Στον… τάκο η Μαρία Καρυστιανού (την οποία εγκαταλείπουν πολλοί)

• Γιατί η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία” κινδυνεύει να γίνει “Ελπίδα να φτάσει μέχρι τις εκλογές”…
• Τα προφητικά λόγια του “Τάκου” την ημέρα γέννησης του κόμματος!
• Η πολιτική είναι κάτι πολύ δυσκολότερο από την θέληση και τα λόγια…

Όταν, την ημέρα που η Μαρία Καρυστιανού ίδρυε το κόμμα της, η στήλη σημείωνε πως στην πολιτική δεν πετυχαίνει όποιος τα λέει ωραία αλλά αυτός που είναι ικανός να ασκήσει πολιτική, κάποιοι φίλοι αναγνώστες σχολίαζαν κάτω από το άρθρο: “τους είδαμε και τους άλλους, τους έμπειρους…”!

Κάποιοι μάλιστα το… τερμάτισαν θεωρώντας ότι η θέση της στήλης δεν προέρχεται από την πολιτική ανάλυση αλλά από ιδιοτελή ή άλλα συμφέροντα, στοχεύσεις και υπολογισμούς (τόσο μπορούν κάποιοι, τόσο καταλαβαίνουν)…

Πριν όμως συμπληρωθούν δύο μήνες από εκείνη την αρθρογραφία το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού φυλλοροεί. Τα δύο πιο δημοφιλή, μετά την πρόεδρο, στελέχη του, η Κατερίνα Μουτσάτσου και ο Θανάσης Αυγερινός αποχώρησαν, με βαριά λόγια. Τους ακολουθούν κι άλλοι, όπως πληροφορούμαστε.

Η εξέλιξη είναι απόλυτα φυσιολογική.

Άτομα που δεν έχουν τριβή με την πολιτική, που βρέθηκαν στην πολιτική σαν αλεξιπτωτιστές, χωρίς να έχουν σαφή ιδεολογία αλλά και ιδεολογική ταύτιση με όσους συμπορεύονται, δίχως να μάθουν την δουλειά αγωνιζόμενοι, ζυμώνοντας ιδέες, προτάσεις, τρόπους δράσης αλλά και συμβίωσης στα αμφιθέατρα, τα συνδικαλιστικά σωματεία, την κονίστρα της αυτοδιοίκησης, τις κομματικές οργανώσεις βάσης και σε άλλους μαζικούς κοινωνικούς χώρους, δεν πετυχαίνουν. Δεν έχουν αποκτήσει τα προσόντα! Δεν ξέρουν από πολιτική. Μπορεί να φέρουν το… φωτοστέφανο του “απολιτίκ”, αλλά δεν έχουν την ικανότητα να φτιάξουν μαχητική ομάδα, να εμπνεύσουν, να οργανώσουν και να καταστήσουν ανθρώπους ως αξιόμαχους που θα αγωνιστούν, που θα δώσουν το είναι τους για τις κοινές ιδέες και σκοπούς!

Η στήλη μας σημείωνε στις 21 Μαΐου, ημέρα ανακοίνωσης του νέου κόμματος: “η ουσία στην πολιτική και τους πολιτικούς δεν είναι αυτά που λένε ότι πιστεύουν, όχι οι ιδέες και τα λόγια τους! Αλλά οι ικανότητες τους να κάνουν πράγματα. Όχι αν θέλουν αλλά αν μπορούν!”

Την επόμενη μέρα, με τίτλο “Στον… τάκο όσοι θέλουν να γίνουν η Αννίτα Πάνια της πολιτικής!”, η στήλη σημείωνε χαρακτηριστικά:

“Άνθρωποι που παρουσιάζουν, αυταπόδεικτες αξίες, αυτονόητους στόχους, κοινά αποδεκτές αρχές και παγκοσμίως αναγνωρισμένες θέσεις ως δική τους αποκλειστική συνεισφορά στην πολιτική είναι άτομα που δεν ξέρουν από πολιτική! Είναι όσοι δεν έχουν ούτε το ταλέντο, αλλά ούτε και την τριβή, την σπουδή και την γνώση που θα τους επιτρέπουν να ασκούν την πολιτική τέχνη με αποτελεσματικότητα. Αλλά ταυτόχρονα πιστεύουν ως άλλοι “Κατ Μαν” ότι είναι σε θέση να κάνουν την δύσκολη αυτή δουλειά επειδή θέλουν ή επειδή θεωρούν τους άλλους αποτυχημένους!”.

Αυτά το Μάιο.

Βέβαια και σήμερα ίσως βρεθούν θαυμαστές και υποστηρικτές της Μαρίας Καρυστιανού που θα σχολιάσουν κάτι του τύπου… “τους είδαμε και τους άλλους, τους έμπειρους”, καθώς αρνούνται ή αδυνατούν να δώσουν την ορθή εξήγηση για τις ηχηρές αποχωρήσεις από την “Ελπίδα”!

Ας ελπίσουμε ότι η πορεία του κόμματος θα τους κάνει σοφότερους…