Agent Provocateur: Η μνήμη του ΠΑΣΟΚ, οι αγρότες που ανησυχούν και το καλώδιο των 25 εκατομμυρίων
Ο προβοκάτορας παρακολουθεί και κρατάει σημειώσεις
Στο ΠΑΣΟΚ αναζητούν τρόπο να υποδέχονται τους επιστρέφοντες χωρίς να ξεχνούν το παρελθόν τους, η Εξεταστική του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει απρόσμενες κοινοβουλευτικές συναινέσεις και στη ΝΔ παρακολουθούν με ανησυχία τη δυσαρέσκεια των αγροτών. Στο μεταξύ, οι δήμαρχοι βρήκαν τον δρόμο για το Μαξίμου, ο Σπανάκης υπόσχεται φθηνότερα Χριστούγεννα και στην Κύπρο προσπαθούν να εκταμιεύσουν 25 εκατομμύρια ευρώ. Ο προβοκάτορας παρακολουθεί και κρατάει σημειώσεις.
Η Κασιμάτη επέστρεψε, αλλά η Διαμαντοπούλου ζητάει εξηγήσεις
Δεν πρόλαβε να επιστρέψει η Νίνα Κασιμάτη στο ΠΑΣΟΚ και άρχισαν οι πρώτες δημόσιες επισημάνσεις από το εσωτερικό του κόμματος.
Η Άννα Διαμαντοπούλου, χωρίς να αμφισβητήσει την πολιτική της διεύρυνσης, έθεσε ένα μάλλον ενδιαφέρον ζήτημα. Όσοι επιστρέφουν, είπε, οφείλουν να εξηγήσουν γιατί έφυγαν, τι λάθη έκαναν και τι τους οδήγησε πίσω.
Εδώ ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να διαφωνήσω με τη λογική του ερωτήματος. Ιδίως όταν πρόκειται για μια πολιτική διαδρομή που περιλαμβάνει την αποχώρηση από το ΠΑΣΟΚ το 2010, τη θητεία στον ΣΥΡΙΖΑ και την επιστροφή δεκαέξι χρόνια αργότερα.
Η Κασιμάτη μίλησε για επιστροφή στις ρίζες της. Μόνο που στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν στελέχη που θυμούνται αρκετά καλά τι είχε προηγηθεί.
Ο Γιώργος Σακελλίων, από την Επιτροπή Διεύρυνσης, έθεσε και το ζήτημα του πολιτικού προσανατολισμού, υποστηρίζοντας ότι το στοίχημα βρίσκεται στην Κεντροδεξιά και όχι σε διαρκή ανοίγματα προς τα αριστερά.
Άρα έχουμε μια ενδιαφέρουσα κατάσταση. Η ηγεσία υποδέχεται, η Διαμαντοπούλου ζητάει εξηγήσεις και ορισμένα στελέχη αναρωτιούνται προς ποια κατεύθυνση ταξιδεύει το κόμμα.
Προσωπικά, θα πρότεινα να μη χαθεί πολύς χρόνος με τις αναμνήσεις. Σύντομα θα αρχίσει η συζήτηση για τα ψηφοδέλτια.
Και τότε θα διαπιστώσουμε πόσο ευχάριστη είναι η επιστροφή ενός παλιού συντρόφου όταν διεκδικεί την ίδια εκλόγιμη θέση.
Ο Σπίρτζης στην πρώτη σειρά και οι παλιές αγάπες
Μια που αναφέρθηκα στις επιστροφές, δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη την παρουσία του Χρήστου Σπίρτζη στην πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Χριστοδουλάκη.
Ο πρώην υπουργός κάθισε στην πρώτη σειρά, ανάμεσα σε πρόσωπα με μακρά διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ. Παρόντες ήταν ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και αρκετά ακόμη στελέχη της παράταξης.
Κανονικά, η παρουσία ενός πολιτικού σε βιβλιοπαρουσίαση δεν θα έπρεπε να αποτελεί είδηση.
Μόνο που ο Σπίρτζης έχει αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν ακολούθησε τον Αλέξη Τσίπρα στο νέο του εγχείρημα και διαθέτει πασοκικό παρελθόν.
Συνεπώς, η πρώτη σειρά αποκτά διαφορετική σημασία.
Δεν γνωρίζω αν ο Σπίρτζης εξετάζει πράγματι την επιστροφή του. Παρατηρώ, όμως, ότι η συγκυρία προσφέρεται για τέτοιες συζητήσεις, καθώς η Χαριλάου Τρικούπη έχει ανοίξει την πόρτα σε αρκετούς παλιούς γνωστούς.
Εδώ εντοπίζω μια μικρή ιδιομορφία της ελληνικής πολιτικής.
Όταν ένας πολιτικός αποχωρεί από ένα κόμμα, συχνά παρουσιάζεται ως άνθρωπος που έκανε οριστική ιδεολογική επιλογή. Όταν επιστρέφει, η ίδια διαδρομή περιγράφεται ως επανασύνδεση με τις ιστορικές του ρίζες.
Πολύ χρήσιμες αυτές οι ρίζες.
Ιδίως όταν επιτρέπουν στους πολιτικούς να αλλάζουν κλαδιά χωρίς να αλλάζουν οικογενειακό δέντρο.
Το ΠΑΣΟΚ ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και καταγγέλλει την κυβέρνηση Τσίπρα
Απολαυστική η κοινοβουλευτική συνεννόηση για την Εξεταστική Επιτροπή σχετικά με τα κόκκινα δάνεια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε την πρόταση, το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να τη στηρίξει και ταυτόχρονα υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση Τσίπρα φέρει σημαντικές ευθύνες για τη διαμόρφωση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου.
Με άλλα λόγια, συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει έρευνα, αλλά διαφωνούν για το ποιος πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρό της.
Και κάπου εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.
Η πρόταση καλύπτει την περίοδο από το 2015 μέχρι σήμερα. Επομένως, όποιος την υπερψηφίζει αποδέχεται τουλάχιστον τη δυνατότητα κοινοβουλευτικής διερεύνησης και των επιλογών της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ.
Η Χαριλάου Τρικούπη φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι η θετική της ψήφος δεν ισοδυναμεί με πολιτική προσέγγιση.
Λογικό. Διότι σε μια προεκλογική περίοδο, ακόμη και η ψήφος σε μια διαδικαστική πρόταση χρειάζεται αναλυτική εξήγηση για να μην παρεξηγηθεί.
Η Νέα Δημοκρατία, από την άλλη, εμφανίζεται να επιλέγει το «παρών», αποφεύγοντας να ταυτιστεί με το σκεπτικό της αντιπολίτευσης.
Έχουμε, λοιπόν, μια Εξεταστική για την οποία οι περισσότεροι συμφωνούν ότι πρέπει να συζητηθεί, αλλά ο καθένας έχει διαφορετική εξήγηση για το τι ακριβώς συζητάμε.
Αν συγκεντρωθούν οι απαιτούμενες ψήφοι, θα πρέπει κάποτε να αρχίσουν και οι εργασίες της.
Ελπίζω μέχρι τότε να έχουν συμφωνήσει τουλάχιστον ποιον θα καλέσουν πρώτο.
Στη Θεσσαλία μετρούν κινητοποιήσεις και στη ΝΔ ημερομηνίες
Μου έχουν τραβήξει την προσοχή οι αναφορές για την αυξανόμενη ανησυχία γαλάζιων βουλευτών στη Θεσσαλία και τη Βόρεια Ελλάδα.
Οι καθυστερήσεις στις αγροτικές πληρωμές, οι αντιδράσεις των παραγωγών και η προοπτική νέων κινητοποιήσεων δημιουργούν ένα πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζεται με κομματικές εγκυκλίους.
Σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, βουλευτές της ΝΔ εκφράζουν προβληματισμό για την κατάσταση στις αγροτικές περιφέρειες, ενώ η αναδιάρθρωση του συστήματος πληρωμών μετά τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ έχει συνοδευτεί από διαδοχικές αναβολές.
Και εδώ βρίσκεται η πολιτική δυσκολία.
Οι αγρότες ενδιαφέρονται πρωτίστως για το πότε θα πιστωθούν τα χρήματα που περιμένουν. Οι τοπικοί βουλευτές, αντιθέτως, πρέπει να εξηγήσουν τις καθυστερήσεις και να αντιμετωπίσουν τη δυσαρέσκεια.
Κατανοώ ότι μια διοικητική μεταρρύθμιση τέτοιου μεγέθους έχει δυσκολίες. Οι οποίες, βεβαίως, δεν εξαφανίζονται επειδή κάποιος τις εξηγεί.
Στη Θεσσαλία και στη Μακεδονία η συζήτηση έχει ήδη και εκλογική διάσταση, καθώς οι τοπικές μετρήσεις προκαλούν προβληματισμό σε κομματικά στελέχη.
Και όσο πλησιάζουν οι κάλπες, υποψιάζομαι ότι οι βουλευτές θα πολλαπλασιάσουν τις επισκέψεις τους στην ύπαιθρο.
Το πρόβλημα είναι ότι οι αγρότες γνωρίζουν πολύ καλά τη διαφορά ανάμεσα στην επίσκεψη ενός βουλευτή και στην εμφάνιση μιας πληρωμής στον τραπεζικό λογαριασμό.
Η πρώτη συνοδεύεται συνήθως από φωτογραφίες.
Η δεύτερη δεν χρειάζεται καμία.
Δεκατρία κυβερνητικά στελέχη στην Κύπρο και 25 εκατομμύρια καθ’ οδόν
Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στη Λευκωσία για την τέταρτη Διακυβερνητική Σύνοδο Ελλάδας και Κύπρου.
Η κυβερνητική αποστολή είναι πολυμελής, η ατζέντα εκτεταμένη και οι συζητήσεις καλύπτουν από την τεχνητή νοημοσύνη μέχρι την πολιτική προστασία.
Εμένα, πάντως, το ενδιαφέρον μου παραμένει στο καλώδιο.
Διότι λίγο πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη, ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία εκταμίευσης των 25 εκατομμυρίων ευρώ για τον Great Sea Interconnector.
Προσέξτε τη διατύπωση.
Έχει ξεκινήσει η διαδικασία.
Ούτε ότι ολοκληρώθηκε η πληρωμή ούτε ότι τα χρήματα βρίσκονται ήδη στη διάθεση του έργου.
Η διάκριση έχει σημασία, ιδίως όταν το συγκεκριμένο έργο βρίσκεται επί μήνες στο επίκεντρο συζητήσεων για τη χρηματοδότηση, τις υποχρεώσεις των εμπλεκόμενων πλευρών και τις γεωπολιτικές δυσκολίες.
Δεν υποτιμώ την πρόοδο. Η έναρξη των διαδικασιών αποτελεί συγκεκριμένη εξέλιξη.
Απλώς παρατηρώ ότι το καλώδιο έχει αποκτήσει μια παράξενη ιδιότητα. Κάθε φορά που ανακοινώνεται ένα νέο βήμα, χρειάζεται αμέσως διευκρίνιση για το πόσα ακόμη απομένουν.
Ελπίζω οι δύο κυβερνήσεις να καταφέρουν να περιορίσουν τις εκκρεμότητες.
Γιατί, με τους σημερινούς ρυθμούς, η ηλεκτρική διασύνδεση χρειάζεται σχεδόν τόση πολιτική ενέργεια όση υπόσχεται να μεταφέρει.
Επτά δήμαρχοι πήγαν στο Μαξίμου και βρήκαν τον συντελεστή τους
Επανέρχομαι στους συντελεστές δόμησης των βορείων προαστίων, επειδή η υπόθεση είχε μια εξέλιξη με ξεχωριστό πολιτικό ενδιαφέρον.
Επτά δήμαρχοι συναντήθηκαν με τον πρωθυπουργό και εξασφάλισαν τη διαβεβαίωση ότι οι Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης δεν θα προχωρήσουν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών αρχών.
Η συνάντηση έδωσε διέξοδο σε μια διαφωνία που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν η σύνθεση της σύσκεψης.
Πρωθυπουργός, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός, υφυπουργοί, κυβερνητικός εκπρόσωπος, γενικοί γραμματείς και επτά δήμαρχοι.
Για ένα πολεοδομικό ζήτημα χρειάστηκε σχεδόν μια μικρή κυβερνητική διάσκεψη.
Ασφαλώς, οι τοπικές κοινωνίες έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τις αντιρρήσεις τους και η κυβέρνηση οφείλει να τις ακούει. Ο πρωθυπουργός, άλλωστε, μπορεί να παρεμβαίνει όταν ένα θέμα αποκτά σοβαρές πολιτικές διαστάσεις.
Αλλά αναρωτιέμαι τι θα γίνει εάν ακολουθήσουν και άλλοι δήμοι με αντίστοιχα αιτήματα.
Θα οργανώνονται διαδοχικές συσκέψεις στο Μαξίμου για κάθε χωροταξική εκκρεμότητα;
Πάντως, οι επτά δήμαρχοι απέδειξαν ότι η συντονισμένη πίεση μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Και επειδή αρκετοί προέρχονται από τον χώρο της ΝΔ, η εξέλιξη έχει και εσωκομματικό ενδιαφέρον.
Τελικά, οι συντελεστές δόμησης παραμένουν πολεοδομική υπόθεση.
Αρκεί να μην ξεχάσουμε ότι υπάρχει και ο συντελεστής εκλογικής επιρροής.
Ο Σπανάκης υπόσχεται Χριστούγεννα με έκπτωση
Μαθαίνω ότι ο Βασίλης Σπανάκης έχει αναλάβει ιδιαίτερα δραστήριο ρόλο στο υπουργείο Ανάπτυξης.
Μετά τις επισκέψεις στις λαϊκές αγορές, ήρθε η ανακοίνωση του προγράμματος «Γιορτές για Όλους», με περισσότερα από 300 προϊόντα και εκπτώσεις έως 25% για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Δεν ξέρω αν το όνομα του προγράμματος επιλέχθηκε για να θυμίζει παλιότερες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, αλλά είναι βέβαιο ότι η ακρίβεια έχει αποκτήσει τη δική της εορταστική ατζέντα.
Ο νέος υφυπουργός δείχνει να προτιμά την άμεση επαφή με τους καταναλωτές. Στην πρώτη του επίσκεψη στη λαϊκή της Ηλιούπολης χρησιμοποίησε μάλιστα και το λογοπαίγνιο ότι λαϊκή χωρίς Σπανάκη δεν υπάρχει.
Η πολιτική επικοινωνία αγαπάει τέτοιες ατάκες.
Η οικονομική πραγματικότητα, όμως, επιμένει στους αριθμούς.
Στην πρόσφατη δημοσκόπηση της Opinion Poll, το 44,4% των ερωτηθέντων ανέφερε ως βασικό κριτήριο ψήφου την εγγύηση βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου. Ένα σαφές μήνυμα για τη σημασία που αποδίδουν οι πολίτες στην αγοραστική τους δύναμη.
Επομένως, ο Σπανάκης έχει μπροστά του μια δύσκολη αποστολή.
Να εξασφαλίσει ότι οι ανακοινώσεις για μειωμένες τιμές θα αποτυπωθούν και στις πραγματικές αγορές των νοικοκυριών.
Προσωπικά, θα περιμένω να δω το αποτέλεσμα τον Δεκέμβριο.
Διότι τα Χριστούγεννα μπορεί να είναι γιορτή για όλους, αλλά στο ταμείο εξακολουθεί να πληρώνει ο καθένας χωριστά.
Ο Τσίπρας επέστρεψε στην πορεία, αλλά η Αριστερά έχει πολλά μπλοκ
Κλείνω με την επέτειο του Πολυτεχνείου και την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης συμμετείχε στις εκδηλώσεις, χαιρέτησε φίλους και συνεργάτες και βρέθηκε στο μπλοκ του κόμματός του.
Στην ίδια πορεία συμμετείχαν επίσης εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, του ΠΑΣΟΚ και άλλων πολιτικών δυνάμεων.
Εδώ θα μου επιτρέψετε μια παρατήρηση.
Η επέτειος του Πολυτεχνείου αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρο τον δημοκρατικό κόσμο. Και ασφαλώς κάθε πολιτικός χώρος δικαιούται να τιμά την ιστορική της σημασία.
Από την άλλη, παρακολουθώντας τη σημερινή εικόνα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, διαπιστώνω ότι οι κοινές ιστορικές αναφορές συνυπάρχουν με αρκετά διαφορετικά κομματικά σχέδια.
Ο Τσίπρας επιχειρεί να οργανώσει τον δικό του πολιτικό χώρο, ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί νέο προσανατολισμό, η Νέα Αριστερά συζητά τις δυνατότητες συνεργασιών και το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει την αυτόνομη πορεία του.
Όλοι έχουν τις δικές τους προτεραιότητες.
Και κάπως έτσι, ενώ η επέτειος υπενθυμίζει τη δύναμη της συλλογικής δράσης, η σύγχρονη κομματική σκηνή προσφέρει ένα εντυπωσιακό πλήθος ξεχωριστών οργανώσεων.
Δεν θα επιχειρήσω να μετατρέψω μια ιστορική επέτειο σε κομματική αριθμητική. Μακριά από εμένα τέτοιες προθέσεις
Αλλά δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι αν κάποιος ήθελε σήμερα να οργανώσει ένα κοινό πολιτικό μπλοκ όλων αυτών των δυνάμεων, θα χρειαζόταν προηγουμένως αρκετές συνεδριάσεις, διαπραγματεύσεις και πιθανότατα κάποια επιτροπή συντονισμού.
Και πάλι δεν είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνούσαν για το ποιος θα κρατούσε το πανό.