Θεσσαλονίκη, ΝΔ και το ταβάνι του 2023

Η δυσαρέσκεια για την καθημερινότητα, τα έργα που δεν ιεραρχούνται με αρεστό τρόπο, μα και η αδιόρατη αίσθηση πως κάτι αλλάζει στη Θεσσαλονίκη.

Θεσσαλονίκη, ΝΔ και το ταβάνι του 2023

Τα ποιοτικά στοιχεία της τελευταίας έρευνας κοινού της Palmos Analysis για το TheOpinion εξηγούν τη δημοσκοπική πτώση της κυβέρνησης. Στη Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη Κεντρική Μακεδονία, η πλειοψηφία πιστεύει ότι η χώρα πηγαίνει προς λάθος κατεύθυνση και πως ο πρωθυπουργός δεν πρέπει καν να διεκδικήσει τρίτη θητεία, θέτοντας έμμεσα το ταβάνι των εκλογικών προσδοκιών της ΝΔ. Ένα ταβάνι χαμηλότερο εκείνου του 2023. Δεν είναι τυχαία η μειωμένη απήχηση του κόμματος στις νεότερες ηλικίες, και ειδικά στις παραγωγικές, οι οποίες της προσέφεραν το 41% πριν από τρία χρόνια.

Ενδεικτική είναι η στάση των πολιτών απέναντι σε μεγάλα έργα. Η επέκταση του μετρό προς τα δυτικά θεωρείται μακράν η πιο σημαντική κυβερνητική πρωτοβουλία, ακολουθούμενη από το νέο παιδιατρικό νοσοκομείο και την επέκταση προς το αεροδρόμιο, με το –ταχέως υλοποιούμενο– Flyover στην τέταρτη θέση. Γίνονται μεν έργα, αλλά όχι εκείνα που προτεραιοποιεί η τοπική κοινωνία, έστω χρονικά.

Όσον αφορά τους κατοίκους του κεντρικού δήμου, τα βασικά δεν έχουν διαφοροποιηθεί εδώ και χρόνια. Η καθαριότητα εξακολουθεί να αποτελεί το απόλυτα πρώτο ζήτημα, η στάθμευση την ακολουθεί, ενώ οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια, το πράσινο, η αστυνόμευση, οι βανδαλισμοί και το κυκλοφοριακό συγκεντρώνουν σταθερά υψηλά ποσοστά. Στα περισσότερα, η πολυπληθέστατη 5η Κοινότητα (σχεδόν το 50% του ΔΘ και το 20% του πολεοδομικού συγκροτήματος) αναδεικνύεται η πιο παραπονεμένη.

Συμπερασματικά, παρά τις εξαγγελίες, τα εγκαίνια και τις σημειακές αναπλάσεις, η δύσκολη καθημερινότητα των κατοίκων δεν φαίνεται να έχει αλλάξει, τουλάχιστον σε βαθμό που να δικαιολογεί οποιονδήποτε εφησυχασμό. Η εν λόγω στασιμότητα γεννά δυσφορία, που αποτυπώνεται και στις απαντήσεις τους γύρω από τη δημοφιλία εξεχόντων στελεχών της ΝΔ. Εκεί συναντούμε βουλευτές να δηλώνονται πιο δημοφιλείς από υπουργούς. Το ίδιο ισχύει για ορισμένους καινούργιους στο παιχνίδι έναντι παλαιών ή για κάποιους δημόσια κινητικούς σε σχέση με άλλους, πιο διακριτικούς.

Δεν θα ήταν υπερβολή λοιπόν, αν λέγαμε ότι για τους Θεσσαλονικείς η κυβερνητική συμμετοχή και η κομματική αφοσίωση των εκπροσώπων τους δεν σημαίνουν πολλά, και ότι το μόνο σταθερό είναι τα προβλήματα. Προβλήματα που απαιτούν πολύ χρόνο, πόρους και συλλογική προσπάθεια για να επιλυθούν.

Πάντως αν και η γκρίνια συνεχίζεται, κάτι έχει ομολογουμένως αλλάξει, μα δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε δημοσκοπήσεις. Είναι η αδιόρατη αίσθηση ότι επιτέλους κάτι κινείται. Οτι γίνεται πιο ουσιαστική προσπάθεια αναβάθμισης της πόλης, σε επίπεδο υποδομών, εξωστρέφειας και ποιότητας ζωής. Αίσθηση που δεν φαίνεται να μοιράζονται οι κάτοικοι του Δήμου Αθηναίων, του μεγαλύτερου και σημαντικότερου δήμου της χώρας. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί αξιόλογο επίτευγμα κυβερνώντων και διοικούντων, εθνικών και τοπικών. Μένει να φανεί αν αργότερα θα εξαργυρωθεί εκλογικά.