Μάρσα Δημοπούλου: «Οι Δήμοι πρέπει να σταματήσουν να βάζουν τα αδέσποτα κάτω από το χαλί»

Συνέντευξη στη Ματίνα Βεντούρα

Τριάντα τρία χρόνια- μια ολόκληρη ζωή- εθελοντισμού και προσφοράς στα ζώα, «μετράει» η Μάρσα Δημοπούλου, δικηγόρος, με εξειδίκευση στο Δίκαιο των Ζώων και πρώην Ειδική Γραμματέας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς, στο Υπουργείο Εσωτερικών. Η Μάρσα Δημοπούλου, που μιλά στο ΦΙΛΟΤΙΜΩ και τη Ματίνα Βεντούρα, είναι αυτή που βοήθησε στον επαναπατρισμό των Ελλήνων με τα κατοικίδια τους, που ζούσαν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κατά τη διάρκεια της σύρραξης στη Μέση Ανατολή.

Ματίνα Βεντούρα: Θυμάστε το πρώτο ζώο, που βοηθήσατε;

Μάρσα Δημοπούλου: Ήταν ένα πολύ δύσκολο περιστατικό που με στιγμάτισε και το θυμάμαι, ακόμα, πολύ χαρακτηριστικά. Ήμουν φοιτήτρια και ταξίδευα, αργά το βράδυ, από την Κομοτηνή στην Αλεξανδρούπολη, όταν βρήκα στη μέση του δρόμου ένα σκυλάκι, λιπόθυμο, το οποίο, μάλιστα, ήταν ράτσας κόλεϊ. Η μοίρα, βέβαια, όλων των ζώων είναι κοινή. Είτε είναι καθαρόαιμα, είτε είναι ημίαιμα. Ήταν σκελετός, κι είχε τόσα πολλά τσιμπούρια επάνω του, όσα δεν είχα δει, ποτέ ξανά, σε ζώο. Τηλεφώνησα στον κτηνίατρο- ήταν 12:30 τα ξημερώματα-, κι έτρεξα, μανιωδώς, να φτάσω στο κτηνιατρείο. Μόλις, όμως, άνοιξα την πόρτα, το ζωάκι εξέπνευσε. Ακόμα και τώρα, όταν το σκέφτομαι, ένας κόμπος ανεβαίνει στο λαιμό μου. Αυτό το περιστατικό στάθηκε το έναυσμα για να ασχοληθώ με τα ζώα.

Μ.Β.: Πρόσφατα, βοηθήσατε στην αποστολή επαναπατρισμού των Ελλήνων, με τα κατοικίδια τους, που ζούσαν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ποιες ήταν οι δυσκολίες;

Μ.Δ.: Ήταν ένα εξαιρετικό εγχείρημα, που οργανώθηκε, με κάθε λεπτομέρεια, από το Υπουργείο Εξωτερικών, από το γραφείο του κυρίου Γεραπετρίτη και τη συνεργάτιδα και διευθύντρια του, κυρία Τσιλίκα, την οποία ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνεργασία. Δεν ήταν εύκολη η πτήση με τόσα ζώα, όταν οι προδιαγραφές απαγορεύουν να υπάρχουν τόσα ζώα, μέσα στο βασικό μέρος του αεροσκάφους. Ήταν μια πρόκληση για όλους όσοι συμμετείχαν. Και για την αεροπορική εταιρεία και για το Υπουργείο Εξωτερικών, και για εμάς που προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε. Συγκεκριμένα, συγγενείς και φίλοι ανθρώπων, που ήθελαν να επιστρέψουν, ζήτησαν τη βοήθειά μου. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Αλλά, τέλος καλό, όλα καλά.

Ξεφυλλίστε το ΦΙΛΟΤΙΜΩ εδώ!

Μ.Β.: Ως ειδική γραμματέας, συνεργαστήκατε με την ομάδα εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία του πρώτου ευρωπαϊκού κανονισμού για την προστασία σκύλων και γατών. Τι ισχύει, τελικά;

Μ.Δ.: Ο συγκεκριμένος κανονισμός δεν έχει τεθεί, ακόμα, σε ισχύ. Ουσιαστικά, αφορά στην προστασία σκύλων και γατών και την ιχνηλασιμότητα τους, σε εκτροφεία, καταφύγια αδέσποτων ζώων, χώρους συγκέντρωσης και καταστήματα ειδών πώλησης ζώων. Για πρώτη φορά, μπαίνει μία ενιαία γραμμή, στη διαχείριση και την κακοποίηση. Είμαι πάρα πολύ περήφανη για τη συμμετοχή μας, στην οποία μετείχα, μαζί με την προϊσταμένη του Τμήματος Προστασίας Ζώων, την κυρία Μασούρη, η οποία είναι εξαιρετική. Και είμαστε πολύ χαρούμενοι, καθώς πολλές από τις προτάσεις της χώρας μας, πέρασαν στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό. Οι απόψεις διίστανται, τα συμφέροντα είναι πολλά- όπως τα συμφέροντα των κυνηγών, των εκτροφέων και των εμπόρων-, αλλά θεωρούμε ότι ο κανονισμός είναι σε πολύ καλό δρόμο. Επιτέλους, θα έχουμε μια ενιαία γραμμή, για να προστατεύσουμε τα ζώα από το παράνομο εμπόριο και την παράνομη διακίνηση.

Μ.Β.: Στην Ελλάδα, έχουμε εκατομμύρια, αδέσποτα ζώα. Και το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης πέφτει στις πλάτες των εθελοντών. Πότε, θα γίνουμε πολιτισμένη χώρα, σε σχέση με τη διαχείριση των αδέσποτων;

Μ.Δ.: Είναι αλήθεια, ότι το μεγαλύτερο βάρος το σηκώνουν οι εθελοντές. Δεν συμβαίνει τώρα. Συνέβαινε πάντα. Αυτό που θέλουμε είναι να τους ελαφρύνουμε λίγο. Οι αρμόδιοι για τη διαχείριση των αδέσποτων, χρειάζεται να αντιληφθούν ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους. Να σηκώσουν τα μανίκια και να αρχίσουν να δουλεύουν. Δεν θέλουμε, ξαφνικά, οι Δήμοι να αγαπήσουν τα ζώα, όπως τα αγαπάμε εμείς. Θέλουμε, όμως, να εφαρμόσουν το νόμο και να μάθουν να δουλεύουν.

Μ.Β.: Άρα, το μπαλάκι της ευθύνης είναι στα χέρια των Δήμων;

Μ.Δ.: Ακριβώς. Μάλιστα, κάποιοι με κατηγόρησαν ότι είχα στενή συνεργασία με τους Δήμους. Πολλοί Δήμοι δεν είναι ότι δεν θέλουν να δουλέψουν. Είναι ότι δεν ξέρουν πώς να το κάνουν.

Μ.Β.: Δηλαδή, συνεργαστήκατε, στενά, μαζί τους για να τούς δείξετε το δρόμο;

Μ.Δ.: Σωστά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν καταγγέλλουμε το κακό ή ότι το ανεχόμαστε. Τα περιστατικά κακοποίησης από τους Δήμους ή από οποιονδήποτε, πρέπει να καταγγέλλονται στη δικαιοσύνη. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Όμως, οι άνθρωποι αυτοί δεν δούλεψαν ποτέ επάνω στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων. Γιατί δεν υπήρχε η κοινωνική συνείδηση,  γιατί δεν τους ενδιέφερε… Αυτό πρέπει να το ξεχάσουν. Πρέπει να σταματήσουν να βάζουν τα αδέσποτα ζώα κάτω από το χαλί, στα Δημοτικά Συμβούλια. Πρέπει να σηκώσουν τα μανίκια και να μάθουν, πλέον, να δουλεύουν.