Ο Σαμαράς το ξανασκέφτεται και οι δελφίνοι μετριούνται
Όταν αρχίζουν να αποδεικνύουν ότι δεν είσαι απειλή, σε έχουν ήδη κατατάξει στις απειλές...
Ο Σαμαράς μπορεί τελικά να το ξανασκέφτεται, στον Πιερρακάκη άρχισαν ήδη τις κακίες, η ΝΔ απέκτησε τέσσερις αναπληρωτές εκπροσώπους και στη Θεσσαλονίκη ο Φλωρίδης δουλεύει κανονικά για την κάλπη. Από την παρέλαση κρατώ αποστάσεις, παλτά και μια άδεια πρωθυπουργική καρέκλα, ενώ στην ΕΛ.Α.Σ. συνεχίζουν να μαζεύουν στελέχη από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ. Πυκνό διήμερο.
Τόσους μήνες στήναμε το κόμμα Σαμαρά και τώρα ψάχνουμε τον Σαμαρά
Ο Αντώνης Σαμαράς μάς έχει προσφέρει μήνες πολιτικής αγωνίας χωρίς να χρειαστεί να ανακοινώσει απολύτως τίποτα.
Μάθαμε ποιοι βουλευτές τον κοιτούν, ποιοι πρώην υπουργοί τον συμπαθούν, ποιοι θα μπορούσαν να πάνε μαζί του και πόσο περίπου θα πάρει το κόμμα του.
Υπήρχε μόνο μία μικρή λεπτομέρεια: το κόμμα.
Τώρα ακούω ότι οι δεύτερες σκέψεις έχουν πυκνώσει. Ο Κασιδιάρης πιέζει στον ίδιο χώρο, ο Καραμανλής κρατά τις αποστάσεις του και η αριθμητική ενός νέου δεξιού φορέα αποδεικνύεται δυσκολότερη από τις συζητήσεις στα τραπέζια.
Δεν ξέρω τι θα κάνει τελικά ο πρώην πρωθυπουργός.
Απλώς απολαμβάνω το εξής: αφού επί μήνες αναζητούσαμε ποιοι θα πάνε με τον Σαμαρά, φτάσαμε επιτέλους στο βασικό ερώτημα: θα πάει ο Σαμαράς με τον Σαμαρά;
Άρχισαν τις κακίες για τον Πιερρακάκη. Μια χαρά πάει
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης προκαλεί ολοένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους συναδέλφους του.
Και ξέρετε πότε καταλαβαίνεις ότι ένας πολιτικός αρχίζει να ανεβαίνει; Όταν αρχίζουν οι κακίες.
Μετά τη συνάντηση με τον Κώστα Καραμανλή στην Ξάνθη και όσο το όνομά του μπαίνει συχνότερα στις κουβέντες περί επόμενης ημέρας, ξεκίνησε η γνωστή σύγκριση συγκεντρώσεων. Πόσους είχε ο Δένδιας, πόσους ο Χατζηδάκης, τι κόσμο είχε ο Πιερρακάκης και αν ήταν «κανονικοί νεοδημοκράτες» ή περισσότερο άνθρωποι που βρέθηκαν κοντά στην εξουσία τα τελευταία χρόνια.
Μέχρι πρόσφατα ήταν ο καλός τεχνοκράτης που δεν ενοχλούσε κανέναν. Τώρα κάποιοι αισθάνονται την ανάγκη να εξηγήσουν γιατί ο κόσμος που πηγαίνει στις εκδηλώσεις του δεν πρέπει να μετράει τόσο.
Όταν αρχίζουν να αποδεικνύουν ότι δεν είσαι απειλή, σε έχουν ήδη κατατάξει στις απειλές.
Τέσσερις αναπληρωτές εκπρόσωποι. Καμία απολύτως νευρικότητα
Η Νέα Δημοκρατία απέκτησε τέσσερις νέους αναπληρωτές εκπροσώπους.
Τέσσερις.
Ο προβοκάτορας δεν θα αναρωτηθεί πόσα πρόσωπα χρειάζονται για να αναπληρωθεί ένας εκπρόσωπος. Θα παρατηρήσει μόνο ότι όσο πλησιάζουν οι εκλογές η Πειραιώς ενισχύει μηχανισμούς, πρόσωπα και επικοινωνιακές γραμμές.
Απολύτως φυσιολογικό.
Τέσσερις αναπληρωτές, υπουργικές περιοδείες, νέες υποψηφιότητες και όλοι να μετρούν κόσμο στις συγκεντρώσεις όλων.
Καμία νευρικότητα.
Ο Φλωρίδης φόρεσε τα ρούχα εργασίας
Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει κάποιος που δεν φαίνεται να ασχολείται ιδιαίτερα με θεωρίες. Ο Γιώργος Φλωρίδης έχει αρχίσει δουλειά.
Τζιν, τζόκεϊ και καφές κοντά στον Λευκό Πύργο, με συνεργάτη, γαλάζιο στέλεχος και δήμαρχο του πολεοδομικού συγκροτήματος. Το γραφείο στην Αγίας Σοφίας έχει ήδη στελεχωθεί και προετοιμάζει τις επόμενες κινήσεις.
Ο υπουργός έχει να ζητήσει προσωπικό σταυρό από το 2009. Φαίνεται ότι θυμήθηκε γρήγορα πώς γίνεται.
Οι μετρήσεις τον θέλουν ψηλά και διαθέτει το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι μπορεί να απευθυνθεί πέρα από τον σκληρό πυρήνα της ΝΔ.
Κάποιοι γκρινιάζουν για εύνοια του Μαξίμου. Εγώ κρατώ κάτι απλούστερο: ο Φλωρίδης δεν έχει ζητήσει ακόμη σταυρό και οι υπόλοιποι έχουν ήδη αρχίσει να τον μετρούν.
Στην εξέδρα της παρέλασης τηρήθηκαν και οι πολιτικές αποστάσεις
Από τη χθεσινή παρέλαση κρατώ μερικές λεπτομέρειες που έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τις επίσημες φωτογραφίες.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έφτασε πέντε λεπτά πριν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, χαιρέτησε τους πάντες και έφτασε μέχρι τον Νίκο Ανδρουλάκη. Η χειραψία έγινε με τις αποστάσεις που απαιτούν οι καλές πολιτικές σχέσεις όταν οι σχέσεις δεν είναι και τόσο καλές.
Ο Νίκος Δένδιας, πάλι, εμφανίστηκε χωρίς παλτό και μόλις είδε τον Απόστολο Τζιτζικώστα κατάλληλα εξοπλισμένο για τον θεσσαλονικιώτικο καιρό, του πέταξε το «εμείς το αφήσαμε στην Αθήνα κι εσύ ήρθες με το παλτό σου;». Μετά κάθισαν δίπλα δίπλα, άρα το εσωκομματικό θερμόμετρο δεν επηρεάστηκε από τη θερμοκρασία.
Και περίπου μία ώρα μετά την έναρξη, ο πρωθυπουργός έφυγε για να προλάβει την αναχώρηση προς Νέα Υόρκη. Η καρέκλα του έμεινε κενή για το υπόλοιπο της παρέλασης.
Το διευκρινίζω για να μη γεννηθεί καμιά μεγάλη πολιτική θεωρία: μερικές φορές μια άδεια καρέκλα σημαίνει απλώς ότι έχεις αεροπλάνο.
Στην ΕΛ.Α.Σ. το πρώτο τεστ είναι να αφήσεις την καρέκλα
Στον Αλέξη Τσίπρα, meanwhile—διορθώνω, γιατί ο προβοκάτορας δεν μιλά έτσι—έχουν βρει έναν αρκετά καθαρό τρόπο να υποδέχονται τους παλιούς συντρόφους: πρώτα παραδίδεις τη βουλευτική έδρα και μετά περνάς στην ΕΛ.Α.Σ.
Σήμερα αναμένεται να παραιτηθεί ο Μίλτος Ζαμπάρας και να ενταχθεί στο νέο κόμμα. Θα ακολουθήσουν, σύμφωνα με τις πληροφορίες, και άλλοι από τους δεκατρείς που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Και στη Θεσσαλονίκη έχουμε πλέον και την Κατερίνα Νοτοπούλου. Γράφτηκε αθόρυβα ως μέλος της ΕΛ.Α.Σ., έχοντας ήδη παραδώσει από το καλοκαίρι τη βουλευτική της έδρα. Το επόμενο βήμα είναι αν θα πάρει το πράσινο φως του Τσίπρα για την Α΄ Θεσσαλονίκης.
Έχει πλάκα η αντιστροφή.
Κάποτε στον ΣΥΡΙΖΑ τσακώνονταν για όσους έφευγαν κρατώντας την έδρα. Τώρα στο νέο κόμμα η παραίτηση λειτουργεί σχεδόν ως πιστοποιητικό πολιτικής συνέπειας.
Στην ΕΛ.Α.Σ., πριν ζητήσεις θέση στο ψηφοδέλτιο, αφήνεις πρώτα τη θέση στη Βουλή.
Μία χειραψία με τον Φράγκο και ξανά τα σενάρια
Και αφού έμεινα Θεσσαλονίκη, κρατώ και τη θερμή χειραψία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Φραγκούλη Φράγκο.
Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΣ ακούγεται εδώ και καιρό για την Α΄ Θεσσαλονίκης, χωρίς ο ίδιος μέχρι στιγμής να δείχνει ότι καίγεται να γίνει υποψήφιος.
Η χθεσινή επαφή με τον πρωθυπουργό ήταν σύντομη. Αρκετή όμως για να ξαναρχίσουν τα σενάρια.
Αν σε ένα ψηφοδέλτιο όπου ήδη ετοιμάζεται να μπει ο Φλωρίδης προστεθεί και ένας πρώην αρχηγός ΓΕΣ με ισχυρή αναγνωρισιμότητα στον ευρύτερο δεξιό χώρο, ορισμένοι νυν βουλευτές θα αρχίσουν να νοσταλγούν την εποχή που το μοναδικό τους πρόβλημα ήταν ο διπλανός συνυποψήφιος.
Δεν γνωρίζω αν ο Φράγκος θα κατέβει.
Γνωρίζω όμως ότι κάθε φορά που συναντά τον Μητσοτάκη κάποιοι στην Α΄ Θεσσαλονίκης κοιτούν το κινητό τους λίγο πιο νευρικά.
Και μέχρι να κλείσει το ψηφοδέλτιο, μάλλον θα το κοιτάξουν αρκετές φορές ακόμη.