Η Θεσσαλονίκη δεν στάθηκε επάξια την τιμητική της ημέρα
Έσφυζε από ζωή το κέντρο της Θεσσαλονίκης, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου και της απελευθέρωσης της πόλης από τον οθωμανικό ζυγό.
Της Ντέπυς Χιωτοπούλου
Εκατόν δέκα τρία (113) χρόνια απελευθέρωσης της από τους Τούρκους γιόρτασε την Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025 η Θεσσαλονίκη.
Ως επίσημη εορτή για την πόλη και ακολουθώντας η εθνική γιορτή της χώρας, σήμερα 28 Οκτωβρίου, γιορτάζοντας το ΟΧΙ (η 28η Οκτωβρίου του 1940 σηματοδότησε την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου), πολλοί είναι οι εκδρομείς που άδραξαν την ευκαιρία και επισκέφτηκαν τη Θεσσαλονίκη, Έλληνες και ξένοι, με τετραήμερες, τριήμερες αλλά και αυθημερόν επισκέψεις.
Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες, η εορταστική ατμόσφαιρα και η ημέρα Κυριακή ήταν βασικοί παράγοντες στο να ‘βουλιάξει’ το κέντρο της πόλης, η παραλία της, οι κεντρικοί της δρόμοι, τα στενά, οι γειτονιές της.
Κυριακή απόγευμα προς βραδάκι της 26ης Οκτωβρίου 2025, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, και η εικόνα της πόλης σ’ ότι αφορά την καθαριότητά της ήταν μάλλον αποκαρδιωτική. Τα καλαθάκια στους δρόμους της πόλης ξεχείλιζαν, οι κάδοι απορριμμάτων σε κεντρικότατα και άκρως τουριστικά σημεία, όπως για παράδειγμα στην οδό Κατούνη στα Λαδάδικα, ήταν γεμάτοι. Τα πεζοδρόμια και οι πλατείες τραβούσαν τα βλέμματα στο έδαφος από πεταμένα σκουπίδια και αποτσίγαρα. Δεν ξέρω κατά πόσο και ποιους ενόχλησαν οι παραπάνω εικόνες.

Οι ταβέρνες ήταν γεμάτες από κόσμο, τα καλά εστιατόρια παρουσίαζαν μια χλιαρή -σε σχέση με την ημέρα- κίνηση. Βέβαια, υπήρχαν και κάποιες λίγες εξαιρέσεις.
Εντοπίσαμε όμως και περιπτώσεις, που παρά το γεγονός, ότι η Θεσσαλονίκη γιόρταζε και ήταν γεμάτη τουρίστες και επισκέπτες, προτίμησαν να τηρήσουν το ωράριό τους (όπως κάθε Κυριακή) και να κλείσουν πολύ νωρίς.
Στον αντίποδα, νέο ξενοδοχείο επέλεξε να γιορτάσει την άφιξή του στην πόλη, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, με ένα ανοιχτό urban party αφιερωμένο στη μουσική, τη δημιουργικότητα αλλά και την ενέργεια της Θεσσαλονίκης.
Παίρνοντας αφορμή από το χθεσινό ρεπορτάζ της συναδέλφου Ευτυχίας Βατάλη, που αναδείκνυε τη μη λειτουργία του Λευκού Πύργου, κατά τις ημέρες 26, 27,28 Οκτωβρίου, δηλαδή το τοπόσημο της Θεσσαλονίκης ήταν κλειστό αυτό το εορταστικό τριήμερο, κάνω κάποιες σκέψεις:
τι είδος τουρισμού τελικά θέλουμε, θέλουμε ποιότητα ή ποσότητα, πόσο τουριστική είναι η Θεσσαλονίκη, τι εικόνα θέλουμε να μεταφέρουν οι τουρίστες στις αποσκευές τους από την πόλη μας και εν τέλει έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε τουριστική παιδεία, από τους επιχειρηματίες μέχρι εμάς τους ίδιους τους κατοίκους αυτής της πόλης, αλλά και τους πολυάριθμους επισκέπτες και τουρίστες που μας επιλέγουν για να διασκεδάσουν, να γευτούν, να επισκεφτούν μνημεία, μουσεία και ιστορικούς χώρους, να ζήσουν τον παλμό της;
