Γιατί οι «ώριμοι» συλλέκτες αποφεύγουν να αγοράζουν μόδα

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Κώστας Παρχαρίδης, Γκαλερίστας, Costas Parcharidis-Chalkos Art Gallery

Στην εποχή της εικόνας, που προηγείται της ουσίας, η αγορά της τέχνης επηρεάζεται ολοένα και περισσότερο από τη δυναμική των social media και η έννοια του συλλέκτη πολλές φορές συγχέεται με αυτήν του καταναλωτή.

Οι «αισθητικές συνταγές» αλλάζουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, τα boom είναι πιο συχνά από ποτέ και τα ονόματα των δημιουργών συνεχώς ανακυκλώνονται. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι τάσεις παράγουν θόρυβο και όχι κατ’ ανάγκη αξία. Και γι’ αυτό ακριβώς, οι ώριμοι συλλέκτες επιλέγουν συνειδητά να κρατούν απόσταση.

Ο ώριμος συλλέκτης δεν κυνηγά τη στιγμή. Επενδύει στη διάρκεια. Κοιτάζει το έργο πέρα από την πρώτη εντύπωση και πέρα από τον «θόρυβο» της εποχής. Τον ενδιαφέρει αν ο καλλιτέχνης έχει συνέπεια και εξελικτική πορεία, ποια γκαλερί τον προτείνει και αν συνομιλεί ουσιαστικά με τον θεατή χωρίς να τον υποτιμά. Δεν τον αφορά αν «παίζει» ως όνομα σήμερα· τον αφορά αν θα στέκεται και θα υπάρχει αύριο.

Οι τάσεις της μόδας, από τη φύση τους, λειτουργούν γρήγορα και επιφανειακά. Ευημερούν από την υπερέκθεση και την επανάληψη. Στην τέχνη αυτό συχνά μεταφράζεται σε έργα ευχάριστα, άμεσα αναγνωρίσιμα, εύκολα καταναλώσιμα. Όμως η τέχνη που αντέχει στον χρόνο σπάνια είναι εύκολη. Ζητά προσοχή, ζητά σκέψη, ζητά εμπλοκή. Δημιουργεί ερωτήματα αντί για βεβαιότητες. Και αυτή ακριβώς την απαίτηση ο ώριμος συλλέκτης την αναζητά.

Οι συλλέκτες που χτίζουν πραγματικές συλλογές δεν λειτουργούν μόνοι τους. Εμπιστεύονται το βλέμμα τους, αλλά και τους ανθρώπους που τους συνοδεύουν: γκαλερίστες, επιμελητές, καλλιτέχνες. Συζητούν, αμφισβητούν, επιστρέφουν. Η συλλογή τους δεν είναι μια σειρά από « λαμπερά χτυπήματα», αλλά ένα αφήγημα που εξελίσσεται με τον χρόνο και αντικατοπτρίζει μια στάση απέναντι στην τέχνη, αλλά και στον ίδιο τον κόσμο.

Στο τέλος, η διαφορά ανάμεσα στην εφήμερη τάση και την ουσία δεν είναι οικονομική. Είναι βαθιά πολιτισμική. Ο ώριμος συλλέκτης δεν προσπαθεί να προλάβει το επόμενο κύμα.

Επιλέγει να χτίσει γέφυρες με το μέλλον και επενδύει γνωρίζοντας πως η πραγματική αξία της τέχνης αποκαλύπτεται πάντα αργά και μόνο σε όσους έχουν την υπομονή και το θάρρος να την περιμένουν.