Ποια είναι η κρυφή σχέση μεταξύ της ακοής και του διαβήτη

Η απώλεια ακοής δεν αποτελεί αποκλειστικά ζήτημα γήρανσης ή περιβαλλοντικών παραγόντων,  νέα στοιχεία δείχνουν ότι το σάκχαρο στο αίμα μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο.

Ο διαβήτης, ένα πολύπλοκο μεταβολικό νόσημα, επηρεάζει τα αγγεία και τα νεύρα, προκαλώντας επιπλοκές που φτάνουν πέρα από την καρδιά, τα μάτια και το δέρμα, αγγίζοντας πλέον και την ακοή. Τα υψηλά ή χαμηλά επίπεδα σακχάρου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα που μεταφέρουν τις ακουστικές πληροφορίες από το εσωτερικό αυτί στον εγκέφαλο, οδηγώντας σταδιακά σε απώλεια ακοής.

Η κ. Αικατερίνη Ν. Τρικκαλινού, Παθολόγος-Διαβητολόγος και Υπεύθυνη Ιατρείου Διαβητικού Ποδιού στο Metropolitan Hospital, εξηγεί ότι η απώλεια ακοής είναι δύο φορές πιο συχνή σε άτομα με διαβήτη σε σύγκριση με συνομηλίκους χωρίς τη νόσο. Ακόμη και όσοι βρίσκονται στο στάδιο του προδιαβήτη εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο, περίπου 30% περισσότερη πιθανότητα απώλειας ακοής. Παράγοντες όπως η ηλικία, οι γενετικοί παράγοντες, η παρατεταμένη έκθεση σε δυνατούς θορύβους και η χρήση ορισμένων φαρμάκων εντείνουν τον κίνδυνο, με ιδιαίτερη σημασία για φάρμακα όπως παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, αντιβιοτικά και φάρμακα για το άγχος ή την υπέρταση.

Η πρώιμη αναγνώριση της απώλειας ακοής είναι δύσκολη καθώς η διαδικασία μπορεί να είναι αργή και διακριτική. Συχνά οι φίλοι ή η οικογένεια παρατηρούν αλλαγές πριν το ίδιο το άτομο. Τα πρώτα σημάδια περιλαμβάνουν δυσκολία στην παρακολούθηση συνομιλιών σε θορυβώδη περιβάλλοντα, αδυναμία ακρόασης ήσυχων φωνών ή την ανάγκη αύξησης της έντασης σε τηλεόραση και ραδιόφωνο. Οι ασθενείς με διαβήτη πρέπει επίσης να είναι προσεκτικοί με την ισορροπία τους, καθώς βλάβες στο εσωτερικό αυτί μπορεί να επηρεάσουν την κινητικότητα και την ασφάλεια κατά την άσκηση.

Η καλή διαχείριση του σακχάρου είναι κρίσιμη για την προστασία της ακοής. Τακτικοί έλεγχοι ακοής, αποφυγή υπερβολικού θορύβου και αναθεώρηση των φαρμάκων σε συνεννόηση με τον γιατρό είναι σημαντικά μέτρα πρόληψης. Αν και η απώλεια ακοής δεν μπορεί να αναστραφεί πλήρως, η πρόληψη της περαιτέρω βλάβης είναι εφικτή. Η κ. Τρικκαλινού καταλήγει ότι η διατήρηση των επιπέδων σακχάρου εντός των στόχων βελτιώνει όχι μόνο την ακοή αλλά και τη συνολική ευεξία, ενισχύοντας την ενέργεια και την ποιότητα ζωής των ασθενών με διαβήτη.