Agent Provocateur: Ο Λιβάνιος κοιτά την άνοιξη και στην Αμαλίας μετρούν ποιος γράφει στο γυαλί

Ο Λιβάνιος φαίνεται να κοιτάζει προς κάλπες την άνοιξη, ο Δένδιας συμφωνεί με την αυτοδυναμία αλλά όχι με κάθε αριθμό που ακούγεται, στη Θεσσαλονίκη αρχίζουν να περισσεύουν οι ενδιαφερόμενοι για το Επικρατείας και στην ΕΛ.Α.Σ. έχουν ήδη προχωρήσει: μετρούν ποιος αποδίδει καλύτερα στην τηλεόραση. Και μετά όλοι μαζί μάς εξηγούν ότι οι εκλογές είναι ακόμη μακριά.

Ο Λιβάνιος κοιτάζει προς την άνοιξη

Για τον Θοδωρή Λιβάνιο ακούω ότι η άνοιξη έχει αρχίσει να μοιάζει ολοένα και περισσότερο με εκλογική περίοδο.

Και επειδή μιλάμε για τον υπουργό Εσωτερικών, η εκτίμηση έχει λίγο μεγαλύτερο ενδιαφέρον από μια ακόμη κουβέντα σε κάποιο πολιτικό τραπέζι.

Το παράδοξο είναι ότι ο Λιβάνιος συγκαταλεγόταν σε εκείνους που δεν έβλεπαν με ενθουσιασμό το σενάριο πρόωρων εκλογών την προηγούμενη άνοιξη. Τώρα όμως η αίσθηση φαίνεται να αλλάζει και το παράθυρο Απριλίου-Μαΐου συζητείται όλο και περισσότερο.

Φυσικά, επισήμως η κυβέρνηση επιμένει στην εξάντληση της τετραετίας.

Επισήμως επίσης κανείς δεν ασχολείται με ψηφοδέλτια, κανείς δεν μετρά περιφέρειες και κανείς δεν οργανώνει συγκεντρώσεις.

Μετά ξυπνάμε.

Όταν ο άνθρωπος που θα έχει κεντρικό ρόλο στην οργάνωση των εκλογών αρχίζει να κοιτάζει ημερολόγιο, εγώ τουλάχιστον κρατώ την ημερομηνία.

Ο Δένδιας είπε «αυτοδυναμία». Το 25% ας το πει κάποιος άλλος

Ο Νίκος Δένδιας ρωτήθηκε για τον εκλογικό στόχο της Νέας Δημοκρατίας και έδωσε τη σωστή απάντηση: στόχος είναι η αυτοδυναμία.

Ωραία.

Μόνο που όταν η συζήτηση πήγε στον πήχη του 25% που έχει θέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η διατύπωση έγινε κάπως πιο προσεκτική.

Οι συνεργάτες του σπεύδουν να ξεκαθαρίσουν ότι ο υπουργός δεν πρόκειται να υπονομεύσει τον πρωθυπουργό.

Δεν είπε κανείς το αντίθετο.

Το ενδιαφέρον είναι ακριβώς ότι στη σημερινή Νέα Δημοκρατία αισθάνονται την ανάγκη να διευκρινίζουν κάτι τέτοιο.

Ο Δένδιας έχει καταφέρει το εξής αξιοσημείωτο: μπορεί να πει μια απολύτως θεσμική φράση και μέσα σε λίγες ώρες να αναλύεται όχι μόνο η φράση, αλλά και οι λέξεις που έλειπαν από αυτή.

Και όσο πλησιάζει η κάλπη, αυτό θα γίνεται συχνότερα.

Γιατί όταν όλοι συζητούν για την επόμενη ημέρα, ακόμη και η αποφυγή ενός αριθμού αποκτά πολιτικό βάρος.

Ο Δένδιας είπε «αυτοδυναμία».

Για το 25%, προφανώς, υπάρχουν και άλλοι διαθέσιμοι.

Στη Θεσσαλονίκη βρήκαμε περισσότερους για το Επικρατείας απ’ όσους χωράει το Επικρατείας

Η γαλάζια Θεσσαλονίκη αρχίζει να αποκτά ένα μικρό πρόβλημα πολυκοσμίας.

Ο Μαργαρίτης Σχοινάς εξακολουθεί να βρίσκεται στα σενάρια, ακόμη και για ρόλο εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ στην προεκλογική περίοδο, κάτι που φυσικά τροφοδοτεί και συζητήσεις για πιθανή θέση στο Επικρατείας.

Η Αφροδίτη Νέστορα επίσης δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί για την Α΄ Θεσσαλονίκης και, όσο η ανακοίνωση καθυστερεί, τόσο επιστρέφει η συζήτηση για άλλο δρόμο προς τη Βουλή.

Ο Νίκος Ταχιάος, αντίθετα, φαίνεται να παίρνει τον πιο παραδοσιακό δρόμο της κάλπης.

Προσθέστε σε αυτά τον Φλωρίδη, τον Φράγκο που εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις κάθε φορά που εμφανίζεται κοντά στον πρωθυπουργό και όλους τους ήδη εκλεγμένους που έχουν κάθε λόγο να παρακολουθούν τις εξελίξεις, και αντιλαμβάνεστε γιατί το ενδιαφέρον στην πόλη ανεβαίνει.

Το Μαξίμου, μαθαίνω, έχει εικόνα και για τη δραστηριότητα και για τη δημοσκοπική δυναμική πιθανών υποψηφίων.

Εδώ θα ήθελα απλώς να εκφράσω τη συμπάθειά μου στους νυν βουλευτές.

Κάποτε έπρεπε να προσέχουν ποιος συνυποψήφιος κάνει περισσότερες περιοδείες.

Τώρα πρέπει να παρακολουθούν ποιος μπαίνει στο ψηφοδέλτιο, ποιος δεν μπαίνει, ποιος μπορεί να πάει Επικρατείας και ποιος εμφανίζεται απλώς σε μια χειραψία που αρκεί για τρεις ημέρες σεναρίων.

Ο Μαρινάκης πήγε Θεσσαλονίκη και άκουσε πολλά καλά λόγια

Και μιας και είμαστε στη Θεσσαλονίκη, ο Παύλος Μαρινάκης πρέπει να έφυγε από την πόλη με αρκετά καλή διάθεση.

Ο Απόστολος Τζιτζικώστας τον χαρακτήρισε τον καλύτερο κυβερνητικό εκπρόσωπο, ενώ και ο Σάκης Μουμτζής ήταν ιδιαίτερα θερμός.

Μπορεί φυσικά να είναι απλώς φιλοφρονήσεις.

Στην πολιτική όμως υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με τις φιλοφρονήσεις όταν πλησιάζει η κάλπη: όλοι αρχίζουν να ψάχνουν τι σημαίνουν.

Ο Μαρινάκης έχει αποκτήσει πλέον διακριτό πολιτικό αποτύπωμα, εμφανίζεται πολύ, μιλά πολύ και έχει την καθημερινή τριβή που προσφέρει η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Και όταν ένας πολιτικός αρχίζει να ακούει δημοσίως τόσα καλά λόγια, κάποιοι συνάδελφοί του συνήθως αρχίζουν να ακούν λίγο πιο προσεκτικά.

Δεν λέω ότι υπάρχει κάτι περισσότερο.

Λέω ότι στην προεκλογική Νέα Δημοκρατία ακόμη και το «μπράβο» καταγράφεται.

Η Αχτσιόγλου πήγε σε κομματική συνέλευση και γνώρισε το κόμμα

Στην ΕΛ.Α.Σ. αρχίζουν τα πραγματικά ωραία.

Η Έφη Αχτσιόγλου έκανε μία από τις πρώτες εμφανίσεις της σε κομματική διαδικασία και, όπως μου μεταφέρουν, δεν βρήκε μπροστά της μόνο χαμόγελα και χειροκροτήματα.

Υπήρξαν αιχμές, υπήρξαν διαφορετικές φωνές και υπήρχαν στην αίθουσα πρόσωπα που έχουν τη δική τους άποψη για το ποιος πρέπει να έχει ρόλο, χώρο και επιρροή.

Καλωσήρθατε στο κόμμα.

Γιατί μέχρι να στηθεί ο νέος φορέας όλοι μπορούν να μιλούν για ενότητα, ανανέωση και καινούργια αρχή. Το δύσκολο ξεκινά όταν πρέπει να αποφασιστεί ποιος θα μιλά περισσότερο, ποιος θα εκπροσωπεί το κόμμα και ποιος θα κάθεται λίγο πιο κοντά στον αρχηγό.

Εκεί αρχίζει η κανονική πολιτική.

Η ΕΛ.Α.Σ. παρουσιάζεται ως νέο εγχείρημα, αλλά αποτελείται από ανθρώπους με παρελθόν, προσωπικές στρατηγικές και πολιτικές φιλοδοξίες. Δηλαδή από πολιτικούς.

Θα ήταν σχεδόν ανησυχητικό να μην εμφανιστούν γρήγορα οι πρώτες τριβές.

Το καινούργιο κόμμα, πάντως, δείχνει αξιοσημείωτη ταχύτητα.

Δεν έχει ακόμη προλάβει να παλιώσει και ήδη απέκτησε εσωκομματικά.

Στην Αμαλίας μετρούν ποιος γράφει καλύτερα στην τηλεόραση

Και αφού ξεκίνησαν τα εσωκομματικά, σειρά έχουν τα απολύτως απαραίτητα.

Οι μετρήσεις.

Στην ΕΛ.Α.Σ. φαίνεται ότι έχουν ήδη αρχίσει να εξετάζουν ποια στελέχη έχουν μεγαλύτερη τηλεοπτική αποδοχή. Σχετική έρευνα που κυκλοφορεί στο επιτελείο δείχνει τη Μαριζέτα Αντωνοπούλου ψηλά, ενώ θετικές εντυπώσεις αφήνουν και άλλα πρόσωπα. Ο Διονύσης Τεμπονέρας εμφανίζεται να ενισχύεται και στο επικοινωνιακό παζλ συζητείται και ο Κώστας Ζαχαριάδης.

Εδώ ο προβοκάτορας ομολογεί ότι συγκινήθηκε.

Νέο κόμμα, νέα αρχή, νέα πολιτική κουλτούρα και, φυσικά, παλιά καλή έρευνα για το ποιος γράφει στο γυαλί.

Γιατί μπορεί να αλλάζουν οι αρχηγοί, οι ονομασίες και τα λογότυπα, αλλά κάποιες παραδόσεις της ελληνικής πολιτικής είναι ισχυρότερες από τις ιδεολογικές μεταμορφώσεις.

Το κόμμα ακόμη στήνει οργανώσεις, μαζεύει στελέχη και συζητά ψηφοδέλτια, αλλά έχει ήδη αρχίσει να αναζητά τα τηλεοπτικά του πρόσωπα.

Αν συνεχίσουν με αυτόν τον ρυθμό, σε λίγο θα κάνουν και μέτρηση για το ποιος κερδίζει τα περισσότερα δευτερόλεπτα στα πάνελ.

Και όσο όλοι μάς εξηγούν ότι οι εκλογές βρίσκονται ακόμη μακριά, ο Λιβάνιος κοιτά το ημερολόγιο, οι υπουργοί διαλέγουν προσεκτικά τις λέξεις τους, οι υποψήφιοι μετρούν περιφέρειες και στην Αμαλίας μετρούν ήδη τηλεοπτική αποδοχή.

Ο προβοκάτορας κρατά μόνο μία απορία:

αν αυτό δεν είναι προεκλογική περίοδος, πώς ακριβώς θα μοιάζει όταν αρχίσει;