«Μόλις άνοιξα τα μάτια μου, είδα τον θάνατο μου» – Συγκλονίζει επιβάτης του μοιραίου τρένου
«Δεν το πίστευα πως δεν υπήρχαν, είχαν εξαϋλωθεί. Δεν υπάρχουν λόγια... τραγωδία».
«Μόλις άνοιξα τα μάτια μου, είδα τον θάνατο μου. Ήμουν πεσμένος στο έδαφος, χτυπημένος, παντού είχε σκοτάδι. Έκανα την προσευχή μου». Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες των επιβατών που γλύτωσαν από τη φονική σύγκρουση στα Τέμπη, μεταξύ των οποίων και αυτή του Θεόδωρου Κατσιούλη.
Ο κ. Κατσιούλης καθόταν στη θέση 41 στο τρίτο βαγόνι, όταν σημειώθηκε η σύγκρουση, με τον ίδιο να χάνει προς στιγμήν τις αισθήσεις του. Όταν άνοιξε τα μάτια του, ήταν σαν να είδε τον θάνατό του.
«Το βαγόνι», συνεχίζει μιλώντας στο ΑΠΕ ΜΠΕ, «τυλίχθηκε στις φλόγες. Είχε παντού καπνό, δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ακόμα με δυσκολία αναπνέω… Ένας νεαρός προσπαθούσε να σπάσει το παράθυρο, όταν τα κατάφερε με ένα σίδερο, σηκώθηκα για να πηδήξω να βγω από εκεί. Όταν πλησίασα, είδα πως ήμασταν πολύ ψηλά νόμιζα πως ήμασταν σε γέφυρα».
«Όλοι προσπαθούσαν να βοηθήσουν», είπε και συνεχίζει την αφήγηση: «Μέσα στο σκοτάδι άκουσα τη γυναίκα που καθόταν δίπλα μου, να μου ζητάει να βοηθήσω τα παιδιά της. Τους είχα δει που χαιρετούσαν τον πατέρα τους κατά την επιβίβαση. Πήρα το ένα παιδί στα χέρια, ήταν χλωμό, φοβισμένο και το κράτησα από τα χέρια. Του είπα να μην φοβάται και να πηδήξει από το παράθυρο. Το ίδιο έκανα και με το δεύτερο παιδί. Όλοι βοηθούσαμε, κανένας δεν σκέφτηκε μόνο τον εαυτό του».
Μόλις η συζήτηση έρχεται στους συνεπιβάτες του, που κάθονταν στις πρώτες θέσεις του βαγονιού, κατεβάζει το βλέμμα. «Τους έβλεπα λίγα λεπτά πριν και μετά τη σύγκρουση. όταν άνοιξα τα μάτια και αντίκρισα τη φωτιά, τρελάθηκα… Δεν το πίστευα πως δεν υπήρχαν, είχαν εξαϋλωθεί. Δεν υπάρχουν λόγια… τραγωδία», καταφέρνει να ψελλίσει.
«Δεν έχω κλείσει μάτι όλες αυτές τις ημέρες, δεν μπορώ να ηρεμήσω, δεν μπορώ να βγάλω τις εικόνες που αντίκρισα από το μυαλό μου. Άναψα μια λαμπάδα και προσεύχομαι για τους ανθρώπους που χάθηκαν τόσο άδικα», καταλήγει ο κ. Κατσιούλης.