Τέμπη: Νέες καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων της σιδηροδρομικής τραγωδίας
Ενόχληση της Προέδρου του δικαστηρίου, αλλά και των συγγενών θυμάτων για τις απουσίες μαρτύρων
Με την 50η δικάσιμο και άλλους εννέα μάρτυρες να έχουν προγραμματιστεί να καταθέσουν σήμερα (19/11), συνεχίζεται στη Λάρισα η κύρια δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη.
Οι περισσότεροι είναι επιβάτες του Intercity 62 και αναμένεται να περιγράψουν στο δικαστήριο το πως βίωσαν τα γεγονότα της 28ης Φεβρουαρίου.
Για χθες ήταν πρόγραμματισμένο να καταθέσουν συνολικά επτά μάρτυρες, αλλά προσήρθαν στο Τριμελές Εφετείο Κακούργημάτων Λάρισας μόνο οι δύο, κάτι που προκάλεσε την ενόχληση τόσο του δικαστηρίου, όσο και των συγγενών.
«Σήμερα το δικαστήριο, δυστυχώς, ήταν μια παρωδία. Ήταν επτά μάρτυρες να καταθέσουν, που ήταν και επιβαίνοντες στο τρένο, και ήρθαν μόνο οι δύο. Κάνουμε χιλιόμετρα για να ερχόμαστε, από Θεσσαλονίκη, από Αθήνα, και δεν είναι δυνατόν το δικαστήριο να κρατάει μόνο τρεις ώρες» είπε με νόημα ο Πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων, Παύλος Ασλανίδης.
«Ήταν ένα συναίσθημα ότι δεν θα ζήσω, ότι θα δω τον θάνατό μου»
Η χθεσινή συνεδρίαση άρχισε με την κατάθεση του 32χρονου Ιωάννη Νικολαΐδη, ο οποίος επέβαινε στο τρίτο βαγόνι.
«Ένιωσα ένα δυνατό φρενάρισμα για ένα δευτερόλεπτο, κάλυψα το κεφάλι μου, ακολούθησαν κρότοι με τραντάγματα, πρωτόγνωρη εμπειρία, πάρα πολύ δυνατό χτύπημα» ήταν τα λόγια που χρησιμοποίησε αρχικά για να περιγράψει τη σύγκρουση και όσα ακολούθησαν. Και συνέχισε, λέγοντας πως από εκεί και πέρα άρχισε ο Γολγοθάς τους.
«Υπήρχε έντονος καπνός μέσα στο βαγόνι. Καπνός που σε έπνιγε, ήταν ένα συναίσθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ήταν σαν να είσαι σε ένα κλουβί και να σε λούζουν με πυκνό μαύρο καπνό. Ήταν ένα συναίσθημα ότι δεν θα ζήσω, ότι θα δω τον θάνατό μου» ανέφερε μεταξύ άλλων. Ενώ, σημείωσε ότι είχε χημικό έγκαυμα στο πρόσωπο και στο κεφάλι και μίλησε για ένα σκηνικό που παρέπεμπε σε πόλεμο.
«Λυπάμαι που δε βοήθησα περισσότερο τον κόσμο. Μπορούσα να βοηθήσω, αλλά έπεσα στα χαλάσματα και τραυματίστηκα. Δυστυχώς άφησα πίσω μου πολύ κόσμο, κι αυτό με στοιχειώνει» κατέθεσε επίσης στο δικαστήριο.
Ακολούθησε ο Γεώργιος Λαζαρίδης -ταξιδευε μαζί με τον Νικολαΐδη στο τρίτο βαγόνι- ο οποίος περιέγραψε με τη σειρά του τις δραματικές στιγμές που βίωσε εκείνο το βράδυ.
«Ένιωσα μια τρομερή δόνηση, ένα τρομερό χτύπημα. Πιστεύω ότι συνέβη όταν ο μηχανοδηγός αντιλήφθηκε τι γίνεται και επιχείρησε να φρενάρει. Δεχθήκαμε ένα τρομερό χτύπημα, το μεγαλύτερο που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος. Χτύπησα το κεφάλι μου και μπροστά και πίσω και άρχισε να τρέχει αίμα», κατέθεσε αρχικά και πρόσθεσε πως θυμάται μια περίεργη οσμή και ότι δεν ήξερε αν ήταν όνειρο ή πραγματικότητα.
Στη Λάρισα έφτασαν για συμπαράσταση και μέλη του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, μαζί με τον Πρόεδρο του ΠΣΑΠΠ, Γιώργο Μπαντή.