Περιστατικά βίας από το Κονγκό μέχρι τη… Νίκαια

Έρευνες αναδεικνύουν ότι οι γιατροί λόγω του επαγγέλματός τους, τείνουν να αποφεύγουν τη σωματική βία και επιλέγουν την υπεράσπιση των θέσεων τους μέσω... διαλόγου!

Περιστατικά βίας από το Κονγκό μέχρι τη… Νίκαια
ΦΩΤΟ ΣΑΒΒΑΣ ΑΥΓΗΤΙΔΗΣ - ΡΕΜΑ ΤΕΧΝΗΣ - ΔΗΜΟΣ ΘΕΡΜΗΣ

Σε Αϊτή, Μαρόκο και Ινδία έχουν καταγραφεί κυρίως λεκτικές επιθέσεις ή πολιτικές πιέσεις σε βάρος υπουργών υγείας, ενώ σε ευρωπαϊκές χώρες τέτοια περιστατικά είναι… σπάνια.

Οι πρόσφατες ακαδημαϊκές έρευνες από πανεπιστήμια του εξωτερικού δεν καταγράφουν καμία περίπτωση όπου γιατροί έχουν χτυπήσει ή επιτεθεί σωματικά σε πολιτικούς. Σε δε περιοχές συγκρούσεων στην Αφρική, όπως το Κονγκό, οι μελέτες περιγράφουν αποκλειστικά επιθέσεις εναντίον ομάδων υγειονομικής βοήθειας από ένοπλες ομάδες, ποτέ το αντίστροφο. Οι ερευνητές συμφωνούν ότι οι γιατροί, λόγω του επαγγέλματός τους, τείνουν να αποφεύγουν τη σωματική βία και να επιλέγουν την υπεράσπιση μέσω επιστήμης και… διαλόγου.

Στην Ινδία έχουν καταγραφεί πολλαπλά επεισόδια λεκτικής βίας, ή ακόμα και σωματικών συγκρούσεων σε βάρος υπουργών υγείας από εξαγριωμένους πολίτες και υγειονομικούς κατά τη διάρκεια επισκέψεων σε νοσοκομεία, ιδίως μετά από περιστατικά ιατρικής αμέλειας ή βίας κατά γιατρών. Στο Μαρόκο το 2025, μετά τους θανάτους οκτώ γυναικών κατά τον τοκετό σε νοσοκομείο ξέσπασαν μεγάλες διαδηλώσεις της Gen Z για ανεργία και κακή υγεία ενώ ο αρμόδιος υπουργός απέλυσε μεγάλο μέρος του προσωπικού χωρίς καταγεγραμμένη σωματική επίθεση εναντίον του. Στην Αϊτή το 2024, ο υπουργός τγείας απομακρύνθηκε ύστερα από ένοπλη επίθεση συμμοριών σε νοσοκομείο. Διεθνώς, οι επιθέσεις σε πολιτικούς είναι συνήθως λεκτικές ή προέρχονται από εξωτερικούς διαδηλωτές π.χ. κατά εμβολίων ή περικοπών, και σπάνια φτάνουν σε σωματική βία από το ίδιο το ιατρικό προσωπικό, όπως συνέβη πρόσφατα στη Νίκαια. Βέβαια στην περίπτωση της Ελλάδας, ο συγκεκριμένος υπουργός υγείας έχει δεχθεί περισσότερες επιθέσεις από όσες όλοι οι υπουργοι υγείας της χώρας από τη μεταπολιτευση και μετά.

Οι γιατροί, οι νοσηλευτές και το υπόλοιπο υγειονομικό προσωπικό είναι αυτοί που δέχονται συχνά λεκτικές επιθέσεις, απειλές και σωματική βία, από ασθενείς και συγγενείς τους. Στην Ευρώπη, ιδιαίτερα σε Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία, Κροατία και Κύπρο, οι μελέτες καταγράφουν υψηλά ποσοστά. Στην Ιταλία πάνω από το 40% των εργαζομένων σε νοσοκομεία έχουν βιώσει λεκτική βία μέσα σε έναν χρόνο, ενώ η σωματική φτάνει το 10-30% σε επείγοντα και ψυχιατρικά τμήματα. Σε μονάδες εντατικής θεραπείας πέντε ευρωπαϊκών χωρών, πάνω από το 60% των νοσηλευτών ανέφεραν επεισόδιο κακοποίησης τον τελευταίο χρόνο, με τη λεκτική βία να κυριαρχεί. Πολλοί δεν καταγγέλλουν τα περιστατικά, φοβούμενοι αντίποινα ή επειδή η βία έχει γίνει «κανονικότητα» (κάτι που συνέβη πρόσφατα όπως αποκάλυψε σε ημερίδα εκπρόσωπος της διοίκησης του Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης).

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΑΝΤΙΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΓΙΑ… ΚΟΛΟΒΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΛΩΡΙΔΗ

Στις ΗΠΑ, περίπου το 85% των αναφερόμενων περιστατικών βίας στα νοσοκομεία προέρχεται από ασθενείς ή συγγενείς, με τη λεκτική βία να είναι η πιο συχνή το πρόβλημα έχει αυξηθεί μετά την… πανδημία. Στην Κίνα σχεδόν το 70% των νοσηλευτών δήλωσαν ότι δέχτηκαν βία τον τελευταίο χρόνο (υψηλότερα ποσοστά στα μεγάλα νοσοκομεία), με τις γυναίκες, τους νεότερους, όσους εργάζονται σε επείγοντα και όσους δεν έχουν παιδιά να κινδυνεύουν περισσότερο! Ωστόσο δεν είναι αναπόφευκτο μέρος της δουλειάς, η καλύτερη εκπαίδευση σε αποκλιμάκωση συγκρούσεων, η ενίσχυση της ασφάλειας, η πολιτική μηδενικής ανοχής και η υποστήριξη του προσωπικού μπορούν να μειώσουν δραστικά τα περιστατικά. Να θυμίσουμε ότι στην Ελλάδα, πριν από δύο χρόνια, με πρωτοβουλία του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη ψηφίστηκε νέο νομοθετικό πλαίσιο για… αυτεπάγγελτη σύλληψη δραστών ξυλοδαρμού, απειλών και ύβρεων σε δομές υγείας.

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΙΧΑΝ ΠΟΛΛΕΣ “ΚΟΡΔΕΛΕΣ”

πηγές https://apnews.com/article/haiti-hospital-attack-gangs-health-minister-journalists-fa42cc3a4d00ae3bd5a465326079e88a – https://www.fullerproject.org/editions/revolutions/genz212-protests-morocco-maternal-deaths-agadir/ – https://www.frontiersin.org/journals/public-health/articles/10.3389/fpubh.2025.1737881/full