Entry-level θέσεις εργασίας: Ποιοι κλάδοι… ανοίγουν την πόρτα στους νέους

Μια περισσότερο σύνθετη εικόνα για την ελληνική αγορά εργασίας αποτυπώνεται στα ευρήματα της Έρευνας Προοπτικών Απασχόλησης της ManpowerGroup για το 4ο τρίμηνο του 2026. Οι εργοδότες εμφανίζονται περισσότερο πρόθυμοι να εντάξουν στο δυναμικό τους εργαζομένους που βρίσκονται στην αφετηρία της σταδιοδρομίας τους, ωστόσο συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια ως προς την ταχύτητα πλήρωσης των ανοικτών θέσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 42% των εργοδοτών στην Ελλάδα δηλώνει ότι οι προσλήψεις εργαζομένων που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην αγορά εργασίας έχουν αυξηθεί σε σύγκριση με το 2025, ενώ το 36% δεν καταγράφει μεταβολή. Στον αντίποδα, το 22% αναφέρει κάμψη στις προσλήψεις entry-level προσωπικού. Σε διεθνές επίπεδο, το 45% των εργοδοτών διευρύνει τις προσλήψεις εργαζομένων στην αρχή της καριέρας τους, έναντι 20% που τις περιορίζει.

Τα αποτελέσματα της παρούσας ανάλυσης προέρχονται από επιπρόσθετες ερωτήσεις που τέθηκαν σε εργοδότες στο πλαίσιο της Έρευνας Προοπτικών Απασχόλησης του ομίλου ManpowerGroup για το 4ο τρίμηνο του 2026. Η έρευνα διεξήχθη από την 1η Ιουλίου έως τις 31 Ιουλίου 2026 σε 39.878 εργοδότες σε 42 χώρες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων 528 εργοδοτών στην Ελλάδα.

Τα ποσοστά των entry-level προσλήψεων ανά κλάδο

Την ισχυρότερη δυναμική παρουσιάζει ο τομέας Χρηματοοικονομικά & Ασφάλειες, όπου το 58% των εργοδοτών αναφέρει αύξηση στις προσλήψεις εργαζομένων που βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους. Ένα επιπλέον 33% δηλώνει ότι οι σχετικές προσλήψεις δεν έχουν επηρεαστεί, ενώ μόλις το 8% σημειώνει μείωση.

Ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά αύξησης παρατηρούνται στις Υπηρεσίες (Επαγγελματικές, Επιστημονικές & Τεχνικές) και στην Τεχνολογία, τα Μέσα και τις Τηλεπικοινωνίες, με το 46% των εργοδοτών και στους δύο κλάδους να δηλώνει ενίσχυση των προσλήψεων για εργαζομένους στην αρχή της σταδιοδρομίας τους. Το 34% δεν διαπιστώνει μεταβολή και το 18% αναφέρει μείωση. Στον κλάδο Τεχνολογίας, Μέσων και Τηλεπικοινωνιών, το 46% των εργοδοτών δηλώνει ότι έχει αυξήσει τις προσλήψεις entry-level, το 31% δεν καταγράφει μεταβολή και το 23% σημειώνει κάμψη.

Στον Δημόσιο Τομέα, την Υγεία & τις Κοινωνικές Υπηρεσίες, το 45% των εργοδοτών αναφέρει αύξηση, το 33% καμία μεταβολή και το 22% μείωση. Σε παρόμοια επίπεδα κινείται και η Βιομηχανία, όπου το 45% καταγράφει αύξηση, το 32% εμφανίζει αμετάβλητη εικόνα και το 23% μείωση.

Πιο ισορροπημένη είναι η εικόνα στις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας & τους Φυσικούς Πόρους, όπου το 37% των εργοδοτών αναφέρει αυξημένες προσλήψεις, το 30% καμία μεταβολή και το 33% μειωμένες προσλήψεις. Στο Εμπόριο & τα Logistics, το 37% σημειώνει αύξηση των entry-level προσλήψεων, ενώ το 43% δεν διαπιστώνει επίπτωση. Μόλις το 20% αναφέρει υποχώρηση.

Ακόμη μεγαλύτερη σταθερότητα εμφανίζουν οι Κατασκευές & τα Ακίνητα: Το 37% των εργοδοτών αυξάνει τις προσλήψεις στην αρχή της σταδιοδρομίας, το 48% αναφέρει ότι δεν υφίσταται επίπτωση και το 15% ότι οι προσλήψεις έχουν σημειώσει κάμψη.

Στον Τουρισμό, τα Ξενοδοχεία & την Εστίαση καταγράφεται η χαμηλότερη αναλογία εργοδοτών που αυξάνουν τις entry-level προσλήψεων, στο 29%. Την ίδια στιγμή, το 34% αναφέρει ότι δεν έχει σημειωθεί μεταβολή και ένα επιπλέον 34% ότι οι προσλήψεις έχουν μειωθεί.

Τι βρίσκεται πίσω από τη μείωση των entry-level προσλήψεων

Σύμφωνα με τους Έλληνες εργοδότες, ο κύριος λόγος είναι η ανάγκη πρόσληψης πιο έμπειρου προσωπικού, το οποίο μπορεί να αποδώσει άμεσα, εν μέσω των διατηρούμενων πιέσεων κόστους. Ακολουθεί η ελλιπής διαθεσιμότητα υποψηφίων με την απαιτούμενη εργασιακή εμπειρία, ενώ στην τρίτη θέση βρίσκεται η συνολικότερη συγκράτηση των προσλήψεων, που επηρεάζει αναλογικά και τις entry-level θέσεις. Σημαντικοί παράγοντες αποτελούν επίσης η αναντιστοιχία μεταξύ των προσδοκιών των υποψηφίων και των απαιτήσεων των θέσεων, η έλλειψη ήπιων δεξιοτήτων (soft skills), όπως η επικοινωνία και η επίλυση προβλημάτων, καθώς και η έλλειψη τεχνικών δεξιοτήτων. Την κατάταξη συμπληρώνουν το «πάγωμα» των προσλήψεων σε συγκεκριμένες χώρες ή περιοχές και, μόλις στην όγδοη θέση, ο περιορισμός των entry-level θέσεων και καθηκόντων λόγω της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης.

Παγκοσμίως, ο πρώτος λόγος περιορισμού είναι η συνολική κάμψη των προσλήψεων και ακολουθούν οι πιέσεις κόστους και η έλλειψη εμπειρίας, ενώ η αυτοματοποίηση μέσω AI κατατάσσεται μόλις τέταρτη. Παράλληλα, μόνο το 28% καλύπτει τις θέσεις ταχύτερα από πέρυσι, έναντι 29% που χρειάζεται περισσότερο χρόνο. Η έλλειψη υποψηφίων με τις απαιτούμενες δεξιότητες παραμένει το βασικό εμπόδιο, ενώ η στοχευμένη αναζήτηση και οι ταχύτερες εσωτερικές εγκρίσεις συμβάλλουν στην επιτάχυνση των διαδικασιών.

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει φέρει ακόμα ταχύτερη κάλυψη των ανοιχτών θέσεων

Τα πρόσθετα ευρήματα αναδεικνύουν επίσης μια δεύτερη σημαντική πρόκληση για την ελληνική αγορά εργασίας: Παρά την πρόοδο που προσφέρει η τεχνητή νοημοσύνη και η αυξανόμενη χρήση νέων εργαλείων στις διαδικασίες ανθρώπινου δυναμικού, οι εργοδότες εξακολουθούν να δυσκολεύονται να περιορίσουν τον χρόνο που απαιτείται για την πλήρωση των ανοικτών θέσεων. Σε σύγκριση με έναν χρόνο νωρίτερα, μόλις το 20% των εργοδοτών στην Ελλάδα δηλώνει ότι οι κενές θέσεις καλύπτονται πλέον ταχύτερα. Αντίθετα, σχεδόν οι μισοί (46%), αναφέρουν ότι ο μέσος χρόνος κάλυψης των θέσεων παραμένει ουσιαστικά ο ίδιος.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι το 32% δηλώνει πως οι θέσεις καλύπτονται πιο αργά από ό,τι πριν από έναν χρόνο. Μόλις το 1% δηλώνει αβεβαιότητα.

Τι επιταχύνει και τι επιβραδύνει τις προσλήψεις

Η ταχύτητα κάλυψης των κενών θέσεων εργασίας επηρεάζεται από ένα σύνολο παραγόντων που συνδέονται τόσο με την αποτελεσματικότητα των εσωτερικών διαδικασιών όσο και με τη διαθεσιμότητα του κατάλληλου ταλέντου στην αγορά.

Από τη μία πλευρά, οι εργοδότες που καταφέρνουν να προσλαμβάνουν με την ίδια ή και μεγαλύτερη ταχύτητα συγκριτικά με έναν χρόνο πριν αποδίδουν την επιτυχία τους κυρίως στη στενότερη συνεργασία μεταξύ των τμημάτων Ανθρώπινου Δυναμικού και των υπευθύνων προσλήψεων. Παράλληλα, η πιο στοχευμένη αναζήτηση υποψηφίων συμβάλλει σημαντικά στη μείωση του χρόνου κάλυψης θέσεων, καθώς οι οργανισμοί μετατοπίζονται από τη μαζική συλλογή βιογραφικών σε πιο ακριβείς στρατηγικές εντοπισμού ταλέντου. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης οι ταχύτερες διαδικασίες εσωτερικής έγκρισης και λήψης αποφάσεων, καθώς και η αποτελεσματικότερη αξιολόγηση των αιτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού βιογραφικών που έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Την πρώτη πεντάδα των παραγόντων που επιταχύνουν τις προσλήψεις συμπληρώνει η δυνατότητα προσέλκυσης περισσότερων υποψηφίων μέσω ευέλικτων μοντέλων εργασίας, όπως η εξ αποστάσεως ή η υβριδική εργασία.

Από την άλλη πλευρά, οι εργοδότες που δυσκολεύονται να καλύψουν έγκαιρα τις ανοιχτές θέσεις αναφέρουν ως βασικότερο εμπόδιο την έλλειψη υποψηφίων με τις απαιτούμενες δεξιότητες. Ακολουθεί η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατάλληλα καταρτισμένων υποψηφίων στην τοπική αγορά εργασίας, γεγονός που αναδεικνύει τη γεωγραφική διάσταση της έλλειψης ταλέντου. Η ίδια η διαδικασία προσλήψεων αποτελεί επίσης παράγοντα καθυστέρησης, καθώς πολλοί οργανισμοί αναφέρουν ότι η πολυπλοκότητα των διαδικασιών και οι απαιτούμενες εσωτερικές εγκρίσεις επιμηκύνουν τον χρόνο κάλυψης θέσεων. Επιπλέον, η αναντιστοιχία μεταξύ των προσδοκιών των υποψηφίων και των απαιτήσεων των θέσεων εργασίας εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, ενώ η περιορισμένη πρόσβαση σε υποψηφίους μέσω συστάσεων και επαγγελματικών δικτύων συμπληρώνει την πρώτη πεντάδα των παραγόντων που επιβραδύνουν τις προσλήψεις.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την έκθεση εδώ.