Το δώρο που δεν «ανοίγεται»

Υπάρχουν δώρα που τα κρατάς στα χέρια και ξέρεις αμέσως τι είναι.

Τα ζυγίζεις, τα κοιτάς, τα μαντεύεις πριν καν σκίσεις το χαρτί. Κι υπάρχουν κι άλλα. Δώρα που δεν φωνάζουν. Που δεν εντυπωσιάζουν με την πρώτη ματιά. Δώρα που δεν αποκαλύπτονται τη στιγμή που τα παίρνεις αλλά σε ακολουθούν μέχρι να έρθει η σωστή ώρα.

Είναι εκείνα τα δώρα που δεν μετριούνται σε αντίδραση αλλά σε διάρκεια.

Που δεν ζητούν να ανοιχτούν βιαστικά πάνω από ένα τραπέζι, αλλά θέλουν χρόνο, χώρο, διάθεση. Δώρα που δεν τελειώνουν την ίδια μέρα. Δεν μπαίνουν σε ένα συρτάρι. Δεν ξεχνιούνται. Αντίθετα, επιστρέφουν ξανά και ξανά, κάθε φορά αλλιώς.

Στην εποχή της ταχύτητας, της υπερπληροφόρησης και των επιλογών που αλλάζουν καθημερινά, το να χαρίσεις κάτι που δεν εξαντλείται μοιάζει παραπάνω από όμορφη πράξη.

Να χαρίσεις κάτι που δεν φθείρεται με τη χρήση αλλά μεγαλώνει. Που δεν χάνει την αξία του όσο περνά ο καιρός, αλλά την αποκτά. Ένα δώρο που δεν έχει ηλικία, δεν έχει εποχή και δεν έχει μία μόνο ανάγνωση.

Γιατί το πιο ουσιαστικό δώρο δεν είναι αυτό που θα εντυπωσιάσει για λίγο, αλλά εκείνο που θα συντροφεύσει για πολύ. Που θα βρεθεί δίπλα σε έναν μικρό άνθρωπο την ώρα που μαθαίνει τον κόσμο και σε έναν μεγάλο όταν προσπαθεί να τον ξανακαταλάβει. Που θα σταθεί παρηγοριά, παρέα, έμπνευση ή απλώς μια ήσυχη παρουσία σε μια δύσκολη μέρα.Ή θα σε προκαλέσει να γνωρίσεις έναν αλλό υπέροχο κόσμο.

Είναι ένα δώρο που μπορεί να γίνει καταφύγιο. Να ανοίξει δρόμους. Να δημιουργήσει ερωτήσεις εκεί που υπήρχαν μόνο απαντήσεις. Να θυμίσει ότι η φαντασία δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Και ότι το να αφιερώνεις χρόνο σε κάτι που δεν σου ζητά τίποτα πίσω είναι από τις πιο γενναιόδωρες πράξεις που μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου.

Κι όταν τελικά αποκαλυφθεί τι είναι αυτό το δώρο, καταλαβαίνεις γιατί πάντα ξεχώριζε. Γιατί ένα βιβλίο δεν είναι απλώς χαρτί και λέξεις. Είναι διαδρομή. Είναι εμπειρία. Ένα ταξίδι χωρίς αποσκευές, χωρίς όρια, χωρίς οδηγίες χρήσης.Είναι ένας κόσμος που δεν ήξερες ότι υπάρχει μεχρι να τον αποκαλύψεις.

Μπορεί να το πάρει ένας μικρός και να μεγαλώσει μέσα του. Μπορεί να το πάρει ένας μεγάλος και να θυμηθεί όσα νόμιζε ότι είχε ξεχάσει.

Από τα πρώτα παραμύθια που ακούγονται πριν τον ύπνο μέχρι τις ιστορίες που διαβάζονται αργά, το βιβλίο χτίζει κάτι που δεν φαίνεται αλλά μένει. Μαθαίνει στα παιδιά να φαντάζονται, να περιμένουν, να ακούν. Τα βοηθά να καταλάβουν τον κόσμο μέσα από λέξεις και εικόνες, να αναγνωρίσουν συναισθήματα πριν ακόμα μπορέσουν να τα ονομάσουν. Και καθώς μεγαλώνουμε, το ίδιο αυτό δώρο συνεχίζει τη δουλειά του πιο διακριτικά. Μας δίνει εργαλεία σκέψης, ενσυναίσθηση, βάθος. Μας μαθαίνει να στεκόμαστε λίγο πιο προσεκτικά απέναντι στις ιστορίες των άλλων και στη δική μας. Και κάπως έτσι, χωρίς θόρυβο, γίνεται ένα από τα πιο σταθερά θεμέλια της εσωτερικής μας ζωής.

Το βιβλίο δεν κάνει διακρίσεις. Δεν σε ρωτά ποιος είσαι, τι πιστεύεις ή σε ποια στιγμή της ζωής σου βρίσκεσαι. Σε υποδέχεται όπως είσαι. Δεν χρειάζεται οδηγίες, δεν απαιτεί γνώσεις, δεν ζητά τίποτα περισσότερο από λίγο χρόνο και προσοχή. Και μέσα σε αυτόν τον χρόνο, μπορεί να γίνει πολλά πράγματα μαζί. Να σε ταξιδέψει, να σε ηρεμήσει, να σε κάνει να ζήσεις. Να σου θυμίσει πράγματα που ήξερες και να σου συστήσει άλλα που δεν είχες καν φανταστεί. Είναι από τα ελάχιστα δώρα που δεν επιβάλλονται αλλά προσφέρονται και ακριβώς γι’ αυτό αφήνουν το αποτύπωμά τους βαθιά και ουσιαστικά.

Φαντάσου ότι κάθε φορά που χαρίζεις ενα βιβλίο είναι σαν να χαρίζεις μια νέα εμπειρία , ένα νεό ταξίδι ,γιατι .. ενα βιβλίο ανοίγεται με τα χέρια αλλά δεν “ανοίγεται” σαν τα άλλα δώρα. Ανοίγεται στον χρόνο, στην εμπειρία, στην καρδιά. Και κάθε φορά που επιστρέφεις σε αυτό, σε ανοίγει λίγο κι εσένα.

Περπάτησε ως το κοντινό σου βιβλιοπωλείο, ψάξε τα ράφια και ανακάλυψε βιβλία που μπορούν να γίνουν το πιο ξεχωριστό δώρο.