Καμία συμπόνια για τους υπουργούς μας;

Τελικά μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα είχαν οι φωτογραφίες με τους κλαμένους υπουργούς γύρω από τον Μητσοτάκη.

Αντί να τους συμπονέσει ο κόσμος που τους είδε με σκυμμένα κεφάλια, περίλυπους, στεναχωρημένους και συγκινημένους που το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στη χώρα έγινε επί κυβέρνησης τους.

Αντί λοιπόν ο κόσμος να τους συμπαρασταθεί, από το μεσημέρι που κυκλοφόρησαν οι φωτογραφίες από τα πρακτορεία γίνεται ο κακός χαμός από αρνητικά σχόλια.

Άλλοι γράφουν για θέατρο, άλλοι για παράσταση, άλλοι για στημένη διαδικασία, άλλοι το ρίχνουν στις δημοσκοπήσεις, άλλοι στο ότι δεν θα γίνουν εκλογές τώρα. Άλλοι ειρωνεύονται, άλλοι χλευάζουν.

Ένας λόγος υποστηρικτικός δεν υπάρχει. Που να θεωρεί φυσιολογική αυτή την εικόνα. Και αυτό κάτι δείχνει.

Υγ. Νομίζω ότι ταιριάζει το άσμα στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο. “Την ώρα που ξεχείλισε ο πόνος Την ώρα που με πνίγει ο καημός Αυτήν την ώρα θέλω να ‘μαι μόνος Δεν θέλω την συμπόνια κανενός”