Το… τρακτέρ του Flyover στο κέντρο της Θεσσαλονίκης

Την περασμένη Πέμπτη δεκάδες τρακτέρ μπήκαν στη Θεσσαλονίκη από τη δυτική είσοδο της πόλης και μέσω της λεωφόρου Νίκης, κατευθύνθηκαν στη νότια πύλη της ΔΕΘ, όπου και στάθμευσαν πάνω στο πλακόστρωτο.

Ήταν μια διαφορετική πορεία και συγκέντρωση διαμαρτυρίας, σε σύγκριση με αυτές που είχαμε συνηθίσει. Οι διοργανωτές, αγρότες και παραγωγοί από τη Μακεδονία, επέλεξαν αυτόν τον τρόπο για να τραβήξουν ακόμη περισσότερο τα βλέμματα (κυρίως τα κυβερνητικά) στα αιτήματά τους.

Με συνεχή κορναρίσματα και μια φασαρία εκκωφαντική, τρακτέρ και αγροτικά αυτοκίνητα επί ώρα περνούσαν από τη λεωφόρο Νίκης, διαταράσσοντας την καθημερινότητα της πόλης, εκείνο το πρωινό της Πέμπτης.

Οι προβλέψεις των δημοσιογράφων αλλά και των κατοίκων της Θεσσαλονίκης που όλες τις προηγούμενες μέρες μιλούσαν για κυκλοφοριακό έμφραγμα που επρόκειτο να δημιουργηθεί, έπεσαν έξω, όπως αποδείχτηκε.

Πρόσκαιρα βέβαια δημιουργήθηκε «ουρά» αυτοκινήτων που έφτανε μέχρι τα δικαστήρια, αλλά αυτό διήρκεσε μέχρι να ανέβουν στο πλακόστρωτο της ΔΕΘ τα τρακτέρ. Πέραν τούτου, ουδέν! Μία ώρα μετά, τα πάντα κινούνταν όπως πριν, με τις γνωστές καθυστερήσεις και την κίνηση λόγω Flyover κι όχι μόνο.

Η οργάνωση της Τροχαίας, που η παρουσία της επιτέλους έγινε αισθητή τους τελευταίους μήνες στην πόλη, ήταν υποδειγματική. Με ησυχία και χωρίς δημοσιότητα, οι άνθρωποι της Τροχαίας έκαναν τη δουλειά τους με σχέδιο και αποτελεσματικότητα. Οι συσκέψεις επί συσκέψεων (που συνήθως δεν καταλήγουν πουθενά…) αυτή τη φορά είχαν αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα ορατό, χειροπιαστό, που έκαναν τελικά διαχειρίσιμη αυτή την «διαφορετική», δύσκολη πορεία διαμαρτυρίας και διευκόλυναν την καθημερινότητά μας.

Είδαμε την διευθύντρια της Τροχαίας Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή Παπαγεωργοπούλου, εκεί στο πλακόστρωτο της ΔΕΘ, δίπλα από τα τρακτέρ, τους αγρότες, τον κόσμο, να δουλεύει. Ήταν εκεί, δίνοντας οδηγίες για το πώς και πού, ενώ και τις προηγούμενες μέρες οι δημοσιογράφοι μαθαίναμε ότι ήταν σε συνεχή συνεννόηση με τους διοργανωτές για να κάνει υποφερτή για την πόλη και τους κατοίκους της αυτή τη διαμαρτυρία.

«Είναι η ίδια ή ο οποιοσδήποτε άλλος άξιος συγχαρητηρίων επειδή απλώς κάνει τη δουλειά του;», θα με ρωτήσετε. Κι όμως, είναι.

Στη Θεσσαλονίκη, που εδώ και χρόνια «κυνηγάμε» το αυτονόητο, το λογικό, το αναμενόμενο, το να δουλέψει κάποιος για το κοινό καλό, οργανωμένα και μεθοδικά, δεν είναι σύνηθες. Πρόσφατο παράδειγμα, το Flyover (κι ας κάποιοι επιμένουν να πείσουν ότι όσοι διαμαρτυρόμαστε καθημερινά για την ταλαιπωρία και το μποτιλιάρισμα, είμαστε γκρινιάρηδες, γραφικοί, μπανάλ ή οτιδήποτε άλλο…).

Η έναρξη των εργασιών για το Flyover αναμενόταν τον Νοέμβριο. Το ξέραμε. Το ήξεραν. Κι όμως, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, κάπου εκεί στον Αύγουστο, μαζεύονταν οι αρμόδιοι φορείς στο Διοικητήριο να συσκεφτούν (νάτες πάλι οι συσκέψεις που λέγαμε) για να δουν πώς θα αντιμετωπιστούν, λέει, οι κυκλοφοριακές επιπτώσεις από τις εργασίες που θα διαρκέσουν για τέσσερα (;) χρόνια.

Δηλαδή, κάναμε συσκέψεις το καλοκαίρι για ένα έργο μακράς διάρκειας κατασκευής που θα ξεκινούσε τον Νοέμβριο, χωρίς να έχουμε έτοιμη προηγουμένως καμία μελέτη κυκλοφοριακών επιπτώσεων. Κι αγνοώντας όλες αυτές τις φωνές που έλεγαν «ναι στο έργο, αλλά καθυστερήστε λίγο να το ξεκινήσετε, να λειτουργήσει τουλάχιστον το Μετρό…».

Αλλά εδώ θα μου πείτε, ξεκινήσαμε ολόκληρο Μετρό σε μια πόλη που όπου κι αν σκάψεις έχει «αρχαία», με τη μέθοδο της… μελετοκατασκευής, ήταν με άλλα λόγια ανώριμο μελετητικά, δεν έπρεπε καν να έχει ξεκινήσει με αυτόν τον τρόπο…

Γκρινιάρηδες; Γραφικοί; Οπισθοδρομικοί; Μπορεί. Είναι όμως ώρα, όσοι αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης (εκτός από το να «μοιράζουν» χαρακτηρισμούς για αυτούς που διαμαρτύρονται) να… κάνουν αποτελεσματικά και τη δουλειά, προς όφελος όλων.

Γιατί μπορεί πράγματι να είναι σωστή η φράση που ακούσαμε από αρμόδιους ότι «χωρίς να σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν γίνεται», ωστόσο υπάρχει και η άλλη.

Αυτή που λέει: «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν, μαγειρεύουν».