«Να γίνει ορατό αυτό που συχνά δεν φαίνεται» – Ηχηρό μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό

Κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, η Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης για τον Αυτισμό λειτουργεί ως μια αφορμή, όχι μόνο για ενημέρωση, αλλά για ουσιαστική υπενθύμιση. Υπενθύμιση ότι ο αυτισμός δεν είναι μια αφηρημένη έννοια ή μια στατιστική. Είναι άνθρωποι. Είναι παιδιά, οικογένειες, καθημερινότητες γεμάτες μικρές και μεγάλες μάχες που συχνά μένουν μακριά από τα φώτα.

Σε μια κοινωνία που ακόμη μαθαίνει να βλέπει πέρα από το προφανές, ο αυτισμός εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως «αόρατη αναπηρία». Δεν διακρίνεται πάντα με την πρώτη ματιά, όμως είναι παρών – στις δυσκολίες της επικοινωνίας, στις σιωπές που δεν είναι επιλογή, στις προσπάθειες που περνούν απαρατήρητες.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο εστιάζει και το μήνυμα της αντιπροέδρου της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων Θεσσαλονίκης, Κατερίνας Σούρδα, η οποία μιλώντας στο TheOpinion δίνει το στίγμα της ημέρας:

«Η 2α Απριλίου δεν είναι απλώς μια ημέρα ενημέρωσης. Είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε διάγνωση υπάρχει ένας άνθρωπος. Ένα παιδί, μια οικογένεια, μια καθημερινότητα γεμάτη προσπάθεια, αγάπη και δύναμη, που αξίζει κατανόηση, αποδοχή και ουσιαστική υποστήριξη».

Η ίδια περιγράφει με σαφήνεια αυτό που συχνά διαφεύγει από τη δημόσια συζήτηση: την καθημερινότητα των ατόμων στο φάσμα και των οικογενειών τους. «Δεν φαίνεται πάντα με την πρώτη ματιά, όμως είναι βαθιά παρών – σε μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής. Στις λέξεις που δυσκολεύονται να ειπωθούν, στις ματιές που ζητούν κατανόηση, στις προσπάθειες που συχνά μένουν αόρατες», σημειώνει.

Η συζήτηση για τον αυτισμό τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει περισσότερο, ωστόσο το ζητούμενο παραμένει η μετάβαση από την απλή ενημέρωση στην αποδοχή. Από τη θεωρία, στην πράξη. Από την ευαισθητοποίηση, στη συμπερίληψη.

«Ο στόχος όλων μας είναι η αόρατη αναπηρία να γίνει ορατή – όχι μέσα από στερεότυπα ή ταμπέλες, αλλά μέσα από την κατανόηση, την αποδοχή και τον σεβασμό», τονίζει η κ. Σούρδα, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η συμπερίληψη δεν είναι μια «καλή πρακτική», αλλά ένα αυτονόητο δικαίωμα.

Σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, αλλά και συνολικά στη χώρα, οι δομές υποστήριξης, η εκπαίδευση και η κοινωνική ένταξη παραμένουν πεδία όπου υπάρχει ακόμη δρόμος να διανυθεί. Οι οικογένειες ζητούν όχι μόνο υπηρεσίες, αλλά και κατανόηση. Όχι μόνο πολιτικές, αλλά και στάση.

Το μήνυμα της ημέρας, άλλωστε, δεν απευθύνεται μόνο στην Πολιτεία, αλλά σε όλους. Στην καθημερινή συμπεριφορά, στη ματιά προς τον «άλλο», στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη διαφορετικότητα.

«Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πιο κοντά: να δούμε αυτό που δεν φαίνεται, να ακούσουμε αυτό που δεν λέγεται εύκολα, να σταθούμε με σεβασμό και ανοιχτή καρδιά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Γιατί τελικά, όπως επισημαίνει, η ουσία δεν βρίσκεται σε αυτό που φαίνεται, αλλά σε αυτό που αναγνωρίζεται: «Ο αυτισμός μπορεί να είναι αόρατος… όμως η αξία, η προσπάθεια και η ψυχή κάθε ανθρώπου είναι απόλυτα ορατές».

Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική πρόκληση της εποχής: να γίνει ορατό όχι μόνο το φάσμα του αυτισμού, αλλά και η ανάγκη για μια κοινωνία που δεν αποκλείει, αλλά συμπεριλαμβάνει.