Γιατί οι νέοι επιχειρηματίες αγοράζουν κρασί, ρολόγια και αυτοκίνητα, αλλά όχι τέχνη;

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Κώστας Παρχαρίδης, Γκαλερίστας, Costas Parcharidis-Chalkos Art Gallery

Γιατί οι νέοι επιχειρηματίες αγοράζουν κρασί, ρολόγια και αυτοκίνητα, αλλά όχι τέχνη;
Unsplash

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Κώστας Παρχαρίδης, Γκαλερίστας, Costas Parcharidis-Chalkos Art Gallery

Παρατηρώ τα τελευταία χρόνια μια ενδιαφέρουσα αντίφαση. Πολλοί νέοι επιχειρηματίες δεν διστάζουν να επενδύσουν σημαντικά ποσά σε ένα καλό ρολόι, ένα ακριβό και συλλεκτικό κρασί ή απόσταγμα, ένα πολυτελές αυτοκίνητο, σε ένα εντυπωσιακό ταξίδι ή ένα δείπνο σε βραβευμένο εστιατόριο. Όλες αυτές οι επιλογές είναι απολύτως θεμιτές. Αναρωτιέμαι όμως γιατί η αγορά ενός έργου τέχνης εξακολουθεί να βρίσκεται τόσο χαμηλά στις προτεραιότητές τους.

Δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι οικονομικό. Είναι κυρίως πολιτισμικό.

Στην Ελλάδα μάθαμε να αντιμετωπίζουμε την τέχνη ως κάτι που ανήκει στα μουσεία, στις εκθέσεις ή στους «ειδικούς». Δεν τη θεωρήσαμε ποτέ μέρος της καθημερινής μας ζωής, ούτε στοιχείο που εκφράζει την προσωπικότητα και τις αξίες μας. Αντίθετα, ένα ακριβό αυτοκίνητο ή ένα επώνυμο ρολόι αποτελούν άμεσα αναγνωρίσιμα σύμβολα επιτυχίας. Η τέχνη λειτουργεί διαφορετικά. Δεν φωνάζει. Ζητά χρόνο, διάλογο και προσωπική σχέση.

Κι όμως, ένα έργο τέχνης λέει πολύ περισσότερα για τον άνθρωπο που το επιλέγει από οποιοδήποτε αντικείμενο πολυτελείας. Δεν αποτυπώνει μόνο την οικονομική του δυνατότητα, αλλά κυρίως την αισθητική του καλλιέργεια, την περιέργειά του και την επιθυμία του να ζει καθημερινά με κάτι που τον εμπνέει.

Θεωρώ ότι η νέα γενιά επιχειρηματιών έχει μια μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει αυτή τη νοοτροπία. Όχι αγοράζοντας τέχνη μόνο ως επένδυση ή ως μέσο κοινωνικής προβολής, αλλά ως συνειδητή επιλογή πολιτισμού. Οι επιχειρήσεις που ενσωματώνουν την τέχνη στους χώρους τους αποκτούν ταυτότητα, δημιουργούν καλύτερο περιβάλλον για τους ανθρώπους τους και εκπέμπουν ένα διαφορετικό μήνυμα προς τους συνεργάτες και τους πελάτες τους.

Η αγορά τέχνης δεν χρειάζεται ανθρώπους που απλώς μπορούν να αγοράσουν. Χρειάζεται ανθρώπους που επιλέγουν να ζουν με την τέχνη. Και ίσως η πραγματική πολυτέλεια της εποχής μας να μην είναι ό,τι κοστίζει περισσότερο, αλλά ό,τι μας κάνει να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε και να εξελισσόμαστε. Γιατί η επιτυχία δεν αποτυπώνεται μόνο σε όσα αποκτούμε, αλλά και σε όσα επιλέγουμε να μας συνοδεύουν στη ζωή μας.