«Πονοκέφαλο» φέρνει ευρωπαϊκή οδηγία για τα παλιά ακίνητα – Φόβοι για εκτόξευση των ενοικίων

Η νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία επιβάλλει τη μείωση της χρήσης ενέργειας στις κατοικίες κατά 16% έως το 2030 και έως 22% το 2035

«Πονοκέφαλο» φέρνει ευρωπαϊκή οδηγία για τα παλιά ακίνητα – Φόβοι για εκτόξευση των ενοικίων
EUROKINISSI

«Πονοκέφαλο» σε ιδιοκτήτες και ενοικιαστές προκαλεί η υποχρέωση ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων, με την αγορά να εκφράζει φόβους για ολικό «κλείδωμα» των ακινήτων.

Σύμφωνα με την ΠΟΜΙΔΑ, η νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία επιβάλλει τη μείωση της χρήσης ενέργειας στις κατοικίες κατά 16% έως το 2030 και έως 22% το 2035. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τουλάχιστον το 55 % της μείωσης της μέσης χρήσης πρωτογενούς ενέργειας επιτυγχάνεται μέσω της ανακαίνισης των κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις.

Τι σημαίνει όμως πρακτικά αυτή η οδηγία για την κτηματοαγορά;

Ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Μεσιτών Θεσσαλονίκης, Φίλιππος Προγιόπουλος, μιλώντας στο TheOpinion, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. «Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρωτοφανές “κλείδωμα” της αγοράς. Η επιβολή υποχρεωτικής ενεργειακής αναβάθμισης ως προϋπόθεση για την πώληση ή την ενοικίαση παλιών κατοικιών, οι οποίες αποτελούν το 70% του κτιριακού μας αποθέματος, απειλεί να μετατρέψει την ακίνητη περιουσία των Ελλήνων σε “νεκρό κεφάλαιο”», επισημαίνει ο κ. Προγιόπουλος.

Με το 70% των κτιρίων στην Ελλάδα να είναι άνω των 45 ετών και να ανήκουν στις χαμηλότερες ενεργειακές κατηγορίες, η νέα οδηγία επιβάλλει υποχρεωτική αναβάθμιση σε κατηγορία Ε έως το 2030 και Δ έως το 2033, προκαλώντας μπλόκο σε συμβόλαια ενοικίασης και μεταβιβάσεις, ενώ το κόστος κατασκευής για κτίρια μηδενικών ρύπων αναμένεται να αυξηθεί έως και 1.000ευρώ ανά τ.μ.

Τα τρία «αγκάθια»

Η ανησυχία των επαγγελματιών του κλάδου εστιάζεται σε τρία «αγκάθια» όπως τα χαρακτηρίζουν, τον κοινωνικό αποκλεισμό, το κόστος της στέγασης και τον κίνδυνο αναγκαστικού δανεισμού. Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του Συλλόγου Μεσιτών Θεσσαλονίκη, «είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν ηλικιωμένο συνταξιούχο ή ένα ευάλωτο νοικοκυριό να καλύψει το δυσβάσταχτο κόστος μιας αναβάθμισης που μπορεί να αγγίξει ή και να ξεπεράσει τα 20.000-30.000 ευρώ. Αν οι ιδιοκτήτες αδυνατούν να βρουν αυτά τα κεφάλαια, τα σπίτια τους θα μείνουν υποχρεωτικά ξενοίκιαστα, στερώντας τους ένα απαραίτητο εισόδημα και επιδεινώνοντας το ήδη οξύ στεγαστικό πρόβλημα».

«Η αναγκαστική απόσυρση χιλιάδων ακινήτων λόγω χαμηλής ενεργειακής κλάσης θα μειώσει δραματικά την προσφορά, οδηγώντας τα ενοίκια σε απρόσιτα επίπεδα για τον μέσο πολίτη, ενώ το κόστος των νέων κατασκευών με ‘’μηδενικούς ρύπους’’ αναμένεται να εκτινάξει τις τιμές πώλησης, με το κόστος κατασκευής να αυξάνεται έως και 1.000€ ανά τ.μ. κάνοντας το όνειρο της ιδιοκατοίκησης άπιαστο», τονίζει.

«Υπάρχουν σκέψεις για εμπλοκή παρόχων ενέργειας που θα αναλαμβάνουν τις εργασίες με αντάλλαγμα μακροχρόνιες δεσμεύσεις το οποίο εγκυμονεί κινδύνους για την ίδια την κυριότητα των ακινήτων αν ο ιδιοκτήτης αδυνατεί να αποπληρώσει το χρέος μέσω των λογαριασμών του», συμπληρώνει. «Η προστασία του περιβάλλοντος είναι αδιαπραγμάτευτη, αλλά δεν μπορεί να γίνει με όρους “πατρικίων και πληβείων”. Αν η Ευρώπη και το ελληνικό κράτος δεν προσφέρουν γενναίες επιδοτήσεις και ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα που να λαμβάνουν υπόψη την ελληνική πραγματικότητα, τότε η πράσινη μετάβαση θα μετατραπεί σε κοινωνική τραγωδία», σημειώνει ο κ. Προγιόπουλος.

Το «στοίχημα» της αξιοποίησης των διατηρητέων κτιρίων στη Θεσσαλονίκη