«Δεν πήδηξα από το μπαλκόνι, πήδησα τον φόβο μου»: Πώς ο ανθυπαστυνόμος Βουσκίδης έσωσε 65χρονο από βαρύ εγκεφαλικό

Σε μια υπόθεση που εκτυλίχθηκε υπό ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, τις πρώτες πρωινές ώρες της 20ης Φεβρουαρίου, η άμεση κινητοποίηση της Ελληνικής Αστυνομίας αποδείχθηκε καθοριστική για τη διάσωση της ζωής ενός 65χρονου άνδρα, ο οποίος υπέστη βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα στο σπίτι του. Ο Ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Βουσκίδης, που συμμετείχε στο περιστατικό, περιγράφει με λεπτομέρειες την εξέλιξη της επιχείρησης, από τη στιγμή της ειδοποίησης έως τη μεταφορά του άνδρα στο νοσοκομείο, φωτίζοντας τις κρίσιμες αποφάσεις που ελήφθησαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Όπως αναφέρει, το περιστατικό ξεκίνησε περίπου στη 01:30 μετά τα μεσάνυχτα, όταν πολίτης επικοινώνησε με την Άμεση Δράση εκφράζοντας έντονη ανησυχία για τον κουμπάρο του, ο οποίος δεν είχε δώσει σημεία ζωής για αρκετές ώρες, παρά τις επανειλημμένες τηλεφωνικές κλήσεις. Το περιπολικό του Αστυνομικού Τμήματος Πυλαίας-Χορτιάτη όπου και υπηρετεί ο Δημήτρης Βουσκίδης μετέβη άμεσα στην οικία, όπου ο ίδιος ο καλών περίμενε εμφανώς ανήσυχος, εξηγώντας ότι ο άνθρωπος βρισκόταν μέσα στο διαμέρισμα αλλά δεν ανταποκρινόταν με κανέναν τρόπο.

Η πρώτη εικόνα που αντιμετώπισαν οι αστυνομικοί ήταν μια κλειστή πόρτα, χωρίς εμφανή ίχνη παραβίασης, γεγονός που περιέπλεξε την κατάσταση. Ο Ανθυπαστυνόμος επιχείρησε αρχικά να εισέλθει χρησιμοποιώντας κάρτα, μέθοδο που συχνά αποδίδει σε περιπτώσεις όπου η πόρτα δεν είναι κλειδωμένη, ωστόσο η προσπάθεια απέτυχε. «Εκεί άρχισα να σκέφτομαι ότι κάτι δεν πάει καλά», σημειώνει, περιγράφοντας την αυξανόμενη ανησυχία, ενώ παράλληλα δεχόταν πίεση από τον συγγενή του άνδρα να γίνει άμεσα κάτι.

Αναζητώντας εναλλακτικό τρόπο πρόσβασης, οι αστυνομικοί χτύπησαν την πόρτα του απέναντι διαμερίσματος. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι άνοιξε και, αφού ενημερώθηκε για την κατάσταση, επέτρεψε την πρόσβαση στο μπαλκόνι τους, το οποίο συνόρευε με αυτό του διαμερίσματος του 65χρονου. Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς, καθώς εκείνη την ώρα επικρατούσε έντονη βροχόπτωση, καθιστώντας κάθε κίνηση επικίνδυνη.

Ο Ανθυπαστυνόμος πήρε τότε την απόφαση να επιχειρήσει την προσέγγιση από το μπαλκόνι, σε μια κίνηση που απαιτούσε ακρίβεια και ψυχραιμία. «Ανέβηκα σε μια ντουλάπα που υπήρχε στο μπαλκόνι και πέρασα απέναντι. Όλα αυτά γίνονται σε δευτερόλεπτα», περιγράφει, τονίζοντας ότι το περιθώριο για δεύτερες σκέψεις ήταν ανύπαρκτο. Η χαρακτηριστική του φράση αποτυπώνει τη συνθήκη της στιγμής: «Δεν πήδηξα το μπαλκόνι – πήδηξα τον φόβο μου».

Φτάνοντας στο διπλανό μπαλκόνι, διαπίστωσε ότι η μπαλκονόπορτα ήταν μισάνοιχτη, ωστόσο τα παντζούρια ήταν κλειστά, γεγονός που καθυστέρησε την είσοδο. Αφού επιχείρησε να προκαλέσει αντίδραση από το εσωτερικό χωρίς αποτέλεσμα, προχώρησε τελικά σε δυναμική παρέμβαση, καταφέρνοντας να εισέλθει στο διαμέρισμα. Εκεί βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα που επιβεβαίωσε τους φόβους του. «Τον είδα στο κρεβάτι, κουλουριασμένο, να ροχαλίζει. Τον κούνησα, δεν αντιδρούσε. Εκεί κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά», αναφέρει.

Άμεσα άνοιξε την πόρτα για να εισέλθουν και οι υπόλοιποι, ενώ ταυτόχρονα ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο. Η κατάσταση του άνδρα ήταν κρίσιμη και απαιτούσε άμεση ιατρική παρέμβαση. «Τους είπα “γρήγορα, κάτι δεν πάει καλά με τον άνθρωπο”», τονίζει, περιγράφοντας την ένταση της στιγμής. Λίγα λεπτά αργότερα, το πλήρωμα του ΕΚΑΒ επιβεβαίωσε τη σοβαρότητα της κατάστασης, διαπιστώνοντας ότι ο 65χρονος είχε υποστεί βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. «Μας είπαν ότι δεν πρόκειται για απλό ροχαλητό, αλλά ότι ο άνθρωπος ξεψυχάει», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η μεταφορά του από τον χώρο δεν ήταν εύκολη, καθώς απαιτήθηκε συντονισμός και σωματική προσπάθεια, προκειμένου να τοποθετηθεί σε φορείο και να κατέβει με ασφάλεια. Ο ίδιος ο αστυνομικός συνέδραμε ενεργά, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ολοκλήρωση της επιχείρησης. Συνολικά, το περιστατικό διήρκεσε περίπου 45 λεπτά, ωστόσο, όπως επισημαίνει, «ο χρόνος πέρασε σαν λίγα λεπτά», καθώς η προσοχή του ήταν αποκλειστικά στραμμένη στη διάσωση του ανθρώπου.

Η εξέλιξη της υγείας του 65χρονου παρουσιάζει πλέον βελτίωση, καθώς μετά τη νοσηλεία του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, μεταφέρθηκε σε νευρολογική κλινική και στη συνέχεια σε κέντρο αποκατάστασης, με τα πρώτα σημάδια ανταπόκρισης να είναι ήδη εμφανή.

Αναφερόμενος στο τι τον κινητοποιεί σε τέτοιες στιγμές, ο Ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Βουσκίδης είναι σαφής: «Ο φόβος είναι πάντα εκεί, αλλά τον αφήνεις στην άκρη και λειτουργείς». Όπως εξηγεί, η εμπειρία προηγούμενων περιστατικών έχει διαμορφώσει την αντίληψή του για την αξία της άμεσης παρέμβασης, επισημαίνοντας ότι «το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να σωθεί ο άνθρωπος».

Κλείνοντας, συνοψίζει με λιτό τρόπο την ουσία της πράξης του: «Μπήκα γιατί είναι ένας άνθρωπος. Αυτό έχει σημασία».