Πέντε σημάδια που δείχνουν ότι ένα έργο τέχνης μπορεί να είναι πλαστό
Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Κώστας Παρχαρίδης, Γκαλερίστας, Costas Parcharidis-Chalkos Art Gallery
Η αγορά τέχνης είναι ένας χώρος γεμάτος έμπνευση και συγκίνηση — αλλά και ευθύνη. Όσο αυξάνεται το ενδιαφέρον για την απόκτηση έργων, τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος των πλαστών. Οι τιμές ανεβαίνουν, η ζήτηση εντείνεται και, αναπόφευκτα, εμφανίζονται και εκείνοι που αναζητούν τον εύκολο δρόμο πλουτισμού.
Υπάρχουν όμως κάποια ξεκάθαρα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοεί κανείς.
Έλλειψη προέλευσης
Κάθε έργο έχει μια διαδρομή. Αν δεν υπάρχει σαφής ιστορία — ποιος το κατείχε, πότε αποκτήθηκε, σε ποιες συλλογές πέρασε, σε ποιους καταλόγους εκθέσεων περιλαμβάνεται — τότε το ρίσκο αυξάνεται σημαντικά. Η απουσία τεκμηρίωσης δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι σοβαρό καμπανάκι.
Υπογραφή που “δεν σε πείθει”
Η υπογραφή είναι συχνά το πρώτο που επιχειρεί να μιμηθεί ένας πλαστογράφος — και συχνά το πρώτο που τον προδίδει. Λάθος θέση, ασυνέπεια, διαφορετική ένταση στη γραφή. Αν κάτι δεν “κάθεται καλά” στο μάτι, συνήθως υπάρχει λόγος.
Ασυνέπεια στο ίδιο το έργο (ύφος, ποιότητα, “ενέργεια”)
Κάθε καλλιτέχνης έχει μια εσωτερική συνοχή — στο σχέδιο, στο χρώμα, στη χειρονομία. Ακόμη και όταν εξελίσσεται, υπάρχει μια “γραμμή” που τον διατρέχει. Τα πλαστά συχνά μοιάζουν επιφανειακά σωστά, αλλά δεν αντέχουν στο δεύτερο βλέμμα. Κάτι δεν δένει: η ποιότητα πέφτει σε σημεία, η σύνθεση μοιάζει αμήχανη ή η χειρονομία φαίνεται μιμητική αντί για αυθεντική. Δεν είναι πάντα εύκολο να το εξηγήσεις με λόγια — αλλά το μάτι εκπαιδεύεται. Και όταν κάτι δεν σε πείθει, συνήθως υπάρχει λόγος.
Τιμή που μοιάζει ευκαιρία
Η αγορά τέχνης δεν λειτουργεί με λογική τεραστίων εκπτώσεων. Ένα σημαντικό έργο σε “ευκαιριακή” τιμή, χωρίς σαφή αιτιολόγηση ή με πρόχειρες δικαιολογίες για ασθένεια ή οικονομική κατάρρευση του συλλέκτη, πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρή επιφύλαξη. Το “πολύ καλό για να είναι αληθινό” σπάνια είναι.
Απουσία αξιόπιστου πλαισίου
Όταν λείπει η γκαλερί, η πιστοποίηση, ο ειδικός — αυξάνεται ο κίνδυνος. Οι σοβαρές συναλλαγές έχουν δομή. Οι “ευκαιρίες” χωρίς πλαίσιο είναι συνήθως το πεδίο των προβλημάτων.
Η τέχνη είναι επένδυση — οικονομική, αλλά και βαθιά προσωπική. Και όπως κάθε επένδυση, απαιτεί γνώση, υπομονή και σωστές επιλογές. Αν θέλετε να κοιμάστε ήσυχοι, υπάρχει και ένας απλός κανόνας: προτιμήστε έργα ζώντων καλλιτεχνών, με παρουσία, διαδρομή, αλλά και γκαλερί που τους εκπροσωπεί και τους παρουσιάζει με εκθέσεις συστηματικά.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν αγοράζετε απλώς ένα έργο. Αγοράζετε μια σχέση — και αυτή δεν πλαστογραφείται.