Φυματίωση στην Ελλάδα και τον κόσμο: Μια απειλή που παραμένει ζωντανή
Η πρόοδος της ιατρικής έχει σώσει από το 2000 περίπου 83 εκατομμύρια ζωές, ωστόσο η ασθένεια συνεχίζει να πλήττει κυρίως αναπτυσσόμενες χώρες
theopinion 
Παρά τη μείωση των κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια, η φυματίωση συνεχίζει να αποτελεί μια από τις πιο επικίνδυνες λοιμώξεις διεθνώς.
Στην Ελλάδα, το 2024 καταγράφηκαν 440 περιστατικά, σημειώνοντας μείωση σχεδόν 20% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, αλλά η παρουσία της νόσου παραμένει αδιάψευστος δείκτης ότι δεν έχει εξαλειφθεί.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εικόνα παραμένει ανησυχητική: 10,7 εκατομμύρια άνθρωποι νόσησαν μέσα στο 2024 και 1,23 εκατομμύρια έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της φυματίωσης. Η πρόοδος της ιατρικής έχει σώσει από το 2000 περίπου 83 εκατομμύρια ζωές, ωστόσο η ασθένεια συνεχίζει να πλήττει κυρίως αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ γηγενών και μεταναστών.
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης αποτέλεσε φέτος αφορμή για επιστημονική συζήτηση στο Μουσείο του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία», χώρο με ιστορική σύνδεση με την ασθένεια στην Ελλάδα. Όπως επισήμανε ο Χαράλαμπος Μόσχος, πνευμονολόγος – φυματιολόγος και Συντονιστής του Αντιφυματικού Τμήματος στο ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», η φυματίωση παραμένει η πιο θανατηφόρα λοίμωξη παγκοσμίως, και η αντιμετώπισή της απαιτεί άμεση διάγνωση, ενεργητική αναζήτηση κρουσμάτων και βελτίωση της επιδημιολογικής επιτήρησης.
Οι υπεύθυνες της Ομάδας Εργασίας της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, Αγγελική Λουκέρη και Μαρία Σιωνίδου, τόνισαν ότι η Παγκόσμια Ημέρα λειτουργεί ως υπενθύμιση της ανάγκης συνεχούς δράσης όλων των εμπλεκομένων φορέων. Το μήνυμα της φετινής εκστρατείας ήταν σαφές: «Ναι! Μπορούμε να τερματίσουμε τη φυματίωση! Με βούληση από τις χώρες. Με δύναμη από τους ανθρώπους».
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πρόληψη και η θεραπεία της φυματίωσης δεν αποτελούν μόνο ζήτημα δημόσιας υγείας, αλλά και πολιτική και οικονομική επιλογή. Η ενίσχυση των συστημάτων υγείας, η πρόσβαση σε σύγχρονες διαγνωστικές και θεραπευτικές λύσεις και η προστασία των πιο ευάλωτων πληθυσμών είναι καθοριστικές για την οριστική αντιμετώπιση της νόσου. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η φυματίωση μπορεί να περιοριστεί, αλλά απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση, επενδύσεις και συλλογική προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα.
