Όταν καλπάζει η ακρίβεια, τα πλεονάσματα δε συγκινούν

Η πρωτοβουλία της Ένωσης Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας να μειώσει τις τιμές σε 2000 κωδικούς είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη. Οι περισσότεροι είμαστε εξοικειωμένοι με το πόσο έχουν ακριβύνει τα είδη πρώτης ανάγκης την τελευταία πενταετία. Δεν πέρασε άλλωστε πολύς καιρός από όταν πληρώναμε 100 ευρώ για αγαθά που σήμερα πωλούνται 130-140.

Από σήμερα οι μειώσεις 8% σε πάνω από 2.000 κωδικούς στα σούπερ μάρκετ (VIDEO)

Κατά κανόνα, οι εμπλεκόμενοι αποδίδουν τις αυξήσεις στην -συγκριτικά με την περίοδο της Κρίσης αυξημένη- εγχώρια κατανάλωση, στην επίδραση του τουρισμού, σε εκτός ελέγχου εξωτερικούς παράγοντες (πχ πόλεμος Ουκρανίας) ή σε εντελώς τυχαία συμβάντα (πχ κορωνοϊός, ευλογιά αιγοπροβάτων), όμως οι πολίτες δυσπιστούν. Δυσκολεύονται να κατανοήσουν γιατί πολλά προϊόντα είναι μονίμως ακριβότερα εδώ από όσο στη Γερμανία, σε μία χώρα με πολύ υψηλότερους μισθούς και αντίστοιχα υψηλά κόστη ενέργειας και ακινήτων. Οι πολίτες θεωρούν ότι καρτέλ παίζουν παιχνίδια στις πλάτες τους, εκμεταλλευόμενα την υπερβολικά συγκεντρωμένη αγορά, και αρκετές ενδείξεις -όχι αποδείξεις- εμφανίζονται μπροστά τους. Συνεπώς, σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοσκοπήσεις, η ακρίβεια αναφέρεται ως μακράν το κορυφαίο τους πρόβλημα.

Στο συνοπτικό ομαδοποιημένο πίνακα των 2.000 προϊόντων, αποτυπώνονται μειώσεις ύψους ακόμη και 20%. Το γεγονός αυτό προβληματίζει από μόνο του, αν αναλογιστούμε τα χαμηλότατα κέρδη που είθισται να δηλώνουν οι μεγαλέμποροι και οι μεγαλύτεροι προμηθευτές τους. Γεννώνται λοιπόν εύλογες απορίες. Αν δεν είχε ασκηθεί κυβερνητική πίεση, οι εταιρείες θα είχαν πραγματοποιήσει τις μειώσεις; Εξαντλήθηκαν όντως οι δυνατότητες τους, ή πρόκειται για στάχτη στα μάτια; Θα παταχθούν επιτέλους οι σχεδόν ανεξέλεγκτες τριγωνικές συναλλαγές, ή θα αφεθούν ανενόχλητες μετά τούτη την επίδειξη… καλής διαγωγής εκ μέρους των μεγαλύτερων παικτών;

Πληθωρισμός καταγράφεται και σε άλλες ενωσιακές χώρες, όμως η ανάπτυξη των οικονομιών τους έχει συνέπεια να μην δυσκολεύονται οι κάτοικοι τους στις εβδομαδιαίες προμήθειές τους. Εφόσον συνεχιστεί η σταδιακή συρρίκνωση της αγοραστικής μας δύναμης (30% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο το 2024), κινδυνεύουμε να καταλήξουμε οι αναλογικά φτωχότεροι της Ευρώπης, κάτω κι από τους Βούλγαρους, όπως πρόσφατα επεσήμανε το ΙΝΚΑ.

Όντως παρατηρείται πτώση πληθωρισμού μετά το καλοκαίρι· φθήνυναν κάπως τα ζαρζαβατικά και τα απορρυπαντικά, όμως καλπάζουν οι τιμές του κρέατος, πολλών γλυκισμάτων και των γαλακτοκομικών. Θα επαναλάβουμε όμως την ελληνική ιδιαιτερότητα: κανείς εχέφρων δεν θα γκρίνιαζε αν το εισόδημά του αυξανόταν σε συνάρτηση με τα ψώνια του, το ρεύμα του, και ορισμένες εξειδικευμένες υπηρεσίες. Ενόσω ο Έλληνας θα βρίζει στα τέλη κάθε μήνα λόγω οικονομικής ασφυξίας, στο Μαξίμου να μην περιμένουν επαίνους για ένα ακόμη -πάλι απρόβλεπτο- πλεόνασμα του προϋπολογισμού (9,35 δισ. €). Κυριαρχεί το συμπέρασμα ότι κράτος και μεγάλοι όμιλοι μας στύβουν από κοινού.