Τελικά, πότε πρέπει να «χτυπάει» το 112;

Μια ακόμη έντονη νεροποντή αναστάτωσε το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης τη Θεσσαλονίκη.

Η χαλαζόπτωση που έπληξε την περιοχή του κέντρου της πόλης ήταν από μόνη της εντυπωσιακή και αποτυπώθηκε σε πλήθος φωτογραφικών ενσταντανέ και βίντεο που αναρτήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Όσο για τα προβλήματα, αυτά καταγράφηκαν και πάλι στα γνωστά σημεία στις κατηφορικές οδούς αλλά και στο παραλιακό μέτωπο, με μαγαζάτορες να πολεμούν με σκούπες ενάντια στα απόνερα και καπάκια φρεατίων να φεύγουν απ’ τη θέση τους, λόγω του μεγάλου όγκου βροχής.

Έπρεπε να χτυπήσει το 112 στα κινητά των κατοίκων της περιοχής σε αυτή την περίπτωση; Πρέπει να χτυπά το 112 προειδοποιώντας τους κατοίκους ενόψει μιας έντονης νεροποντής; Αν καλώς δεν χτύπησε, τότε γιατί χτύπησε την προηγούμενη φορά, στις 19 Απριλίου, όταν δεν έπεσε σταγόνα βροχής στην πόλη; Τελικά, πότε πρέπει να χτυπάει το 112;

Δυστυχώς, η αλόγιστη ή η καθόλου χρήση ενός μέτρου που υποτίθεται πως πρέπει να κινητοποιεί τους κατοίκους υπό το φόβο μιας φυσικής καταστροφής φέρνει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: τελικά, δεν κινητοποιεί κανέναν!

Όταν στη συνείδηση των κατοίκων καταγράφεται ως ένα προειδοποιητικό που χτυπά συχνά, και πολλές φορές χωρίς λόγο, τότε σίγουρα το προειδοποιητικό αυτό έχει χάσει πια το νόημά του.

Είναι σαν την ιστορία με τον ψεύτη βοσκό και τους λύκους, που κανείς πια δεν τον πιστεύει όταν έχει πραγματική ανάγκη.