Τι κερδίζει και τι χάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από τη διαγραφή Πολάκη

Ο Παύλος Πολάκης αποτελεί παρελθόν από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη νέα απρεπή συμπεριφορά του εντός Βουλής.

Δεν ήταν η πρώτη φορά, δεν ήταν και η χειρότερη στιγμή του όμως καθώς το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν σχετικά πολύ… light σε σύγκριση με όσα έχουν γίνει είτε τα χρόνια του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ είτε κυρίως από την εποχή του Covid και έπειτα.

Ο Σφακιανός βουλευτής ουκ ολίγες φορές έφερε σε δύσκολη θέση τόσο τους συναδέλφους τους όσο και τους δύο προέδρους του κόμματος Αλέξη Τσίπρα και Στέφανο Κασσελάκη. Ο πρώτος έφτασε μια ανάσα από το να τον διαγράψει από το κόμμα πριν τις εκλογές του 2023 αλλά έκανε πίσω λόγω της μεγάλης δυναμικής και επίδρασης που έχει ο Παύλος Πολάκης.

Και αυτό δεν αφορά μόνο το νομό που εκλέγεται βουλευτής αλλά απανταχού στην Επικράτεια. Ο «πολακισμός» έχει γίνει πλέον ιδεατό πολιτικό παράδειγμα για αρκετούς όχι μόνο εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι είναι το νο1 πολιτικό πρόσωπο για όλο το αντισυστημικό κοινό, ότι κι αν ψηφίζει.

Ο Παύλος Πολάκης σε αυτό το συγκεκριμένο κοινό έχει την φυσιογνωμία ενός καθαρού και έντιμου πολιτικού, που τα λέει όπως είναι, που δεν διστάζει να τα βάλει και με τους πιο ισχυρούς μιλώντας με ονόματα, επίθετα και ποσά. Μπροστά σε αυτά τα προτερήματα, η συμπεριφορά του για αυτούς είναι αμελητέο γεγονός, με μερικούς να την εκθειάζουν κιόλας. Είναι οι ίδιοι που ήθελαν να πέσουν «σφαλιάρες» τα χρόνια του αντιμνημονιακού αγώνα και ότι με τη βία θα «στρώσει» το πολιτικό σύστημα.

Και δεν είναι αμελητέο αυτό το κοινό καθώς εκτιμάται πλέον ότι περίπου το 30% ψηφίζει με αυτά τα κριτήρια, ποσοστό που διαχέεται σε αρκετά κόμματα από την άκρα δεξιά μέχρι και τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην σημερινή εποχή όπου οι ιδεολογίες είναι τριτο-τέταρτος παράγοντας για κάποιον ψηφοφόρο.

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, έτσι όπως έγινε η διαγραφή αλλά και η άμεση αποστροφή του Στέφανου Κασσελάκη ότι «ο Παύλος είναι ΣΥΡΙΖΑ» δείχνοντας ότι δεν θα τον διαγράψει από το κόμμα, δεν φαίνεται ότι θα καταγράψει μεγάλες άμεσες απώλειες. Αυτό είναι και το μοναδικό του κέρδος. Ότι δεν θα χάσει.  Σίγουρα θα πάθει μεγάλη ζημία από τις επιθέσεις που δέχεται η κ. Λινού και η νέα εσωστρέφεια όπου όσοι ζητούσαν πειθαρχικά μέτρα εδώ και καιρό κατά του Πολάκη θα βρεθούν στο στόχαστρο των «μουτζαχεντίν» οπαδών του. Αυτός ο νέος κύκλος εσωστρέφειας μόνο καλό δεν μπορεί να κάνει σε ένα κόμμα που δίνει την εικόνα διάλυσης μέρα με τη μέρα, διάλυσης πολιτικής και οικονομικής.

Σημαντικό ορόσημο των επόμενων μηνών είναι τί θα γίνει στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Ως μέλος του κόμματος ο Παύλος Πολάκης θα δώσει το παρών στο κρίσιμο συνέδριο για την επόμενη μέρα. Θα αποθεωθεί από τους συνέδρους; Θα χαράξει δική του γραμμή απέναντι στις επιταγές Κασσελάκη που θέλει να το αλλάξει συθέμελα;

Πάντως όσοι τον γνωρίζουν και τον έχουν μελετήσει αρκετά εκτιμούν ότι είναι λιγοστές οι πιθανότητες να δημιουργήσει δικό του κόμμα. Αυτό το ενδεχόμενο θα πλήγωνε βαθύτατα τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς ένα μεγάλο κοινό θα τον ακολουθούσε με αποτέλεσμα τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να έπεφταν κατά πολύ.

Μια οριστική του διαγραφή από το κόμμα θα έστρεφε τον ΣΥΡΙΖΑ προς το μετριοπαθές κοινό, που παραμένει στην Ελλάδα πλειοψηφικό. Και κυρίως στον χώρο του Κέντρου. Το κοινό που όταν δεν υπάρχουν διλήμματα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», «Μένουμε Ευρώπη-Όχι στον εκβιασμό» είναι αυτό που εκλέγει κυβερνήσεις. Και ο Παύλος Πολάκης είναι ένα αγκάθι για μια συνεργασία με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς.

Κανένας πάντως δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα εξελιχθεί η σχέση του Παύλου Πολάκη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κρητικός πολιτικός έχει αποδείξει ότι όταν θέλει μπορεί να μπει σε «αναστολή λειτουργίας» για να πέσουν οι τόνοι και να επιτύχει τους σκοπούς του. Μπορεί όμως και να λειτουργήσει σαν ταύρος εν υαλοπωλείο και να γκρεμίσει οποιαδήποτε γέφυρα έχει χτίσει από χθες το βράδυ ο Στέφανος Κασσελάκης.