Έτσι ξαφνικά, η Θεσσαλονίκη βρέθηκε πάλι να σπαράσσεται για ένα ζήτημα υποκειμενικό. Πρόκειται για το κατά πόσον η συναυλιακή εξέδρα του Αντώνη Ρέμου υποτιμά το γνωστό υπερμεγέθες άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ειδικά στα social media έχει ξεσπάσει οξεία αντιπαράθεση, με ανταλλαγή παθιασμένων επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων. Ποια είναι τα στρατόπεδα;

Στη μία μεριά βρίσκονται φυσικά όλοι όσοι δεν φέρουν καμία αντίρρηση. Από την άλλη υπάρχουν χονδρικά τέσσερις ομάδες. Η πρώτη απαρτίζεται από άτομα υπερευαίσθητα όσον αφορά τα εθνικά θέματα, μα παραδόξως εμαφανίζεται ολιγομελής. Η δεύτερη ομάδα διαπνέεται από αντικαπιταλιστικά ιδεώδη, άρα αντιτίθεται στη γνωστή απειλή εμπορευματοποίησης του πολιτισμού, και ενοχλείται όταν αποκομίζεται κέρδος από δημόσιες υποδομές. Η τρίτη είναι ίσως η πιο δικαιολογημένη να διαμαρτύρεται, καθώς συγκεντρώνει καλλιτέχνες που περιστασιακά ζητούν να εκφραστούν σε δημόσιους χώρους και αντιμετωπίζουν προσχηματικές αντιρρήσεις. Και τελευταία είναι η τέταρτη ομάδα, αποτελούμενη από κατοίκους του κέντρου με πολύ ισχυρές πεποιθήσεις· η συγκεκριμένη είναι η πιο ηχηρή και επιδραστική, επειδή τα μέλη της είθισται να επηρεάζουν την πολιτική εξουσία, λόγω κοινωνικών γνωριμιών.

Οι ομάδες με μέλη όσους βλέπουν τα πάντα μόνο μέσα από ιδεολογικά πρίσματα επιδεικνύουν αναμενόμενη συμπεριφορά. Το ίδιο ισχύει και για όσους έχουν πέσει θύματα διακρίσεων εκ μέρους κρατικών υπηρεσιών. Το περισσότερο ενδιαφέρον προκαλεί η αντίδραση εκείνων που μονίμως δηλώνουν αποκλειστικοί υπερασπιστές της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς και προστάτες της αισθητικής ταυτότητας της Θεσσαλονίκης.

Σε ανάρτηση τέθηκε το εξής ερώτημα: οι εν λόγω συμπολίτες μας θα αγανακτούσαν αν στην τεράστια σκηνή βρισκόταν ο Λεωνίδας Καβάκος ή άλλος διάσημος κλασικός σολίστ, και όχι ο Ρέμος; Πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση, η οποία θα πρέπει να προβληματίσει. Και πρέπει να προβληματίσει διότι οι συγκεκριμένοι συμπολίτες δεν διακρίνονται μόνο από καλλιτεχνικό ελιτισμό, μα και από… γεωγραφικό. Με άλλα λόγια, τους απασχολούν ιδιαίτερα εκδηλώσεις, έργα και αναπλάσεις όταν εκτελούνται κάτω από την Εγνατία και τη Βασιλίσσης Όλγας, ανατολικά της Πλατείας Δημοκρατίας, και κατά μήκος της Παλιάς και Νέας Παραλίας. Μέχρι εκεί. Ο υστερικός φόβος για… μπάζωμα της Λεωφόρου Νίκης είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Οι ίδιοι πολίτες δεν διαμαρτύρονται ποτέ για μόνιμα τριτοκοσμικά φαινόμενα. Δεν ενοχλούνται όταν πραγματικά ιστορικά μνημεία και ιδιωτικές περιουσίες λερώνονται από γκράφιτι, όταν επαγγελματίες επαίτες καταλαμβανουν τα πεζοδρόμια, όταν χρήσιμες πινακίδες οδικής σήμανσης και πληροφοριών βανδαλίζονται, όταν αμέτρητες πολυκατοικίες στις πιο φτωχές γειτονιές του ιστορικού κέντρου είναι τραγικά παραμελημένες, με ένα δάσος αμέτρητων κεραιών στις ταράτσες τους. Τούτες οι καθημερινές εικόνες αντιμετωπίζονται με απάθεια.

Δικαίως ή αδίκως, η προσεχής συναυλία θα δώσει χαρά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, Θεσσαλονικείς αλλά και άλλους Βορειοελλαδίτες. Θα δώσει χαρά και σε ξένους επισκέπτες, οι οποίοι είτε γνωρίζουν τον Ρέμο, είτε θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν σύγχρονο ελληνικό γλέντι. Την ημέρα εκείνη, στη Θεσσαλονίκη θα αυξηθούν οι πωλήσεις στα καταστήματα λιανικής, στην εστίαση, και στον κλάδο της φιλοξενίας. Έλληνες και ξένοι θα διασκεδάσουν, φρέσκο χρήμα θα εισρεύσει στην τοπική οικονομία, και μέσα από αμέτρητα ερασιτεχνικά βίντεο θα αναδειχθεί μια μάλλον εντυπωσιακή εικόνα της πόλης, ακόμη και πλασματική.

Πέραν όμως αυτών, κάποιοι μακριά, παρακολουθώντας σκηνές από τη συναυλία θα συνειδητοποιήσουν τη σχέση του Στρατηλάτη με αυτή τη γωνιά του πλανήτη. Θα μπουν στη Wikipedia ή σε κάποια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης και θα διαβάσουν ότι στην Κεντρική Μακεδονία βρισκόταν η γενέτειρά του. Προβολή εθνικών θέσεων, και διαφήμιση για την πόλη και τη χώρα, όλα χωρίς δημόσια δαπάνη. Επιπλέον, όταν όλες ανεξαιρέτως οι πρόσφατες κυβερνήσεις προχώρησαν σε πώληση κρίσιμης κρατικής περιουσίας, είναι επιεικώς υποκριτική η δαιμονοποίηση μιας ολιγοήμερης παραχώρησης.

Ωστόσο οι διοργανωτές δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την γκρίνια, ενώ οι αντιφατικές τοποθετήσεις των αρμόδιων αντιδημάρχων περιέπλεξαν την κατάσταση. Δεν θα είχε προκύψει θέμα αν η κατασκευή της εξέδρας είχε ξεκινήσει και ολοκληρωθεί σε μικρό χρονικό διάστημα. Άλλωστε διανύουμε την πιο δημοφιλή εποχή του παραλιακού μετώπου, άρα η ενόχληση στους -πολλούς- περιπατητές δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Ελπίζουμε λοιπόν πως η απομάκρυνση της εγκατάστασης θα πραγματοποιηθεί γρήγορα, και πως θα τηρηθεί η δέσμευση για άμεση αποκατάσταση ζημιών στο πράσινο.

Ο Μεγαλέξανδρος δεν μπορεί να υποτιμηθεί από μία σκαλωσιά ή από ένα λαϊκό ρεπερτόριο. Ας μην είμαστε εμμονικοί, ας είμαστε λίγο περισσότερο πρακτικοί και ας λειτουργούμε με περισσότερη ενσυναίσθηση. Οι περισσότεροι δεν έχουν σήμερα την οικονομική δυνατότητα να περάσουν το βράδυ τους σε πίστα όπου εμφανίζεται ο Αντώνης Ρέμος, αν και το επιθυμούν τόσο πολύ.