Κάτι ταπεινό, μα σημαντικό
Πώς οι φαινομενικά αδιάφορες διαγραμμίσεις συμβολίζουν την κρατική ανεπάρκεια
Φάνης Ουγγρίνης 
Η ιδέα για τούτο το κείμενο ήρθε παρατηρώντας συνεργείο βαφής διαγραμμίσεων χθες βράδυ, σε κεντρικές οδούς της πόλης.
Μέσα στη ζέστη και στις αναθυμιάσεις των διαλυτών, οι δημοτικοί υπάλληλοι έκαναν τη δουλειά τους, αλλά με πενιχρά αποτελέσματα. Όποιος οδηγεί ή περπατά διαπιστώνει πως μέσα σε λίγες ημέρες, το πολύ εβδομάδες, οι φρεσκοβαμμένες διαγραμμίσεις είτε έχουν ξεθωριάσει, είτε έχουν μαυρίσει από τα λάστιχα των οχημάτων.
Ουσιαστικά εφαρμόζεται ένα χέρι λευκής ελαστικής μπογιάς χωρίς εμφανή ανακλαστικότητα. Είναι σαφές ότι κάτι δεν πάει καλά: είτε το συνηθισμένο υλικό είναι ακατάλληλο, είτε το καλοκαίρι είναι εντελώς λάθος εποχή εφαρμογής λόγω θερμοκρασίας, είτε το οδόστρωμα είναι κατασκευασμένο εκτός προδιαγραφών (ούτως ή άλλως είθισται να είναι αδικαιολόγητα εκτυφλωτικό όταν το χτυπά δυνατός ήλιος, ανεξαρτήτως εποχής).
Τώρα ίσως αναρωτιέστε γιατί να με απασχολεί ένα τόσο εξειδικευμένο ζήτημα. Ίσως σκέφτεστε ότι ο κόσμος χάνεται κι εγώ ασχολούμαι με γραμμές στο δρόμο. Ωστόσο αυτή η ταπεινή λεπτομέρεια αναδεικνύει ξανά το πόσο λίγο σέβονται τη ζωή και την περιουσία μας οι αρμόδιοι. Βλέπετε, χωρίς σωστές διαγραμμίσεις, άσφαλτο και σήμανση (άχρηστες πολλές πινακίδες οδικής κυκλοφορίας λόγω βανδαλισμών, παλαιότητας ή κλαδιών) η οδηγική συμπεριφορά αναπόφευκτα γίνεται κακή, ειδικά όταν πρόκειται για τουρίστες, ηλικιωμένους ή ατζαμήδες. Και όταν η οδηγική συμπεριφορά γίνεται κακή, τότε είναι ζήτημα χρόνου η υλική ζημία, ο τραυματισμός ή ακόμη και η απώλεια ζωής.
Σίγουρα ευθύνονται οι οδηγοί με την επιπολαίοτητά τους για πάμπολλα δυστυχήματα, αλλά όχι για όλα. Μεγάλος -αδιευκρίνιστος- αριθμός οφείλεται στην τριτοκοσμική ποιότητα των ελληνικών οδών. Συνεπώς, δεν αρκούν ο τακτικός τεχνικός έλεγχος των οχημάτων και η ορθή οδήγηση για να αποφύγουμε το κακό. Χρειάζεται και όλο το κράτος να κάνει σωστά την πλέον απλή δουλειά του.
Χάρη σε ανάλογες -φαινομενικά ασήμαντες- αδυναμίες οι πολίτες χάνουν τον σεβασμό τους απέναντι στο Δημόσιο. Μιλάμε για μικροπράγματα που όμως καταλήγουν να κοστίζουν πολύ, άμεσα και έμμεσα. Την ίδια στιγμή, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, στους…φτωχούς βόρειους γείτονες, δεν παρατηρούμε τέτοιες εικόνες. Εύλογα λοιπόν αναρωτιόμαστε αν αυτό το τόσο οικείο χάλι μας είναι απόρροια αδιαφορίας, τσιγκουνιάς, ή σκέτης ανοησίας.