Ποιος είναι ο πεζός που μοιάζει με ρομπότ και «σκάναρε» την Αριστοτέλους (ΦΩΤΟ)

Νωρίτερα το πρωί της Πέμπτης 30 Απριλίου εθεάθη στην πλατεία Αριστοτέλους, ένας πεζός που μάλλον μοιάζει περισσότερο με τουρίστα – ρομπότ από το μέλλον.

Όμως, δεν είναι και ο μοναδικός που κυκλοφορεί με τον ίδιο εξοπλισμό σε στενά σοκάκια ή πλακόστρωτα, εκεί δηλαδή που ένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να προσεγγίσει.

Δεν είναι τουρίστες από το μέλλον, αλλά οι «Trekkers» της Google, δηλαδή συλλέκτες δεδομένων. Φορούν ένα ογκώδες, φουτουριστικό σακίδιο με μια σφαίρα γεμάτη φακούς να προεξέχει πάνω από το κεφάλι τους.

Η αποστολή

Ενώ το γνωστό αυτοκίνητο του Google Street View έχει χαρτογραφήσει το μεγαλύτερο μέρος του οδικού δικτύου παγκοσμίως, ένα τεράστιο κομμάτι του πλανήτη παραμένει προσβάσιμο μόνο με τα πόδια. Εδώ αναλαμβάνει δράση το σύστημα Trekker με τους συλλέκτες δεδομένων. Πρόκειται για μια φορητή πλατφόρμα χαρτογράφησης, βάρους περίπου 18 κιλών, η οποία επιτρέπει τη μεταφορά της τεχνολογίας Street View σε δύσβατα εδάφη.

Τεχνολογία αιχμής σε ένα σακίδιο

Η «τσάντα» της Google δεν είναι απλώς μια κάμερα. Στην κορυφή της δεσπόζει ένα σύστημα 15 φακών που τραβούν φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης ανά 2,5 δευτερόλεπτα, εξασφαλίζοντας μια πανοραμική κάλυψη 360 μοιρών. Παράλληλα, ειδικοί αισθητήρες λέιζερ (LiDAR) μετρούν αποστάσεις για να δημιουργήσουν τρισδιάστατα μοντέλα του χώρου, ενώ το ενσωματωμένο GPS καταγράφει με ακρίβεια το στίγμα της κάθε λήψης.

Ποιοι βρίσκονται πίσω από τους φακούς;

Τις περισσότερες φορές πρόκειται για επαγγελματίες χαρτογράφους, ωστόσο η Google τρέχει και προγράμματα δανεισμού του εξοπλισμού σε τουριστικούς φορείς, πανεπιστήμια ή περιβαλλοντικές οργανώσεις. Στόχος είναι να «φωτιστούν» μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, εθνικοί δρυμοί και απομακρυσμένα χωριά, ενισχύοντας την ψηφιακή παρουσία των περιοχών αυτών στον παγκόσμιο χάρτη.

Πέρα από την ευκολία της πλοήγησης για τον χρήστη, η δουλειά αυτών των πεζών δημιουργεί ένα πολύτιμο ψηφιακό αρχείο. Επιτρέπει σε έναν χρήστη στην άλλη άκρη του κόσμου να «περπατήσει» εικονικά στα Μετέωρα ή στο Φαράγγι της Σαμαριάς, προωθώντας τον τουρισμό και διατηρώντας ζωντανή την εικόνα του περιβάλλοντος στον χρόνο.

Είναι μια απαιτητική δουλειά που απαιτεί αντοχή, καθώς οι χειριστές καλούνται να διανύσουν χιλιόμετρα υπό τον ήλιο, κουβαλώντας το βάρος ενός μικρού παιδιού στην πλάτη τους, με μοναδικό σκοπό να μην μείνει καμία γωνιά του πλανήτη «εκτός σύνδεσης».