Πώς έγινε η αποκατάσταση του διακόσμου του Αλκαζάρ – Εντυπωσιακές εικόνες από τις εργασίες

Συνολικά δύο μήνες και 27 άτομα χρειάστηκαν για τις εργασίες συντήρησης του διακόσμου του οθωμανικού τεμένους Χαμζά Μπέη (Αλκαζάρ).

Πρόκειται για το υποέργο 5 του μεγαλύτερου έργου αποκατάστασης του μνημείου, με Αυτεπιστασία από την Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων (ΔΣΑΝΜ).

Οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν, αφορούν σε επεμβάσεις συντήρησης στον ζωγραφικό και πλαστικό διάκοσμο (muqarnas) του μνημείου, στη συντήρηση των αποσπασμένων λίθινων και κεραμικών στοιχείων των δαπέδων.

Τα δάπεδα που δεν αποσπάστηκαν, συντηρήθηκαν στην θέση τους και συμπληρώθηκαν οι απώλειες τους. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης των 23 κιόνων, καθώς και των υπόλοιπων λίθινων στοιχείων στον περίβολο του μνημείου.

Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν με τη συντήρηση των μεταλλικών και ξύλινων στοιχείων του μνημείου. Εκτυπώθηκε ενημερωτικό φυλλάδιο με περιγραφή των εργασιών συντήρησης, καθώς και ενημερωτικά φυλλάδια σε Braille.

Το έργο ξεκίνησε στις 1 Ιουνίου και ολοκληρώθηκε στις 31 Αυγούστου 2026 ενώ εργάστηκαν με σύμβαση ορισμένου χρόνου οι: Αλεξανδρίδου Ε.,Γουλάς Δ., Ζαχαρίου Ε., Καλούδη Α., Κεκιβάκη Κ., Κελλίδης Γ., Κλεάρχου Μ., Μαραζιώτη Β., Μητροπούλου Ε., Παπαχρίστου, Σέντζα Μ., Χ.,Σκουριά Μ., Στεφάνου Α.

Από το μόνιμο προσωπικό της ΔΣΑΝΜ εργάστηκαν οι: Αγγελίδης Π. Καραϊσκος Χ., Καράμπα Ε., Κουρούβανη Ε., Κατέβας Φ., Μπεχράκης Η., Πατεράκης Α., Πεπόνη Μ., Πετρίτου Μ., Πόνης Χ., Τριανταφυλλίδου Ε.

Την επίβλεψη εργασιών συντήρησης ανέλαβαν: Η Χαραλαμπία Σακελλάρη για τις εργασίες συντήρησης των ζωγραφικού διακόσμου, η Ιωάννα Παπαϊωάννου για τις εργασίες συντήρησης των λίθινων στοιχείων και ο Χρήστος Σοφόπουλος για τις εργασίες συντήρησης των ξύλινων στοιχείων.

Το έργο της αναστήλωσης από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού ολοκληρώθηκε σε περίπου δύο χρόνια, με τις υπηρεσίες να δίνουν μάχη για να ξεπεραστούν προβλήματα τα οποία προέκυπταν από την ίδια τη φύση του μνημείου.

«Το μνημείο κάθε φορά, όταν πας να παρέμβεις, αποκαλύπτει και κάτι άλλο, το οποίο πολλές φορές είναι ένα δύσκολο τεχνικά πρόβλημα από τη στιγμή που θέλεις να συνδυάσεις και την προστασία του μνημείου, την προστασία των χρονολογικών του φάσεων και τις διατάξεις του αρχαιολογικού νόμου. Όλα αυτά λοιπόν πολλές φορές δημιουργούν ένα μείγμα το οποίο απαιτεί ιδιαίτερη επιστημονική προσέγγιση για να δοθούν οι σωστές λύσεις», εξήγησε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και πρόσθεσε: «σήμερα πραγματικά είναι μια πολύ μεγάλη χαρά για εμάς γιατί βλέπουμε αυτό το μνημείο να αποδίδεται ξανά στην πόλη και στους Θεσσαλονικείς ακόμα και αν για τρεις, τέσσερις εβδομάδες δεν μπορούν να μπουν μέσα και να το απολαύσουν. Βλέπουν απ’ έξω ένα μνημείο απελευθερωμένο από τα δεσμά του και είναι – πιστέψτε με – το ίδιο συναίσθημα να βλέπεις έναν άνθρωπο να απελευθερώνεται από τα δεσμά, το ίδιο συναίσθημα, η ίδια χαρά είναι και όταν βλέπεις αυτό το μνημείο, το οποίο επί 37, 36, 37 χρόνια ήταν δέσμιο με τις σκαλωσιές να λάμπει ξανά στην πόλη, ένα μνημείο το οποίο είναι συνυφασμένο με την ιστορία της πόλης, ξεκινώντας από την ίδρυσή του τον 15ο αιώνα και μέχρι τα τελευταία χρόνια, πριν κλείσει, όταν χρησιμοποιείται ως κινηματογράφος, το Αλκαζάρ, με το όνομα που είναι στους περισσότερους γνωστό».