Mία μέρα στο Athens Gastronomic Forum

Στις 9 Φεβρουαρίου 2026, στην Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, έζησα από κοντά την πρώτη μέρα του διήμερου Athens Gastronomic Forum, του πρώτου διεθνούς γαστρονομικού συνεδρίου αυτού του βεληνεκούς στην Ελλάδα, με την υπογραφή και τη συνολική επιμέλεια του γνωστού δημοσιογράφου και κρητικού γεύσης Δημήτρη Αντωνόπουλου.

Η αίσθηση από την αρχή ήταν πως δεν επρόκειτο για ένα ακόμη event “για σεφ”, αλλά για ένα πεδίο ιδεών όπου η γαστρονομία αντιμετωπίζεται σαν πολιτισμική πράξη,  βιωσιμότητα, ταυτότητα, τεχνική, επιχειρηματικότητα και οι νέες τεχνολογίες όλα ταυτόχρονα στο ίδιο τραπέζι. Αυτό το «συμπυκνωμένο» μοντέλο φάνηκε και στη ροή με τις  θεματικές ανά σαρανταπέντε λεπτά , χωρίς κενά, που σε κρατούσαν σε μια ακουστική εγρήγορση καθώς και με τον εμπλουτισμό των παρουσιάσεων με έξοχο οπτικοακουστικό υλικό.

Το forum άνοιξε συμβολικά ο Λευτέρης Λαζάρου, μια εμβληματική μορφή της ελληνικής εστίασης, ο οποίος μίλησε για την πορεία της ελληνικής κουζίνας μέσα στον χρόνο και τη σημασία της αυθεντικότητας. Η παρουσία του λειτούργησε ως γέφυρα ανάμεσα στις ρίζες της σύγχρονης ελληνικής γαστρονομίας και στις νέες τάσεις που διαμορφώνουν τη διεθνή σκηνή, θέτοντας τον τόνο μιας διοργάνωσης που επιδιώκει να ενώσει εμπειρία και καινοτομία.

Τη σκυτάλη πήρε ο Άνταμ Κοντοβάς και μέσα από το project Ex Machina, έφερε στο Athens Gastronomic Forum μια ιδιαίτερα σύγχρονη και πολυδιάστατη προσέγγιση στη γαστρονομία, όπου η δημιουργικότητα συναντά την τεχνολογία και τη φιλοσοφία της εμπειρίας. Μέσα από το Ex Machina, ο Κοντοβάς επιμένει στο zero waste cooking, συνδέεται με μικρούς παραγωγούς, αφιερώνει πολύτιμο χρόνο σε τεχνικές ζύμωσης και άλλων τεχνικών συντήρησης.  Για τον Άνταμ το φαγητό λειτουργεί ως μέσο επικοινωνίας ιδεών και συναισθημάτων. Η συμμετοχή του στο συνέδριο ανέδειξε τον ρόλο της νέας γενιάς Ελλήνων σεφ, που δεν περιορίζονται στη δημιουργία πιάτων, αλλά επαναπροσδιορίζουν συνολικά την εμπειρία της εστίασης, ενσωματώνοντας στοιχεία performance, storytelling και σύγχρονης κουλτούρας.

Ωστόσο, από τις πιο πολυσυζητημένες παρουσίες της ημέρας ήταν ο Δανός σεφ Rasmus Munk, γνωστός για την πρωτοποριακή του προσέγγιση στη βιώσιμη γαστρονομία. Μέσα από την ομιλία του, ανέδειξε τη σημασία της κοινωνικής και περιβαλλοντικής ευθύνης στη σύγχρονη εστίαση, τονίζοντας ότι ένα εστιατόριο μπορεί να λειτουργήσει ως πλατφόρμα ευαισθητοποίησης και αλλαγής. Η φιλοσοφία του βασίζεται στη χρήση βιώσιμων πρώτων υλών, στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και στη δημιουργία εμπειριών που αφηγούνται ιστορίες για το μέλλον του πλανήτη.

Στη συνέχεια ο  Αλέξανδρος Τσιοτίνης μίλησε για τις  «παραφράσεις» της ελληνικής κουζίνας, σαν μια υπενθύμιση ότι το “μοντέρνο” δεν είναι απαραίτητα ρήξη, αλλά συχνά μια πιο φρέσκια  ανάγνωση της μνήμης.

Αμέσως μετά, ήρθε η Ρόδος. Οι Γιώργος Τρουμούχης & Σπύρος Κουγιός από το Noble (fine dining σκηνή του νησιού) μίλησαν μέσα από ένα πιάτο-σύμβολο, το black cuttlefish risotto, δείχνοντας πώς μια ιδέα μπορεί να εξελιχθεί όταν έχεις τεχνική πειθαρχία αλλά και θάρρος να επανεφεύρεις και να εξελίσσεσαι κρατώντας πάντοτε την καρδιά, τη μνήμη και την παράδοση στη γεύση αναλλοίωτες.

Στη σκηνή,  ο Αθηναγόρας Κωστάκος έφερε το βλέμμα στο “αύριο” με το Future Menus και τις νέες τάσεις που διαμορφώνουν τη σύγχρονη εστίαση, όχι ως μόδα, αλλά ως απάντηση σε πραγματικές αλλαγές στις συνήθειες, στις πρώτες ύλες και στις απαιτήσεις των επισκεπτών. Και κάπου εκεί, μπήκε δυνατά και η κουβέντα για το AI, με το segment AI vs Human Creativity να λειτουργεί σαν προοίμιο: όχι για να “ακυρώσει” τον άνθρωπο, αλλά για να μας βάλει να σκεφτούμε πού τελειώνει η πληροφορία και πού αρχίζει το ένστικτο.

Μετά το διάλειμμα, η διεθνής σκηνή έδωσε άλλο βάρος στη μέρα. Η Zizi Hattab έθεσε με σαφήνεια το plant-based ως σοβαρό γαστρονομικό λόγο και όχι ως υποκατάστατο, συνδέοντάς το με τη βιωσιμότητα. Ακολούθησε μια από τις πιο “γήινες” και συγκινητικές στιγμές του φόρουμ για εμένα με την « λογοτέχνη»  σεφ  Σταυριανή Ζερβακάκου. Η  σεφ του Aspasia στη Μάνη, με το “Mani inside me”, μίλησε για τον τόπο την προσωπική μνήμη και  την τοπική πρώτη ύλη, σαν να έφερνε στο αμφιθέατρο τη μυρωδιά της πέτρας και του αέρα της Μέσα Μάνης.

Η Γεωργιάννα Χιλιαδάκη (IODIO) στάθηκε στις «γαστρονομικές γέφυρες», στη μετάβαση από την πρωτοπορία του fine dining σε έναν διάλογο με την παράδοση, ενώ ο Konstantin Filippou μίλησε για το πώς ξαναβρίσκεις έμπνευση ύστερα από δεκαετίες δημιουργίας ανασύροντας μνήμες και από τις 2 «ρίζες» του την ελληνική και την αυστριακή.

Στη συνέχεια ομιλητής ο  Γιώργος Σαμοΐλης στην  Cantina της Σίφνου, ένα εστιατόριο που έχει καταφέρει να επαναπροσδιορίσει τη σύγχρονη νησιωτική κουζίνα μέσα από μια αυθεντική, ανεπιτήδευτη προσέγγιση. Η φιλοσοφία του βασίζεται στην απλότητα, την εποχικότητα και τη στενή σχέση με τους τοπικούς παραγωγούς, ααδεικνύοντας τη σιφνέικη γαστρονομική ταυτότητα μέσα από σύγχρονες τεχνικές. Η παρουσία του στο Athens Gastronomic Forum υπογράμμισε τη δυναμική των μικρότερων γαστρονομικών προορισμών, που συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της νέας ελληνικής κουζίνας.

Και στο τέλος της πρώτης μέρας ήρθε ο μοναδικός  Joan Roca.  Μια εμπνευσμένη ομιλία για τη συναισθηματική, οικονομική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα ενός εστιατορίου όχι σαν θεωρία, αλλά σαν καθημερινή ευθύνη. Ο άνθρωπος που εφηύρε τη μοριακή κουζίνα, που σχεδίασε το ρου αυτής της στροφής της  σύγχρονης γαστρονομίας.