Μοναδική αρχαιολογική ανακάλυψη στις αρχαίες Σάρδεις – Εντυπωσιακό άγαλμα 2,2 μέτρων (ΦΩΤΟ – VIDEO)

Ένα μνημειώδες μαρμάρινο άγαλμα, που εκτιμάται ότι είναι ηλιΆρθρουκίας περίπου 2.500 ετών έβγαλε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην Αρχαία Πόλη των Σάρδεων στην επαρχία της Αρχαίας Μαγνησίας (Μανίσα) της Τουρκίας. Πρόκειται για τη θρυλική πρωτεύουσα του Βασιλείου της Λυδίας, ενός πολιτισμού τόσο συνδεδεμένου με τον πλούτο, που η φράση «πλούσιος σαν τον Κροίσο», η οποία πήρε το όνομά της από τον πιο διάσημο βασιλιά του, χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Το άγαλμα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα χαρακτηρίζεται ήδη ως ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα στην αρχαιολογία της Ανατολίας τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, Μεχμέτ Νούρι Ερσόι. Με ύψος 2,2 μέτρα, το άγαλμα απεικονίζει έναν όρθιο νεαρό άνδρα και χρονολογείται στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.

Το άγαλμα βρέθηκε σε δύο μεγάλα κομμάτια αν και τα πόδια και μερικά μικρότερα θραύσματα εξακολουθούν να λείπουν ωστόσο το πρόσωπο και οι λεπτές λεπτομέρειες διασώθηκαν με εντυπωσιακή ευκρίνεια, κάτι που κάνει το εύρημα μοναδικό. Η αιτία κρύβεται σε ένα ιστορικό απρόοπτο: κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, το άγαλμα επαναχρησιμοποιήθηκε ως δομικό υλικό και τοποθετήθηκε με το πρόσωπο προς τα κάτω στο οδόστρωμα της κιονοστοιχημένης οδού των Σάρδεων.

Θαμμένο και κρυμμένο από την κοινή θέα για σχεδόν δύο χιλιετίες, η θέση αυτή το προστάτευσε από τη διάβρωση, τις καιρικές συνθήκες και τη φθορά που συνήθως εξαφανίζει τα λεπτά χαρακτηριστικά των αρχαίων γλυπτών.

Το αποτέλεσμα είναι ένα άγαλμα του οποίου τα χαρακτηριστικά του προσώπου, η ανατομία των χεριών και οι πτυχώσεις των ενδυμάτων παραμένουν ασυνήθιστα ευκρινή για την ηλικία του.

Η όρθια στάση της μορφής και τα μακριά μαλλιά παραπέμπουν στις γλυπτικές συμβάσεις του 6ου αιώνα π.Χ., ενώ η ακριβής μοντελοποίηση των χεριών και του προσώπου δείχνει μια ελαφρώς μεταγενέστερη χρονολόγηση, στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ.

Η ενδυμασία του είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική.

Ο νεαρός άνδρας φοράει ένα παχύ ιμάτιο πάνω από έναν ελαφρύ χιτώνα, κάτω από τον οποίο διακρίνεται ένα ξεχωριστό ένδυμα που χαρακτηρίζεται από οριζόντιες γραμμές — ένας συνδυασμός που δεν έχει παρατηρηθεί σε παρόμοια αγάλματα από την Ανατολία ή την ηπειρωτική Ελλάδα.

Αντί να ακολουθεί μια ενιαία καλλιτεχνική παράδοση, το γλυπτό φαίνεται να συγχωνεύει κλασικές μορφές του Αιγαίου με την τοπική λυδική ενδυμασία, μια λεπτομέρεια που οι ειδικοί θεωρούν ως άμεση υπογραφή της ίδιου υβριδικού, απεικονιστικού πολιτισμού των Σάρδεων.

Στο δεξί του χέρι, η μορφή φαίνεται να κρατά ένα φρούτο, πολύ πιθανόν ένα κυδώνι, το οποίο πιθανότατα προοριζόταν ως προσφορά σε κάποιον θεό ή θεά — μια μικρή αλλά υποβλητική ένδειξη για τη θρησκευτική ζωή της περιόδου.