Οδοντιατρική ΑΠΘ: «Ζητιανεύοντας» για… ασθενείς!

“Ξέρετε τι είναι να φτάνεις να πάρεις πτυχίο σε μια απαιτητική Σχολή και να μην μπορείς να πάρεις πτυχίο για ένα μασελάκι;”

“Καλησπέρα σε όλους!

Είμαι προπτυχιακή φοιτήτρια στην Οδοντιατρική και θα ήθελα να ενημερώσω ότι στους κλινικούς χώρους του Πανεπιστημίου παρέχεται οδοντιατρική φροντίδα και εργασίες σε χαμηλές τιμές. Οι συνθήκες είναι απόλυτα άνετες και ασφαλείς και υπό την επίβλεψη καθηγητή!

Προσφέρονται:

• Σφραγίσματα
• Απονευρώσεις
• Εξαγωγές
• Γέφυρες-Θήκες
• Μερικές και Ολικές Οδοντοστοιχίες (Μασέλες)
• Περιοδοντική Θεραπεία και Καθαρισμοί

Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου μέσω μηνύματος”

Γιατί άραγε μία φοιτήτρια Οδοντιατρικής στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο μπαίνει στον κόπο να “διαφημίσει” τις φθηνές οδοντιατρικές εργασίες που γίνονται στο πανεπιστήμιο, κάνοντας αναρτήσεις όπως η παραπάνω σε διάφορες διαδικτυακές ομάδες πολιτών, φορέων και οργανώσεων; Γιατί αναζητά παντού ασθενείς, σαν να είχε ήδη δικό της ιατρείο; Τι κερδίζει;

Η απάντηση, μάλλον απίστευτη. “Το κάνουμε για να πάρουμε επιτέλους πτυχίο!!!”, απαντά πρόθυμα η Γεωργία, στην ερώτηση του TheOpinion, “γεννώντας” φυσικά και άλλες απορίες. Απορίες που οδηγούν στο εξής τραγελαφικό: οι τελειόφοιτοι φοιτητές της Οδοντιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης, όπως και αυτοί της Οδοντιατρικής Σχολής των Αθηνών, για να πάρουν πτυχίο, είναι υποχρεωμένοι να εξασκηθούν σε συγκεκριμένες οδοντιατρικές πράξεις (σφραγίσματα, απονευρώσεις, μασελάκια κλπ) σε ασθενείς που προσέρχονται στις κλινικές της Σχολής.

Μόνο που η πρωτοτυπία στην Οδοντιατρική της Θεσσαλονίκης είναι ότι τους ασθενείς δεν τους “εξασφαλίζει” η Σχολή, στο σύνολό τους, αλλά πρέπει να τους βρουν οι φοιτητές! Διαφορετικά, δεν μπορούν να πάρουν πτυχίο!

Η Γεωργία είναι αναλυτική: “η Σχολή μας είναι πενταετούς φοίτησης. Γνωρίζω φοιτητές που ενώ δεν χρωστούσαν ούτε ένα μάθημα, ούτε ένα εργαστήριο στα πέντε χρόνια, τελικά πήραν πτυχίο μετά από δύο ή και τρία χρόνια γιατί δεν μπορούσαν να βρουν ασθενή, για να εξασκηθούν για παράδειγμα στο μασελάκι!. Ξέρετε τι είναι να φτάνεις να πάρεις πτυχίο σε μια απαιτητική Σχολή και να μην μπορείς να πάρεις πτυχίο για ένα μασελάκι;”, λέει αγανακτισμένη και εξηγεί ότι η ίδια, αν και είναι στο τέλος του τέταρτου έτους των σπουδών της, “ψάχνει” από τώρα ασθενείς, μήπως και καταφέρει να πάρει πτυχίο εγκαίρως. “Όχι μόνο αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και ανακοινώσεις κάνουμε σε συλλόγους κλπ, ενώ και κάρτες βγάζουμε και μοιράζουμε σε όσους γνωρίζουμε…”, προσθέτει.

 

Στη “σκιά” της πανδημίας

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο, απόφοιτο της Σχολής, νεαρό οδοντίατρο, που μίλησε στο TheOpinion, το πρόβλημα είχε αρχίσει λίγο πριν την πανδημία, αλλά στην πανδημία δεν υπήρχε κανείς ασθενείς να πάει στη Σχολή ούτε για σφράγισμα. Άλλωστε, όλες οι οδοντιατρικές εργασίες είχαν ανασταλεί για ένα διάστημα.

“Αυτό στην πράξη, σήμαινε ότι όλοι οι τελειόφοιτοι της Οδοντιατρικής Θεσσαλονίκης – γιατί στην Αθήνα η Σχολή εξασφαλίζει τους ασθενείς στους φοιτητές της – καθυστέρησαν χαρακτηριστικά να πάρουν πτυχίο, και μετά από πολλές πολλές διαμαρτυρίες και κινητοποίηση, η Σχολή δέχτηκε να μειώσει τον προαπαιτούμενο αριθμό οδοντιατρικών πράξεων που απαιτούνταν για να πάρεις πτυχίο εκείνη την περίοδο. Σήμερα, όμως, που η πανδημία πέρασε, ο κόσμος εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά φοβικός και δεν προσέρχεται στη Σχολή, αλλά προτιμά τον οδοντίατρο που γνωρίζει”, λέει.

Ο Κωνσταντίνος, μάλιστα, ήταν από τους τυχερούς, όπως εξηγεί: “Ηταν απίστευτο. Είχα την τύχη να βρω λίγους ασθενείς, οι οποίοι όμως χρειάστηκε να κάνουν όλες τις οδοντιατρικές πράξεις που απαιτούνταν να κάνω εγώ για πτυχίο. Κι έτσι “ορκίστηκα” σχετικά νωρίς. Ωστόσο, γνωρίζω περιπτώσεις συμφοιτητών μου που πήραν πτυχίο και στα δέκα χρόνια, λόγω αυτής της καθυστέρησης…”.

Πιο φθηνές οι οδοντιατρικές πράξεις

Ο αριθμός των πολιτών που θέλουν να κάνουν κάποιες οδοντιατρικές πράξεις και προστρέχουν γι’ αυτό στην Οδοντιατρική της Θεσσαλονίκης βαίνει μειούμενος, σύμφωνα με τους φοιτητές, αν και λίγα χρόνια πριν, την εποχή των μνημονίων, τα πράγματα ήταν διαφορετικά και ήταν περισσότεροι οι ασθενείς που προσέρχονταν.

‘Οπως εξηγούν, το κόστος είναι σαφώς μικρότερο. “Για ένα σφράγισμα, για παράδειγμα, στη Σχολή θα πληρώσεις 12 ευρώ, ενώ στον οδοντίατρο έξω 40 ή 50 ευρώ. Επίσης, η δουλειά γίνεται πάντα υπό την επίβλεψη καθηγητή, αλλά και με την παρουσία πολλών μεταπτυχιακών φοιτητών, που τριγυρνούν ανάμεσά μας και επιβλέπουν”, εξηγούν.