«Δύσκολη απόφαση η φυγή, αλλά είναι η μόνη λύση»

Στον απόηχο της δολοφονίας της Γεωργίας η ανάρτηση της Ιωάννας Κοσμοπούλου, πρώην αντιδημάρχου Κοινωνικής Πολιτικής.

«Δύσκολη απόφαση η φυγή, αλλά είναι η μόνη λύση»

Στον απόηχο της άγριας δολοφονίας της 41χρονης Γεωργίας που συγκλόνισε το πανελλήνιο έρχεται η ανάρτηση της Ιωάννας Κοσμοπούλου, της πρώην αντιδημάρχου Κοινωνικής Πολιτικής στον δήμο Θεσσαλονίκης.

Επί των ημερών της, κα Κοσμοπούλου έδωσε έμφαση στην «επικοινωνία» της δομής του ξενώνα κακοποιημένων γυναικών, προκειμένου ολοένα και περισσότερες γυναίκες που ενδεχομένως είναι σε δύσκολη θέση, να ενημερωθούν ότι υπάρχει και αυτή η εναλλακτική.

«Με τη δολοφονία της άτυχης Γεωργίας ξεκίνησε το γαϊτανάκι των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα το 2024. Το 2023 άφησε πίσω του 7 γυναικοκτονίες και η χώρα μας κατέχει μια θλιβερή πανευρωπαϊκή πρωτιά. Συγκεκριμένα, ανάμεσα σε 20 ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα παρουσίασε κατά τη διάρκεια της πανδημίας αύξηση γυναικοκτονιών κατά 187,5% μέσα σε μόλις έναν χρόνο. Από το 2020 μέχρι το 2021.

Οι περισσότεροι συγκλονιζόμαστε από αυτά τα νούμερα, αλλά μετά από λίγο τα ξεχνάμε, τα αισθανόμαστε και μακριά από μας, τα προσπερνάμε. Κι όμως δεν είναι καθόλου μακριά. Γιατί η γυναικοκτονία περνάει μέσα από την έμφυλη και την ενδοοικογενειακή βία, που δυστυχώς είναι συχνά πολύ κοντά μας», τονίζει η κα Κοσμοπούλου.

«Δυστυχώς με όλο αυτό το “σκηνικό” οι λύσεις φαντάζουν δύσκολες, έως ανύπαρκτες. Στην πραγματικότητα θεωρώ ότι τη λύση μπορεί να τη δώσει μόνο η ίδια η γυναίκα σπάζοντας τη σιωπή της. Η πολιτεία έχει κάνει βήματα δημιουργώντας κέντρα υποστήριξης και ξενώνες φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, που ποτέ δεν “γεμίζουν”. Κι όχι γιατί μειώνονται τα θύματα έμφυλης βίας, αλλά γιατί τα περιστατικά συνήθως δεν καταγγέλλονται. Έχω προσωπική άποψη από την εμπειρία μου ως Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής.

Ξέρω πόσο δύσκολη απόφαση είναι η φυγή, το σπάσιμο της σιωπής, η καταγγελία. Αλλά είναι η μόνη λύση. Και δεν μιλώ εκ του ασφαλούς και από απόσταση. Δεν χρειάζεται να επιστρατεύσω τη φαντασία μου, αρκεί να ανατρέξω στη μνήμη μου 10 χρόνια πριν…», επισημαίνει η κα Κοσμοπούλου.