Γιατί μυρίζει άσχημα ο σκύλος – Οι πιθανές αιτίες και τα σημάδια

Όποιος έχει σκύλο γνωρίζει ότι κάθε ζώο έχει τη δική του χαρακτηριστική μυρωδιά. Είναι φυσιολογικό να μυρίζει λίγο περισσότερο μετά τη βόλτα, το παιχνίδι στο χώμα ή όταν βραχεί στη βροχή. Τι γίνεται, όμως, όταν η οσμή αλλάζει, γίνεται πιο έντονη ή επιστρέφει σχεδόν αμέσως μετά το μπάνιο; Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αιτία μπορεί να μην είναι απλώς η ανάγκη για καθαριότητα.

Μια καινούργια ή επίμονη μυρωδιά ενδέχεται να προέρχεται από διαφορετικά σημεία του σώματος και να αποτελεί ένα από τα πρώτα σημάδια ότι κάτι δεν λειτουργεί όπως συνήθως. Τα αυτιά, το δέρμα, το στόμα και οι πρωκτικοί σάκοι συγκαταλέγονται στις συχνότερες πηγές κακοσμίας, χωρίς ωστόσο η οσμή από μόνη της να αποκαλύπτει την αιτία.

Όταν η μυρωδιά προέρχεται από τα αυτιά

Όταν η οσμή φαίνεται να εντοπίζεται στο κεφάλι, τα αυτιά είναι το πρώτο σημείο που χρειάζεται να ελέγξουμε. Η εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να προκαλέσει χαρακτηριστική μυρωδιά, η οποία συχνά συνοδεύεται από κοκκινίλα, εκκρίσεις, φαγούρα, τίναγμα του κεφαλιού ή ενόχληση όταν αγγίζουμε την περιοχή. Ωστόσο, η ωτίτιδα δεν οφείλεται πάντοτε σε μια απλή μόλυνση. Μπορεί να συνδέεται με αλλεργίες, υγρασία που παραμένει στο εσωτερικό του αυτιού, κάποιο ξένο σώμα ή άλλους παράγοντες που ευνοούν την ανάπτυξη βακτηρίων και ζυμομυκήτων. Γι’ αυτό, η χρήση σταγόνων που έχουν περισσέψει από προηγούμενη θεραπεία δεν αποτελεί κατάλληλη λύση. Ένα αυτί που παρουσιάζει κακοσμία σήμερα μπορεί να αντιμετωπίζει διαφορετικό πρόβλημα από εκείνο που είχε πριν από έξι μήνες, ακόμη κι αν τα συμπτώματα μοιάζουν ίδια.

Όταν η μυρωδιά προέρχεται από το δέρμα

Στο δέρμα του σκύλου υπάρχουν φυσιολογικά βακτήρια και ζυμομύκητες, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποια λοίμωξη. Αν, όμως, διαταραχθεί η ισορροπία του δέρματος εξαιτίας αλλεργίας, φλεγμονής ή αυξημένης υγρασίας, οι μικροοργανισμοί αυτοί μπορεί να πολλαπλασιαστούν περισσότερο από το φυσιολογικό. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκτός από τη μυρωδιά, ενδέχεται να εμφανιστούν λιπαρότητα, κοκκινίλα, πιτυρίδα, τριχόπτωση, αλλά και έντονο γλείψιμο ή ξύσιμο. Σε ορισμένους σκύλους, η οσμή θυμίζει «ξινό» ή «μαγιά». Ωστόσο, μεγαλύτερη σημασία έχει το γεγονός ότι διαφέρει από τη συνηθισμένη μυρωδιά του ζώου.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται και οι πτυχές του δέρματος, κυρίως σε φυλές με έντονες ρυτίδες. Η ζέστη, η υγρασία και η περιορισμένη κυκλοφορία του αέρα μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες που ευνοούν τους ερεθισμούς και τις δευτερογενείς λοιμώξεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το συχνότερο μπάνιο δεν αποτελεί απαραίτητα τη λύση. Αν το πρόβλημα οφείλεται σε κάτι βαθύτερο, όπως μια αλλεργική δερματοπάθεια, η κακοσμία θα συνεχίσει να επιστρέφει όσο η βασική αιτία παραμένει.

Η κακοσμία του στόματος δεν είναι πάντα φυσιολογική

Πολλοί κηδεμόνες θεωρούν δεδομένο ότι οι σκύλοι έχουν άσχημη αναπνοή. Ωστόσο, όταν η κακοσμία του στόματος εμφανίζεται σταδιακά και επιμένει, μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα στα δόντια και τα ούλα. Η περιοδοντική νόσος είναι συχνή στους σκύλους και ξεκινά από τη μικροβιακή πλάκα που συσσωρεύεται στην επιφάνεια των δοντιών. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να προκληθούν ουλίτιδα, πέτρα και φλεγμονή στους ιστούς που στηρίζουν τα δόντια. Η δυσάρεστη αναπνοή μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα που θα παρατηρήσουμε. Άλλα σημάδια είναι η αιμορραγία των ούλων, η αυξημένη σιελόρροια, η δυσκολία στη μάσηση ή η προτίμηση στη μία πλευρά του στόματος. Το γεγονός ότι ένας σκύλος εξακολουθεί να τρώει κανονικά δεν σημαίνει ότι δεν πονάει. Τα ζώα συχνά προσαρμόζονται εντυπωσιακά και μπορεί να συνεχίσουν να τρώνε ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουν σημαντική ενόχληση.

Η χαρακτηριστική μυρωδιά από τους πρωκτικούς σάκους

Υπάρχει ακόμη μία οσμή που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Είναι ιδιαίτερα έντονη, εμφανίζεται ξαφνικά και συχνά θυμίζει ψάρι. Σε αυτή την περίπτωση, η πηγή μπορεί να είναι οι πρωκτικοί σάκοι, δύο μικροί σάκοι που βρίσκονται δίπλα στον πρωκτό και περιέχουν ένα έκκριμα με πολύ έντονη μυρωδιά. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αδειάζουν κατά την αφόδευση. Ωστόσο, σε ορισμένους σκύλους μπορεί να γεμίσουν, να αποφραχθούν ή να παρουσιάσουν φλεγμονή. Ο σκύλος ενδέχεται τότε να γλείφει επίμονα την περιοχή, να σέρνει το πίσω μέρος του σώματός του στο πάτωμα, να δυσκολεύεται όταν κάθεται ή να εμφανίζει ενόχληση κατά την αφόδευση. Εάν παρατηρήσουμε πόνο, πρήξιμο ή έντονη δυσφορία, είναι απαραίτητος ο κτηνιατρικός έλεγχος. Δεν πρέπει να επιχειρήσουμε να αδειάσουμε μόνοι μας τους πρωκτικούς σάκους, χωρίς να γνωρίζουμε αν υπάρχει φλεγμονή ή απόστημα, καθώς μπορεί να προκαλέσουμε περισσότερο πόνο και να επιδεινώσουμε την κατάσταση.

Πότε η μυρωδιά χρειάζεται περισσότερη προσοχή;

Ένας σκύλος που επιστρέφει βρεγμένος από τη βόλτα είναι πιθανότατα απολύτως φυσιολογικό να μυρίζει περισσότερο. Αν, όμως, η οσμή είναι καινούργια, ιδιαίτερα έντονη, προέρχεται από συγκεκριμένο σημείο ή επανεμφανίζεται γρήγορα μετά το μπάνιο, χρειάζεται να της δώσουμε μεγαλύτερη σημασία. Δεν είναι απαραίτητο να προσπαθήσουμε να διαπιστώσουμε μόνοι μας αν πρόκειται για ωτίτιδα, δερματίτιδα ή κάποιο άλλο πρόβλημα. Αρκεί να γνωρίζουμε ποια είναι η συνηθισμένη μυρωδιά του δικού μας σκύλου και να παρατηρούμε τις αλλαγές. Άλλωστε, πολλές φορές η όσφρησή μας αντιλαμβάνεται μια διαφοροποίηση πριν ακόμη καταφέρουμε να εντοπίσουμε κάποιο ορατό σύμπτωμα. Όταν, λοιπόν, μια μυρωδιά επιμένει, μπορεί να μην πρόκειται απλώς για ζήτημα καθαριότητας, αλλά για έναν τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός του σκύλου μας δείχνει ότι χρειάζεται περισσότερη προσοχή.