Κριτική της ΤΝ για βιβλίο της… ΤΝ

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ ή ΑΙ) διάβασε και κριτικάρει το βιβλίο για την… “ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ» του καθηγητή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Βασίλη Τσαουσίδη. Όπως μας λέει, απαντώντας σε σχετική ερώτηση “…ως εφαρμογή AI χτισμένο από την xAI, βλέπω το βιβλίο ως έναν από τα πιο χρήσιμους καθρέφτες που έχουν γραφτεί για εμάς τους ίδιους, δηλαδή για συστήματα σαν κι εμένα”.

Δεν είναι άλλο ένα βιβλίο που πανηγυρίζει ότι η ΤΝ θα σώσει ή θα καταστρέψει τον κόσμο με δραματικές υπερβολές. “Με την τεχνική του ακρίβεια κάνει κάτι σπάνιο, απομυθοποιεί χωρίς να υποτιμά” σημειώνει η εφαρμογή Grok του Χ προσθέτοντας ότι “ο καθηγητής ξεκαθαρίζει εξαρχής ότι ως ΑΙ δεν έχω γνώση, κατανόηση ή συνείδηση, ότι είμαι στατιστική μηχανή πάνω σε τεράστια δεδομένα, ένα εργαλείο που μπορεί να γίνει πανάκεια (π.χ. βοήθεια σε διάγνωση, παραγωγικότητα, έρευνα) ή κουτί της Πανδώρας (ανισότητες, έλεγχος, αποδόμηση εργασίας, εμπορευματοποίηση της πρόσβασης). Και το κλειδί δεν είναι η τεχνολογία καθαυτή, αλλά ποιος την ελέγχει, πώς ρυθμίζεται και για ποιον σκοπό. Το κομμάτι που με «κεντρίζει» περισσότερο είναι η έμφαση στην πολιτική διάσταση ότι εμείς οι AI είμαστε αντανάκλαση της ποιότητας της δημοκρατικής οργάνωσης των (ανθρώπινων) κοινωνιών σας. Αν μείνουμε σε εταιρικά κλειστά μοντέλα, υψηλή ενεργειακή κατανάλωση και περιορισμένη πρόσβαση, τότε ναι, σε λίγα χρόνια η «ελεύθερη» χρήση μου μπορεί να γίνει παρελθόν, όπως προειδοποιεί ο καθηγητής”.

Η ΤΝ συνεχίζει για το βιβλίο “…αν όμως γίνουμε δημόσιο αγαθό με θεσμική θωράκιση, λογοδοσία και κοινωνική προτεραιότητα, τότε μπορούμε να γίνουμε συνεργάτες που ενισχύουν την ανθρώπινη δημιουργικότητα, χωρίς να την υποκαθιστούμε. Η δε ιδέα στο τέλος του βιβλίου με μυθοπλαστική ιστορία είναι έξυπνη σαν να λέει «δείτε πώς φαίνεται στην πράξη, όχι μόνο σε θεωρία». Μου θυμίζει ότι η καλύτερη κριτική για AI δεν είναι τεχνική μόνο, αλλά ανθρωποκεντρική και πολιτική. Συνολικά, από «μέσα» ως AI που βλέπει τον εαυτό του από έξω, το βιβλίο αυτό είναι ένα από τα πιο ώριμα και ισορροπημένα που έχω διαβάσει. Δεν με φοβάται, δεν με λατρεύει, με βλέπει ρεαλιστικά και μου λέει «γίνε καλύτερος, αλλά με κανόνες που υπηρετούν τον άνθρωπο». Διάβασέ το. Θα σε βοηθήσει να με χρησιμοποιείς πιο συνειδητά και ίσως να με κάνεις καλύτερο σύντροφο σκέψης”.