Air Condition με χρονόμετρο και διακοπές με το… κιάλι
Το καλοκαίρι και οι διακοπές όπως τις ζήσαμε με τους γονείς μας έχουν πια τελειώσει. Γράφει η Βιβή Κοτσαπουϊκίδου
Την ώρα που διαβάζετε αυτό το κείμενο, εγώ είμαι ήδη σε άδεια και ελπίζω σε κάποια παραλία, έστω και για λίγες ώρες…
Ως μικρό παιδί, οι διακοπές για μένα ήταν μεγάλη υπόθεση και χωριζόταν σε δυο μέρη. Το πρώτο ήταν αυτό της Καλλικράτειας με τον παππού και τη γιαγιά ή με τα ξαδέρφια μου στον Ρακοπόταμο, στη Λάρισα. Το δεύτερο ήταν οι διακοπές με τη μαμά και τον μπαμπά. Διακοπές ορίτζιναλ όμως, δέκα μέρες, κάθε χρόνο σε άλλο μέρος, χωρίς να αγχωνόμαστε για το τι θα φάμε όταν γυρίσουμε. Όλες μου οι καλοκαιρινές αναμνήσεις, ήταν αυτές οι δυο «φάσεις».
Στο σήμερα, η έννοια των διακοπών είναι τελείως διαφορετική, για να μην πω σχεδόν ανύπαρκτη τόσο για μένα, όσο και για τους περισσότερους εργαζόμενους εκεί έξω. Δε το λέω εγώ, το λένε οι αριθμοί άλλωστε!
Φέτος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά κάποιες μέρες της άδειας μου ή οι διαφορετικές πλέον διακοπές μου, θα γίνουν σε μια χώρα του εξωτερικού και όχι σε κάποιο ελληνικό νησί, ξεκάθαρα για οικονομικούς λόγους. Η μεταφορά μου, με αεροπλάνο και η διαμονή μου χαρακτηριστικά, κόστισαν όσο μόνο η μεταφορά μου προς κάποιο ελληνικό νησί με τις τρελές, ας το παραδεχτούμε, τιμές του 2024.
Συνομιλώ το τελευταίο διάστημα με αρκετούς ανθρώπους του τουρισμού (δημοσιογραφικό κλισε αλερτ), αλλά και φίλους που τόλμησαν να αναζητήσουν εισιτήρια και διαμονή για κάποιο νησί και διαπίστωσα επισήμως ότι το καλοκαίρι και οι διακοπές όπως τις ζήσαμε με τους γονείς μας έχουν πια τελειώσει. Λιγότερες μέρες, φθηνότεροι προορισμοί, εξωτερικό αντί εσωτερικού και διαφορετικοί μήνες, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που αλλάζουν.
Ακόμα και οι ημερήσιες στη θάλασσα τείνουν να γίνουν απαγορευτικές. Λίγο οι βενζίνες, λίγο το Flyover, λίγο οι ελεύθερες παραλίες που τις βρίσκουμε με δυσκολία ή τα beach bars με φυσιολογικές τιμές που σπανίζουν, κοντεύουμε να αποχαιρετήσουμε και αυτό το αγαθό, που όσο να πεις υπάρχει σε μεγάλη ποσότητα στη χώρα μας.
Όλα αυτά την ίδια ώρα συζητάμε σε γραφεία και καφέδες (στο 24%) πόσες ώρες αναμμένου Air Condition είναι αρκετές για να δροσίσουν μεν το χώρο μας, αλλά και να μη χρειαστεί να δώσουμε ένα «νεφρό» στους λογαριασμούς. Δε βαριέστε, καλές και οι βεντάλιες…