Βιολέτα Ίκαρη στο TheOpinion: «Τραγουδάω για να μπορώ να τα ζω όλα μέσα από τα τραγούδια»

Ο Σταύρος Σιόλας και ο Οδυσσέας Ιωάννου συνεργάζονται για πρώτη φορά, γράφοντας πέντε τραγούδια για τη Βιολέτα Ίκαρη με γενικό τίτλο: «Σύννεφα Μπαλόνια»· τραγούδια για τον έρωτα, την απώλεια, την αντοχή και το πείσμα της αισιοδοξίας.

Η Βιολέτα Ίκαρη αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στην ελληνική μουσική σκηνή.

Το επώνυμό της δεν είναι απλώς καλλιτεχνικό· η καταγωγή της από την Ικαρία διαποτίζει την προσωπικότητά της.

Με την αυθεντικότητά της, η Βιολέτα Ίκαρη «ήρθε και ράγισε τον κόσμο μας», όπως ακριβώς μας υποσχέθηκε με αυτήν την ερμηνευτική επιτυχία πριν από μερικά χρόνια…

Βιολέτα, πώς είναι αυτό το συναίσθημα του να γίνεσαι η φωνή των ιστοριών και άλλων ανθρώπων; Να «κουβαλάς», δηλαδή, μνήμες, ελπίδα, πόνο…

Αυτό που κάνω, με λυτρώνει. Τραγουδάω, επειδή με αυτόν τον τρόπο ισορροπώ, γιατρεύομαι.

Κανένα τραγούδι, όμως, δεν είναι δικό μου. Ανήκουν σε όσους ταυτίζονται με αυτά· όσο περισσότεροι είναι τόσο μεγαλύτερη και η επιτυχία των τραγουδιών.

Είναι ωραίο να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος, ότι κι άλλοι έχουν παρόμοια βιώματα. Μαγικά, δημιουργείται μια αδελφότητα που την ενώνει ο πόνος, η χαρά, η προσμονή, κάτι μεγάλο. Αυτό που συμβαίνει στο live, έχει μια κρυφή δύναμη. Μέσα από το τραγούδι μηδενίζονται οι αποστάσεις.

Το τραγούδι έχει θεραπευτική επίδραση και προσδίδει ιερότητα σε αυτό που κάνω. Κάθε φορά, είναι μεγάλη τιμή που κάποιος θα μου πει: «Ευχαριστώ, πέρασα ωραία».

Στο ζύγι της πορείας σου, ποια είναι η μεγαλύτερη θυσία που έχεις κάνει για τη μουσική και ποια η πολυτιμότερη ανταμοιβή που πήρες από αυτήν;

Αποχωρίστηκα τον τόπο μου για να ακολουθήσω τον δρόμο του τραγουδιού· τους συγγενείς μου, πλέον, δεν τους βλέπω όσο συχνά θα ήθελα. Τα τελευταία χρόνια αυτό με «βαραίνει» και προσπαθώ να βρω τη «χρυσή τομή» που θα μου επιτρέψει να έχω εκεί τη βάση μου.

Η πολυτιμότερη ανταμοιβή είναι τα τραγούδια που μου έχουν εμπιστευτεί και τα ταξίδια που κάνω μέσα από αυτά. Δεν ξέρω αν οποιαδήποτε άλλη ασχολία θα μπορούσε να μου προσφέρει κάτι αντίστοιχο, πνευματικά και κυριολεκτικά. 

Πόσο παρούσα είναι η Ικαρία στον τρόπο που ερμηνεύεις;

Η Ικαρία είναι στο DNA μου και παρούσα σε ό, τι κάνω. Θέλω να πιστεύω πως έχω κρατήσει όλα τα καλά της. 

Φημίζεται για την αλληλεγγύη των ανθρώπων και στην ερμηνεία μου υπάρχει διαρκώς το αίσθημα της αλληλεγγύης· τραγουδάω αυτό που νιώθεις, συμπάσχω, θεραπεύομαι και θεραπεύω. Έχω έντονη ενσυναίσθηση και νιώθω ότι αποτυπώνεται στη φωνή μου. 

Επίσης, κουβαλάω την αγάπη για γλέντι. Στις συναυλίες μου πάντα έχω μία ενότητα με τραγούδια του γλεντιού —κυρίως παραδοσιακά του τόπου μου— κι εκεί ανασύρω ασυναίσθητα όλα τα ποικίλματα και το ποστάρισμα που απαιτούν αυτά τα τραγούδια. 

Ποιος είναι ο δικός σου «φάρος» στη μουσική; Εκείνος που, όσα χρόνια κι αν περάσουν, σου υπενθυμίζει τον λόγο για τον οποίο βρίσκεσαι σε αυτόν τον χώρο.

«Είμαι καρδιά που θέλει όλα να τα ζήσει», γράφει ο Οδυσσέας Ιωάννου στο τραγούδι μας «Στροφή». Αυτό είμαι. Τραγουδάω για να μπορώ να τα ζω όλα μέσα από τα τραγούδια.

Ο Σταύρος Σιόλας έχει έντονο μουσικό αποτύπωμα και ο Οδυσσέας Ιωάννου μια ξεχωριστή στιχουργική ματιά. Πώς συναντηθήκατε καλλιτεχνικά;

Με τον Σταύρο έχουμε συνεργαστεί ξανά. Έχουν περάσει σχεδόν πέντε χρόνια από τότε που με κάλεσε για να πούμε μαζί το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου του «Φωνές Θιάσου». Έτσι, γεννήθηκε η ιδέα για να κάνουμε κάτι ολοκληρωμένο παρέα.

Όταν συναντηθήκαμε για να το οργανώσουμε, του εξέφρασα την επιθυμία να μας γράψει στίχο ο Οδυσσέας Ιωάννου. Η ιδέα άρεσε πολύ στον Σταύρο. Η αλήθεια είναι πως ένιωθα ότι οι δυο τους ταιριάζουν και απορούσα που δεν είχαν ήδη συναντηθεί καλλιτεχνικά.

Χαρήκαμε πάρα πολύ, όταν ο Οδυσσέας δέχτηκε. Αυτή η συνύπαρξη είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μου έχουν δοθεί. Και ο Σταύρος και ο Οδυσσέας με συγκινούν με τα τραγούδια τους, και, αντικειμενικά, ανήκουν στους σημαντικότερους εκπροσώπους του καλού σύγχρονου τραγουδιού.

Ποιο από τα πέντε τραγούδια του νέου σου EP νιώθεις να σε «εκθέτει» περισσότερο από τα υπόλοιπα;  

Η «Στροφή» περιγράφει ακριβώς αυτό που είμαι και τον τρόπο που ζω. Είμαι αισιόδοξη, λατρεύω τη ζωή και θέλω να τα ζήσω όλα. 

Απολαμβάνω τις μικρές χαρές. Δεν κομπάζω, δεν επαναπαύομαι, δεν χρωστάω κουβέντες. Αντιμετωπίζω τις δυσκολίες και αγωνίζομαι.

Αν τα «Σύννεφα Μπαλόνια» ήταν μια εξομολόγηση, τι θα ήθελες να ακούσει ο άνθρωπος που βρίσκεται σε μια… «Στροφή»;  

Τέλος, είναι μόνο ο θάνατος. Ζω, σημαίνει εξελίσσω την ψυχή μου. Ορίζω και ακολουθώ την πορεία μου. Αγωνίζομαι και διεκδικώ. Όλα ρέουν και είναι δανεικά.

Οδήγησε το καράβι της ζωής με ψυχραιμία. Ζήσε το ταξίδι με τα δώρα, τις απώλειες και τα όνειρα.

Βιολέτα, τι «ραγίζει τον κόσμο σου» σήμερα και τι τον γιατρεύει;

Δεν αντέχω οτιδήποτε άδικο: τους πολέμους και τα εγκλήματά τους, την ανάρμοστη αντιμετώπιση των μεταναστών, τα στερεότυπα που καταδικάζουν ανθρώπους και περιορίζουν ελευθερίες και επιλογές. Γενικά, μπορεί να με «ραγίσει» οποιαδήποτε κακόβουλη πράξη. 

Με γιατρεύει το χαμόγελο της κόρης μου. Το τραγούδι. Η ζωγραφική. Η εξοχή. Το νησί μου. Οι βόλτες με φίλους. Τα ταξίδια και τα όνειρα.

Εμφανίσεις Γιώργου Νικηφόρου Ζερβάκη & Βιολέτας Ίκαρη:

23/1 Ιωάννινα, Stage

24/1 Κέρκυρα, 7 Τεχνών

13/2 Θεσσαλονίκη, Block 33

14/2 Καβάλα, μουσική σκηνή «Κατινάρα»